Kościół w Czarnowie, choć nie imponuje rozmiarami, ani kunsztownym wykończeniem, to wyróznia się na tle budowli sakralnych naszego województwa bardzo długą historią. Pierwsze wzmianki o tym kościele pochodza z roku 1445, jednak sam kościół jest jeszcze starszy. Jego budowe w obecnej formie datuje się na połowę XIII wieku, ze względu na zastosowaną tu technikę układania cegieł (styl wendyjski), co stawia ten budynek w gronie najstarszych w naszym wojwództwie. Samo duszpasterstwo w tym miejscu szacuje się na rok około 1300.
Kościół to konstrukcja jednonawowa, przykryta spadzistym dachem, z prezbiterium zdecydowanie wyróżniającym się na tle pozostałej części obiektu (młodsze, niższe, również przykryte dachem spadzistym). W XV wieku dobudowano prezbiterium, a w następnym wieku zakrystię. Całość wieńczy drewniana dzwonnica zbudowana w XVIII wieku.
Wnętrze kościoła jest skromne, ale nie pozbawione pięknych szczegółów. W niewielkiej jednonawowej bryle udało się wygospodarować miejsce na chór. Na uwagę zwracają drewniane kasetony umieszczone pod nim, a także średniowieczna płyta na ścianie oraz rzeźba św. Antoniego z tego samego okresu. Ołtarz główny jest dość skromny, ale pasuje do klimatu wnętrza. Całości dopełniają ciekawe witraże w oknach.
Aby odnaleźć skrytkę podejdź do krzyża misyjnego przed kościołem.
Są tam 4 tabliczki upamiętniające Misje Święte.
Rok z trzeciej od góry daty to Twoje X
Dwie ostatnie cyfry z roku na dolnej tabliczce to Twoje YZ
Skrytka znajduje się pod współrzędnymi:
N 53° 06.(X/20)′ E 18° 15.2(YZ+2)′