De Oeler watermolen bevindt zich net buiten Hengelo aan de Oelerbeek.
Watermolen "De Oldemeule" was tijdens de 2e wereldoorlog nog in gebruik voor het malen van graan. Daarna in verval geraakt en begin jaren zeventig gerestaureerd. Al in de 14e eeuw was Oele een watermolen rijk. In 1690 maakte die plaats voor de huidige. Daaraan herinnert de Gevelsteen in muur molenhuisje: "Ao 1690 sein deze molen uit de gront vernuit door Joost Christ Jan Beverforde en Judit Margareta van Coeverden." Zij waren de bewoners van de havezathe Oldemeule, die in 1800 werd afgebroken. Het landgoed werd in 1827 aangekocht door dr.J.H.Engelbert van Bevervoorde te Amsterdam. In 1840 werd het landgoed bij het Twickel-bezit gevoegd. In 1880 nam Twickel ook de watermolen over, waarbij toen nog een oliemolen hoorde, die in 1900 werd afgebroken. Stond tegenover het huidige molenhuisje.
Het watermolenrad - onderslag-rad - telt 28 schoepen.
Oorspronkelijk bestond de Oelermolen uit twee molenhuizen: een korenmolen op de rechteroever en een oliemolen op de linker.
Nu resteert alleen de korenmolen nog, de oliemolen verdween omstreeks 1900.
Tegenwoordig is de molen in bezit van de gemeente Hengelo (O), die haar in 1979 weer maalvaardig liet maken.
GRAVEN IS NIET NODIG!
De cache voorzichtig behandelen!