Wielicki tour #17 - Mietniów
Wieliczka – gmina miejsko-wiejska w województwie małopolskim, w powiecie wielickim. Leży na południowy wschód od Krakowa, zajmując obszar 100,1 km⊃2;. Jej strukturę administracyjną tworzą: miasto Wieliczka oraz 29 sołectw.
Obszar wiejski gminy (tzn. tereny poza miastem Wieliczka) jest najludniejszym takim obszarem na terenie gminy miejsko-wiejskiej w Polsce.
Sołectwa w kolejności alfabetycznej:
Brzegi, Byszyce, Chorągwica, Czarnochowice, Dobranowice, Golkowice, Gorzków, Grabie, Grabówki, Grajów, Jankówka, Janowice, Kokotów, Koźmice Małe, Koźmice Wielkie, Lednica Górna, Mała Wieś, Mietniów, Pawlikowice, Podstolice, Raciborsko, Rożnowa, Siercza, Strumiany, Sułków, Sygneczów, Śledziejowice, Węgrzce Wielkie, Zabawa i miasto Wieliczka
Mietniów położony jest w środkowej części gminy Wieliczka w malowniczym paśmie pogórza wielickiego. Graniczy od zachodu z Pawlikowicami, od południa z Raciborskiem, zaś od wschodu z Chorągwicą natomiast od północy z Lednicą Górną i Rożnową. Obszar wynosi 210 ha i rozłożony jest na zboczach kilku wzniesień pogórza. Najwyższy z nich, w środkowej części wsi o nazwie Chorągwica osiąga 450 m n.p.m. Południowe stoki tego wzgórza opadają ku dolinie rzeki Wilgi przepływającej przez południową część wsi ze wschodu na zachód. Wieś nie posiada kompleksów leśnych. Niewielkie skupiska drzew porastają dolinki w południowej jej części.
Kronikarz Jan Długosz wsponiał wieś jako własność Mikołaja i ateusza Mietniowskich oraz Sosnowskich. W XIX wieku właścicielem istniejącego dworu był Dominik Rogala Iwanowski, porucznik wojsk polskich roku 1831, który swą podupadłą majętność przekazał Adamowi Nalepa. W tym czasie działła grupa gospodarzy, którzy dbali o swoją wieś i godnie ją reprezentowali w życiu politycznym, religinym i społecznym. Z wielką dumą do ostatnich lat życia przywdziewali oni tradycyjne stroje krakowskie. Mieszkaniec Mietniowa Józef Okoński zapoczątkował działalnosć Kasy Stefczyka.
W 1902 roku otwarto pierwszą w okolicy wiejską szkołę podstawową
Następnie w 1945 roku w centrum wsi rozpoczęto budowę szkoły podstawowej fundacji Anny Iskry, miejscowej emigrantki, która cały swój dorobek trudnego, tułacznego życia przeznaczyła w 1935 roku na budowę szkoły w Mietniowie. Po rozbudowie szkoła stała się nowoczesnym ośrodkiem oświatowym i kulturalnym dla całej okolicy. W roku szkolnym 1996/1997 – Dyrektorem szkoły zostaje Robert Bębas, który pełni tę funkcję do chwili obecnej. W wyniku reformy oświatowej szkoła staje się sześcioklasowa, posiada również swą filię w Pawlikowicach, gdzie uczą się dzieci w klasach 0-3. W budynku szkolnym równocześnie działają przedszkole oraz „zerówka”. w 2017 – W wyniku reformy oświatowej szkoła ponownie posiada osiem oddziałów zrzeszających dzieci z Mietniowa, Chorągwicy, Pawlikowic, Lednicy Górnej i Sułowa. Szkoła posiada szatnię, kuchnię, świetlicę, gabinet pedagogiczno-logopedyczny, pracownię komputerową. Najbardziej w tej chwili doskwiera brak sali gimnastycznej, istnieje tylko mała sala zastępcza.
Wizytówką Mietniowa jest trzypokoleniowy Regionalny Zespół Pieśni i Tańca Mietniowiacy
Założony przez Ludwikę Iskra. Od pół wieku umila życie mieszkańcom i godnie reprezentuje środowisko wiejskie propagując folklor swojego regionu w kraju i poza jego granicami. Zespół Regionalny Mietniowiacy jest jednym z najstarszych działających na terenie Małopolski zespołów regionalnych kultywujących stare tradycje (powstał w 1960r.). W jego repertuarze znajdują się obrzędy, przyśpiewki, tańce i zwyczaje wywodzące się z najbliższego regionu – okołowielickiego, cechującego się niezwykłą barwnością i interesującego etnograficznie. W ciągu szeregu lat wiele unikalnych treści muzycznego i tanecznego folkloru, zebranych i opracowanych przez członków Zespołu, było prezentowanych na estradach koncertowych Polski i Europy, przy okazji rozmaitych festiwali, uroczystości i wydarzeń kulturalnych. Przykładem szczególnym jest tu Obrzęd „Siudej Baby”, – kultywowany jedynie w okolicy Wieliczki zwyczaj sięgający czasów pogańskich oraz „Obrzędy Wielkanocne i okołowiosenne okolic Wieliczki” (chodzenie z „ogródkiem z figurką Zmartwychwstałego”, chodzenie z „wózeczkiem z kogutkiem”, „taniec kogutów”, „taniec traczy”, „taniec bocianów”, „taniec z jabłoneczką”), które za sprawą działalności koncertowej Zespołu mogą być prezentowane szerokiej publiczności.
W programie Zespołu znajdują się także suity regionalne, suity krakowskie, wesele krakowskie i mietniowskie, obrzędy dożynkowe, kolędnicze, noc świętojańska, tańce i pieśni okolicznościowe. Istotnym aspektem działalności Mietniowiaków jest kultywowanie tradycji i jej nieustanne ożywianie, poprzez przekaz i aktywne uczestnictwo. Folklor muzyczny i taneczny jest tu żywy, zmienny i dynamiczny. Równie ważny jest socjologiczny wymiar istnienia Zespołu. Jako społeczność wielopokoleniowa odgrywa ogromną rolę w rozwijaniu więzi, integracji i twórczej aktywizacji środowiska lokalnego. Kształtuje postawy i umiejętności dzieci i młodzieży. Działalność Zespołu była i jest przedmiotem opracowań naukowych (prace licencjackie i magisterskie, m. in. praca magisterska pana Kazimierza Nowaka pt. Współczesny folklor widowiskowy na przykładzie Regionalnego Zespołu Pieśni i Tańca „Mietniowiacy” z Mietniowa koło Wieliczki, napisana w Katedrze Etnologii Wydziału Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, nr pracy 501/200). Jego repertuar wykorzystywany jest w licznych prezentacjach, pracach maturalnych i warsztatach edukacyjnych adresowanych do młodzieży szkolnej oraz grup zagranicznych. Zespół wielokrotnie prowadził pokazy i warsztaty tańców ludowych oraz odbywał spotkania integracyjne z zaprzyjaźnionymi grupami z Niemiec, Francji, Słowacji, Japonii.
Przez cały czas swego istnienia Mietniowiacy prowadzili dynamiczną działalność koncertową; aktualnie jest ona szczególnie intensywna. Zespół nieustannie zapraszany jest do udziału w prestiżowych wydarzeniach kulturalnych i festiwalach, zarówno na terenie Polski, jak i Europy. Mietniowiacy gościli na estradach min. Czech, Słowacji, Bułgarii, Ukrainy, Węgier, Niemiec, Francji i Włoch.
Informacje i zdjęcia pochodzą ze strony internetowej sołectwa Mietniów
Obiektem nierozerwalnie wpisanym w krajobraz Mietniowa jest wieża Radiowo-Telewizyjnego Centrum Nadawczego CHORĄGWICA, która znajduje się na najwyższym szczycie pogórza wielickiego o nazwie Chorągwica 450 m n.p.m
foto wlasne pocztapp
Obejmuje swym zasięgiem większą część Województwa Małopolskiego oraz południową część Województwa Świętokrzyskiego.
Koncepcja budowy telewizyjnego ośrodka nadawczego w Krakowie sięga lat pięćdziesiątych ubiegłego stulecia. Pierwsze prace rozpoczęto w 1961 roku a 14 miesięcy później inwestycja była już ukończona. Montaż masztu mierzącego 287 metrów zajął Mostostalowi Zabrze nieco ponad trzy miesiące – od 7 czerwca do 15 września 1962 roku. Początkowo odbywał się za pomocą dźwigu, a po osiągnięciu 40 metrów za pomocą tzw. dźwigu pełzającego. Za budowę całego obiektu odpowiadało Krakowskie Przedsiębiorstwo Budowy Elektrowni i Przemysłu.
Maszt ten jest najwyższym obiektem budowlanym na terenie Województwa Małopolskiego. Uroczyste otwarcie ośrodka nastąpiło 22 grudnia 1962 roku o godzinie 12:00. Pierwsza emisja radiowa z obiektu miała miejsce 25 października 1963 roku. Łączny koszt budowy to ok. 50 milionów złotych. W roku 1989 Chorągwica jako pierwsza telewizyjna stacja nadawcza w Polsce rozpoczęła retransmisję zachodniego programu telewizyjnego – był to włoski publiczny kanał RAI UNO. Zaś w roku 1990 podjęła emisję pierwszego komercyjnego programu radiowego – Radia Małopolska Fun.
Parametry:
Typ obiektu: Maszt
Wysokość posadowienia podpory anteny: 420 m n.p.m.
Wysokość obiektu: 286 m n.p.t.
Wysokość zawieszenia systemów antenowych:Radio:199,203, TV:50, 95, 239, 275 m n.p.t.
Właściciel/Użytkownik obiektu: TP EmiTel
Temu miejscu poświęcony jest kesz tradycyjny kranfagela - GC9ATPA Aeroplan
*************************************
Wielicki tour to seria mulciaków stworzona z myślą o krakowskiej sołeczności keszerskiej lubiącej kalendarzowe czelendże. W planie jest okeszowanie całej gminy. Dla zdobywców wszystkich skrytek przygotuję specjalne certyfikaty. Skrytki pojawiać się będą stopniowo przez okres kilku miesięcy.
*************************************
Multi Cache
Etap I startowy Kapliczka
foto własne pocztapp
Odszukaj na cokole tabliczkę z informacją o renowacji. Na niej podane są trzy daty. Suma wszystkich cyfr to A
Etap II tablica informacyjna
fragment tablicy informacyjnej foto własne pocztapp
Odszukaj na niej piktogramy dotyczące komunikacji zbiorowej. Policz ich ilość nie uwzględniając legendy! Ta wartość to B
Dane podstaw do wzoru
N 49° 57.531 +A
E 20° 04.557 +B
Kesz to mikrusek. BOYP!