Historia Ogrodu Botanicznego w Zielonej Górze
Początki ogrodu sięgają roku 1925, kiedy to Miejskie Towarzystwo Kultury Rolnej postanowiło utworzyć ogród przy ulicy Botanicznej. Projekt opracował Carl Rickheben, dawny kierownik Ogrodu Botanicznego we Wrocławiu, a współtwórcami koncepcji byli także architekci krajobrazu Leberecht Migge i Hermann Jansen. Ogród miał pełnić funkcję rekreacyjną i wystawową – powstały alejki, oczko wodne, mostki, alpinarium z roślinami górskimi i szklarnia z roślinnością egzotyczną.
Po II wojnie światowej ogród popadł w zaniedbanie i został praktycznie zapomniany. Część jego terenów przeznaczono na inne cele, m.in. budowę szkół i zabudowę mieszkaniową, co uniemożliwiło pełne odtworzenie pierwotnego założenia.
Dopiero w latach 90. XX wieku zaczęto myśleć o reaktywacji. W latach 2006–2007 przeprowadzono gruntowną odbudowę, której koszt wyniósł około 6 milionów złotych (częściowo ze środków unijnych). Uroczyste ponowne otwarcie nastąpiło 17 października 2007 roku.
Obecnie ogród zajmuje powierzchnię ponad 2 hektarów i należy do Uniwersytetu Zielonogórskiego. Znajduje się w nim od 500 do 1500 gatunków i odmian roślin. Podzielony jest na działy tematyczne, m.in. systematyki roślin, geograficzny, alpinarium, dział roślin wilgociolubnych, górskich oraz użytkowych. Ogród pełni funkcję zarówno rekreacyjną, jak i edukacyjną – odbywają się tu zajęcia, warsztaty i projekty naukowe.
W 2024 roku pojawiły się plany znacznej rozbudowy, która miałaby powiększyć ogród z obecnych około 3 hektarów do nawet 9 hektarów i uczynić z niego jeszcze większą atrakcję Zielonej Góry.
Uwaga praktyczna: Wejście do Ogrodu Botanicznego w Zielonej Górze jest płatne (bilet kosztuje symbolicznie od ok. 1–2 zł, więc bardzo tanio). Aby jednak podjąć skrytkę, nie trzeba wchodzić na teren ogrodu – jest dostępna z zewnątrz.
Skrytka to klasyczna pojemniczek z logbookiem weź tylko coś do pisania.