Al weer drie jaar geleden is een van onze beste vrienden overleden.
Mooie herinneringen hebben we aan de tijd dat we om half vier ‘s nachts een bankstel op twee fietsen naar ons studentenhuis brachten om deze met het nodige gestommel 2 trappen op sjouwden. De onderbuurman kwam uiteraard klagen maar na een biertje was die ook weer stil. Hij was er niet echt het type voor maar Mark vond het soms wel leuk om allerlei wilde dingen te proberen zoals met een binnenband van een auto een sneeuwhelling afglijden. Dat ging dan wel enigszins onbesuisd en zo belandde hij in het ziekenhuis met gescheurde kniebanden. Ook onbesuisd was een inhaalmanoeuvre op de motor ergens op een landweggetje, met opnieuw een ziekenhuis opname tot gevolg. Niet lang daarna heeft Mark toch maar de Harley verkocht.
Op de trouwerij van Mark en zijn vrouw waren haar beste vriendin en 'ja' van jamaisa het ceremonieteam en uiteraard deden we onder het eten een stukkie. Daar was het echtpaar het meest bang voor want wij wisten uiteraard teveel over hen. Een van de liedjes over Mark was gebaseerd op ABBA (een van zijn favorieten): ‘Thank you for the music’. Vooral de openingszinnen vonden we erg toepasselijk op Mark: "I'm nothing special, in fact I'm a bit of a bore. If I tell a joke, you've probably heard it before".
Een van de dingen waar hij zich de laatste maanden mee vermaakte was het maken van legpuzzels van het type 'wasgij' (het omgekeerde van jigsaw), en dat inspireerde ons tot het maken van deze memory-cache.
De vraag is eigenlijk heel simpel: los de puzzel op en je krijgt een hintje hoe verder te zoeken.
