Parafia św. Józefa Oblubieńca w Charbrowie należy do dekanatu łebskiego diecezji pelplińskiej. Została erygowana 1 stycznia 1990 roku dekretem biskupa Ignacego Jeża, a jej pierwszym proboszczem został ks. Stanisław Bugaj.
Kościół to barokowa świątynia wzniesiona w 1669 roku na miejscu wcześniejszego kościoła, prawdopodobnie z XIV wieku. Usytuowany na niewielkim wzniesieniu w centrum historycznej zabudowy Charbrowa, został zbudowany na planie prostokąta z węższym i niższym prezbiterium od strony wschodniej.
Bryła świątyni charakteryzuje się masywnymi murami z przyporami oraz niewysoką wieżą, częściowo wtopioną w nawę. Wnętrze kościoła utrzymane jest w stylu barokowo-renesansowym. Na uwagę zasługuje rzeźbiony ołtarz z 1737 roku oraz drewniany, belkowany sufit pokryty malowidłami ze scenami biblijnymi.
W świątyni znajduje się krypta grobowa rodziny von Sommnitz, dawnych właścicieli wsi. Na ścianach po bokach ołtarza wyeksponowane są kartusze trumienne. Z kolei wieża kościelna mieści dwa zabytkowe dzwony – jeden z XVI, a drugi z XVIII wieku.
Otaczający kościół cmentarz kryje kilka starych nagrobków oraz charakterystyczne zwieńczenie bramy cmentarnej. Do 1870 roku msze święte w tej świątyni odprawiano w języku kaszubskim, co świadczy o głębokich korzeniach kulturowych regionu.
