Dąb Maryjny
Z całą pewnością drzewo to jawi się w świadomości mieszkańców jako obiekt wyjątkowy, o cechach sakralnych. Obecnie uważa
się, że jest to jeden z najlepiej rozpoznawanych symboli Żor, który swoją nadzwyczajność zawdzięcza wydarzeniom z II po-
łowy XIX wieku. W owym czasie jeden z mieszkańców – Antoni Kentnowski, wracając do domu z Mikołowa, zorientował się, że
jest ścigany przez zbójców. Bez zastanowienia uciekł w głąb lasu i schował się za dużym dębem, modląc się o pomoc do
Matki Boskiej. W podziękowaniu za uratowanie mu życia zawiesił na drzewie obraz z wizerunkiem świętej oraz codziennie
odmawiał tam różaniec. Od tamtego czasu jego potomkowie dbają o tę tradycję, wspierani przez innych mieszkańców. Tym
samym to autentyczne wydarzenie dało początek piękneji żywej tradycji lokalnej. Po dziś dzień funkcjonuje w języku
potocznym określenie tego miejsca – Marineiche (inf. kobieta, 1989), co jest pozostałością oraz widocznym niemieckim
wpływem kulturowym. Co do tego nie ma wątpliwości, że Dąb Maryjny dla mieszkańców, a w szczególności potomków pana
Antoniego, ma znaczenie szczególne.
żródło: https://muzeum.zory.pl/media/system/podstrony/NASZA-TOZSAMOSC-katalog.pdf