Van de 19e eeuw tot het midden van de 20e eeuw was Beek een centrum voor was- en bleekmiddelen vanwege de aanwezigheid van schoon, zacht water in de beken.
Op initiatief van VVV Beek-Ubbergen werd een monument opgericht ter herinnering aan het harde werk van vrouwen die in de sluizen kleding wasten.
Beek voelde zich vooral in de Waterstraat thuis dankzij het schone bronwater. Veel mensen profiteerden van dit inkomen. De hoofdwas kwam uit Nijmegen. In de middeleeuwen van de uitkeringen namen burgers hun wasgoed mee naar huis.