Tussen het begin van de christelijke jaartelling en ca. 400 na Christus was Heerlen, toen bekend als Coriovallum, een Romeinse nederzetting. Het traditionele beeld van Romeins Heerlen was dat van een wegdorp dat in de loop van de tweede eeuw zijn grootste omvang bereikte. Volgens de archeologe en conservator van het Thermenmuseum Karin Jeneson, was de nederzetting echter veel groter dan tot voor kort werd aangenomen. Qua afmetingen en dichtheid zou Coriovallum een stad zijn geweest die aanzienlijk groter was dan bijvoorbeeld Romeins Maastricht (Mosa Trajectum) of Aken (Aquis Granum), eerder vergelijkbaar met Xanten (Colonia Ulpia Traiana) of Tongeren (Atuatuca Tungrorum) en slechts weinig kleiner dan Romeins Keulen (Colonia Claudia Ara Agrippinensium).
Romeinen waren gek op badhuizen. Het waren ontmoetingsplaatsen waar mensen ontspanden, aten en dronken, medische zorg en massages ondergingen en elkaar ontmoetten. Archeologen zijn ook gek op badhuizen. Niet alleen ondervinden zij in de architectuur het technisch vernuft van de bouwers; ook de baders en bezoekers lieten vele sporen na. Een archeologische hotspot dus. In 1977 werd het badhuis van Coriovallum opgegraven dat het grootste archeologische monument uit de Romeinse periode in Nederland is. Momenteel is het Thermenmuseum voor grootschalige verbouwing gesloten en zal in 2026 weer open gaan als Het Romeins Museum. De thermen werden gevoed met water uit de Caumerbeek.
Meer informatie op www.geocachingheerlen.nl