Circa 1953 maakte Frits van Dam deze foto van het Stationsplein te Leiden dat nog in ombouw is. De keerlus is al in gebruik en wordt op deze dag ook gebruikt door de Gele Tram die hier normaal niet komt, maar kennelijk een inkorting van de rit had. Bron: "De Oude Blauwe Tram".
De B518 + A404 + B405 rijden (als D-dienst Den Haag - Noordwijk) door de keerlus op het Stationsplein in Leiden. Het is inmiddels 22 mei 1956 als Hans van Engelen deze foto maakt, maar de bestratingswerkzaamheden, als gevolg van de spoorwegwerken in Leiden, lijken nog steeds niet afgerond. Bron: "De Oude Blauwe Tram".
Dit emplacement met keerlus
[LK] Dit emplacement met keerlus ligt aan de tramlijn Leiden-Katwijk, welke door de Rijnlandsche Stoomtramweg-Maatschappij (RSTM) geopend werd op 4 juni 1881. Dat gebeurde vooral om het tourisme in de badplaats te ontwikkelen. Al op 1 juni 1883 werd de lijn overnomen door de Hollandsche IJzeren Spoorweg Maatschappij (HIJSM/HSM). Deze lijn had op het stuk Leiden-Oegstgeest medegebruik van het al bestaande netwerk van de NZHS(T)M, maar behield de eigen remise in Katwijk. De strenge winter van 1890/1891 hielp bij het ontwikkelen van vrachtvervoer via de tram, omdat dit met de boot door dichtgevroren waterwegen stil kwam te liggen.
De HTM nam de hele stoomtramlijn over op 1 juli 1909 en begon aan een lang verbeteringstraject. Ze elektrificeerde de hele 9 kilometer lange tramlijn, waarna deze vanaf 1 juni 1911 doorging als elektrische tramlijn. In Rijnsburg kwam een remise en werkplaats in gebruik genomen die de oude remise in Katwijk verving, en het spoor erheen vanuit Leiden werd dubbelsporig. In de Oegstgeester Leidschebuurt werd een grote bottleneck opgeheven en in Rijnsburg en een deel van Katwijk werd het spoor rechtgetrokken waardoor de tram veel sneller kon rijden. Het zeer nauwe kruip-door-sluip-door traject rond de Kerkstraat in Katwijk aan den Rijn is echter altijd blijven bestaan, zodat de tram daar maar 5 kilometer per uur kon blijven rijden.
Normaal reed er om het half uur een tram vanuit Leiden naar Katwijk en weer terug. De rit tussen de eindpunten duurde ook ongeveer een half uur. De lijn werd uiteindelijk op 7 oktober 1960 samen met die naar Noordwijk opgeheven.
[LN] Dit emplacement met keerlus ligt aan de voormalige tramlijn Leiden-Noordwijk aan Zee, die door de NZH als elektrische tramweg werd geopend op 15 juni 1912 na in 1885 als stoomtramlijn gestart te zijn . De lijn ondersteunde de ontwikkeling van het gebied, met name voor bewoners, bezoekers en de bloembollenindustrie. Eerst waren de trams crème-kleurig. Vanaf 1924 reden er de bekende NZH “blauwe trams”, net als op de andere NHZ-lijnen. Deze bijnaam is nog steeds een begrip.
In de loop der jaren werd de lijn steeds meer een sneltramlijn, veel eerder dan de Katwijkse tak. Vanwege veel vrije baan, veel dubbelspoor en het tracé door de polders had de lijn een geheel ander karakter dan de Katwijkse tak. Het eindpunt in Noordwijk was bij het Picképlein.
Bijna de hele lijn was dubbelspoor, maar in Noordwijk zelf was er deels enkelspoor door smalle straten waar een beperkte snelheid gold. In Rijnsburg reed de tram uit Noordwijk tegen het verkeer in, om zich op “de splitsing” samen te voegen met de trams uit op de Katwijkse lijnrichting Leiden. De remise en werkplaats in Rijnsburg werden ook voor deze lijn gebruikt.
Er was ieder half uur een rechtstreekse tramdienst van Leiden naar Noordwijk aan zee en andersom. De rit over 11,5 kilometer duurde ongeveer 26 minuten. Op 7 oktober 1960 werd de lijn samen met de tramlijn naar Katwijk opgeheven.
[LS] Dit emplacement met keerlus bevindt zich op de voormalige tramlijn Leiden - Scheveningen. Dat was een 23 kilometer lange elektrische tramverbinding op normaalspoor, die heeft bestaan van 1924 tot 1961. Op deze lijn reed, naast de interlokale tram Leiden-Scheveningen, van 1924 tot 1958 ook de lokaaldienst Voorburg-Scheveningen. De tramlijn was de opvolger van de stoomtramlijn Den Haag-Scheveningen. De lijn tussen Leiden en Den Haag werd in de periode 1922-1924 geheel opnieuw aangelegd in normaalspoor; de stoomtrambaan was niet meer bruikbaar. De lijn werd bijna helemaal dubbelsporig uitgevoerd.
Gedurende de 37 jaar van het bestaan van deze tramlijn is de opzet van de dienstregeling meerdere malen gewijzigd. Alleen in de periode 1924-1932 reden er (en dan meestal alleen in de zomerdienst) doorgaande trams over het gehele traject van Leiden naar Scheveningen. Sinds 1932 lag het eindpunt van alle interlokale trams bij het Malieveld in Den Haag. Scheveningen was daarna (per Blauwe Tram) alleen bereikbaar met de lokaaldienst.
In 1932 werd de 'versnelde tram' ingevoerd. Deze stopte tussen Leiden en Den Haag alleen bij de belangrijkste haltes, waardoor de reistijd daalde van 50 naar 40 minuten. Er reden twee versnelde en twee 'normale' trams per uur. Dit systeem werd na enkele jaren weer verlaten; de trams stopten weer aan alle haltes.
In de jaren daarna reed de tram tussen Leiden en Den Haag meestal in een 20-minuten-frequentie. Sommige trams reden na Leiden Station rechtstreeks door naar de kust via de tramlijnen van Leiden naar Katwijk en Noordwijk. Tijdens de spitsuren werden vaak extra trams ingezet, zoals een forensentram op het traject Leiden Kersenstraat-Leiden Station en een speciale scholierentram Voorburg-Leiden, die om 8:30 in Leiden aankwam.
[SDL] Dit emplacement met keerlus bevindt zich aan de voormalige tramlijn van de Leidse StadsDienst. Deze begon als LTM (Leidsche Tramway Maatschappij) in 1879 als een paardentram vanuit de remise aan het “Zigeunerplein” bij de Plantage. Oorspronkelijk waren er twee lijnen: Plantage - Station en Station - Haven via een splitsing bij de Blauwpoortsbrug. De paardentram was relatief duur met 10 cent per rit, leidde een wankel bestaan en is regelmatig in nieuwe handen over gegaan. Er waren geen vaste halteplaatsen - de tram kon overal gestopt worden.
In 1909 ging de paardentram over naar de NZHTM (Noord-Zuid-Hollandsche Tramweg Maatschappij, de latere NZH). Die besloot twee jaar later het traject van de paardentram uit te breiden naar Katwijk en Noordwijk, het beginpunt van de Leidse StadsDienst naar de Wilhelminabrug aan de Hoge Rijndijk te leggen en de lijn door te trekken naar Oegstgeest (waar verschillende eindpunten geweest zijn, de laatste in de Kerkbuurt). Dit hele traject werd meteen ook geëlektrificeerd. en er kwamen overal elektrische trams te rijden. In de beginjaren was de lijn niet zo succesvol, is een aantal keren voor langere tijd onderbroken geweest, en werden er allerlei alternatieven gezocht zoals directe ritten van de Hoge Rijndijk naar Noordwijk om de lijn rendabeler te maken. In 1924 werd de StadsDienst formeel opgenomen in het Blauwe Tram netwerk van de NZHTM.
De rijfrequentie was vrij hoog; er was tussen de 5 en pakweg 8 minuten steeds wel een tram te verwachten. Maar de dienst was zéker in het begin onregelmatig omdat er vaak oponthoud optrad bij het station (waar eerst nog een gelijkvloerse kruising met het spoor was, de trein ging voor) en bij de Blauwpoortsbrug (die regelmatig opende voor het scheepvaartverkeer). De lijn is uiteindelijk opgeheven op 7 oktober 1960, waarbij de korte trammetjes vervangen werden door bussen.
Algemeen De keerlus die aan het einde van het emplacement zat, bevindt zich ongeveer waar nu de cache te vinden is. Het emplacement liep tussen deze keerlus voor het station langs tot aan het Schuttersveld.
Waar vind ik de cache?
De cache is te vinden op het bovengenoemde coördinaat.
Over deze tramlijncache
Deze cache maakt onderdeel uit van de tramlijncaches die gepubliceerd worden als onderdeel van de Block Party "SideTracked - Valkenburg (ZH)".
.