Kościół pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny
Powszechna nazwa „Pólko”
Miejsce, w którym nieopodal Bralina znajduje się kościół pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny, od niepamiętnych czasów nazywano „Pólkiem” lub „kościół Na Pólku”. W publikacjach niemieckich pojawia się określenie, które stanowi kalkę językową – „die Feldkirche bei Bralin”. W dawnych aktach urzędowych i opracowaniach nosił on nazwę „kościoła odpustowego” i „kaplicy publicznej”.
Pierwotna świątynia
W czasie reformacji, w roku 1560, bracia Jan i Bernard von Maltzan – właściciele Sycowa i Bralina – w myśl zasady „cuius regio, eius religio” („czyja władza, tego religia”) przekazali pierwotny kościół pólkowski luteranom. W 1592 r., kiedy dobra bralińskie wziął w posiadanie burgrabia Abraham von Dohna, zostały one przywrócone katolikom. Ale dopiero w grudniu 1598 r. odbyło się na Pólku pierwsze po 38 latach nabożeństwo katolickie.
W styczniu 1615 roku kolejny właściciel Bralina, Karol von Dohna, przeznaczył na pólkowski kościół 50 florenów węgierskich. Nie znamy jednak architektury tej pierwszej świątyni na Pólku, ponieważ z tamtych czasów nie zachowały się żadne przekazy.
Obecny kościół
Dopiero w roku 1711 – z uwagi na stale rosnącą liczbę pielgrzymów – wybudowano obecną drewnianą świątynię pod wezwaniem Narodzenia NMP, którą powszechnie określa się mianem „perły kościelnej architektury drewnianej”. Jej fundatorem był Stanisław Drabik z Rychtala. Fundusze na budowę przekazywali z pewnością parafianie, a także mieszkańcy okolicznych miejscowości.
Okupacja - plany zniszczenia
W pobliżu Pólka, w 1943 roku niemcy usytuowali stację radarową, jedną z największych w Polsce. Miał to być powód do podjęcia decyzji o spaleniu kościoła. Ówczesny zarządca parafii Bralin i Kępno, ks. Antoni Menzel natychmiast podjął stosowne działania, interweniując ponoć listownie w Amt für Kultur- und Denkmalschutz. Na Pólko przybyła liczna grupa niemieckich oficerów, by dokonać wizji lokalnej. Ostatecznie hitlerowcy uznali, że kościół nie zostanie zniszczony.
Przez lata świątynia była ważnym punktem spotkań mieszkańców okolicznych wsi, a także miejscem, gdzie zatrzymywali się wędrowcy i kupcy. Dziś, mimo upływu wieków, kościół zachował swój niepowtarzalny urok i jest jednym z najpiękniejszych zabytków sakralnych w okolicy.
O skrytce:
Kesz to mikrus z logbookiem w środku. Proszę zabrać coś do pisania. Proszę o podejmowanie kesza z szacunkiem dla miejsca gdzie się znajduje.