Op een frisse ochtend in de polder stapte een nieuwsgierige panda genaamd Puk tussen de hoge grassprieten door. Hij had een klein hengeltje op zijn rug gebonden en een rugzak vol boterhammen mee. Vandaag ging hij vissen.
De lucht was stil en boven de sloot zweefden een paar eenden. Puk gooide zijn lijn uit en wachtte geduldig. Na een tijdje voelde hij een rukje aan zijn hengel.
“Een grote vis!” riep hij enthousiast.
Maar toen hij voorzichtig binnenhaalde, kwam er geen vis uit het water — alleen een klein, waterdicht doosje dat vastzat tussen het riet.
Puk maakte het doosje open. Binnenin zat een papiertje met namen erop, een piepklein speelgoedkikkertje en een briefje: Gefeliciteerd, je hebt een geocache gevonden!
“Een geo… wat?” mompelde Puk nieuwsgierig.
Hij schreef zijn naam in het boekje — Puk de Panda — en stopte het doosje netjes terug waar hij het had gevonden. Daarna keek hij glimlachend over de polder.
“Geen vis gevangen,” zei hij lachend, “maar wel een schat gevonden.”
En vanaf die dag nam Puk niet alleen zijn hengel mee naar de polder, maar ook een kaart om meer geheime geocaches te zoeken. 🐼🎣
Naar de puzzel:
