Pęcice wywodzą się od słowa Pęto (pętać się – zajmować się czymś, trudnić się; pęto – więzadło, powróz na nogi zwierząt, aby nie mogły biegać).
Interesujące fakty w pigułce:
- Wg różnych źródeł, początki osady sięgają XIII wieku (ród Pierzchałów);
- W 1808 roku powstaje tutaj pałac klasycystyczny tzw. (Dwór Polski);
- Majątek pęcicki wielokrotnie przechodził z rąk do rąk (tekst poniżej). Sam pałac, jest obecnie niestety w rękach w prywatnych;
- Jesienią 1914 r., podczas I wojny światowej, Pęcice znalazły się na linii frontu między wojskami rosyjskimi i niemieckimi (miejscowość kilkukrotnie przechodziła z rąk do rąk). Polegli żołnierze znajdują się na cmentarzu (oznaczonym waypointem);
- 2 VIII 1944, po wybuchu Powstania Warszawskiego, miała tu miejsce tzw. Bitwa Pęcicka. W nierównej walce 31 powstańców zginęło, a pozostałych przy życiu 60 rannych Niemcy wymordowali. Po wojnie, w roku 1946, dokonano ekshumacji pomordowanych. W Pęcicach mieści się mauzoleum (oznaczone waypointem).
|
Herb rodu Pierzchałów
|
Pelagia z Potockich Sapieżyn
Élisabeth Vigée-Lebrun (1794)
|
 Fragment mapy Rzeczpospolitej Obojga Narodów (XVIII w.) |
 Dwór Polski w Pęcicach
źródło: dworpolskipecice.pl |
Poniższy tekst został stworzony przez Daniela Wolbromskiego w ramach Przeglądu Pruszkowskiego "Dzieje Pęcic"
Pęcice (Pancizze, Paczycze, Panczyce) - początków tej osady należy szukać na przełomie XIII i XIV w. Książętom mazowieckim (Konradowi I, jego synom lub wnukom) można przypisać nadanie obszaru wokół Pęcic rycerzowi z rodu Pierzchałów. Miało to związek z zamysłami obronnymi tychże książąt, którzy na zachód od swojego grodu w Jazdowie (zapewne teren dzisiejszego Parku Ujazdowskiego w Warszawie) osadzali ludność dolną w dolach w razie potrzeby (zagrożenie najazdami litewskimi). Przez Pęcice prowadził gościniec łączący Sochaczew i Czersk. Wieś miała charakter ulicówki, czyli jednorodnej miejscowości z zabudowaniami przy drodze. Pęcice jako własność Pierzchałów są potwierdzone źródłowo dopiero w początkach XV stulecia (1409–1425). W skład dóbr pęcickich wchodziły też wsie: Chlebów, Szamoty, Reguły i Reguły-Kuchy. Pęcice w XIX w. miały wielu właścicieli. Na początku byli nimi książę Paweł Sapieha i jego żona Pelagia z Potockich. Od 1815 r. stały się własnością Konstancji z Górskich Zabłockiej, by już w 1818 r. przejść w posiadanie Antoniego Korwin-Bieńkowskiego.
