Los Acantilados Costeros de Benidorm: Un Corte Natural de Caliza Marina y Erosión Litoral en la Costa Blanca

La zona costera de Benidorm, situada en la costa este de España junto al mar Mediterráneo, constituye una llamativa y didáctica sección geológica natural de formaciones de caliza marina. Estas rocas, depositadas en mares cálidos y poco profundos, documentan una larga historia de sedimentación, diagénesis, levantamiento tectónico, karstificación y erosión marina.

Los acantilados, resaltes rocosos y cavidades naturales a lo largo de la costa muestran cómo antiguos fondos marinos fueron transformados en un paisaje litoral dinámico, donde la influencia del mar, el clima y las propiedades de la roca pueden leerse directamente en el relieve.

1. Origen del paisaje costero de Benidorm

La línea de costa actual de Benidorm es el resultado de una larga interacción entre:

• sedimentación marina en el pasado geológico

• levantamiento tectónico de la península ibérica

• y erosión continua por el mar Mediterráneo

Donde hoy se observan acantilados e ensenadas rocosas, antes existía un mar tropical poco profundo en el que se acumulaban sedimentos ricos en carbonato. Debido a levantamientos posteriores, estos depósitos del fondo marino quedaron por encima del nivel del mar, tras lo cual el mar comenzó a erosionarlos de nuevo — esta vez como acantilado costero.

2. Contexto geológico regional

Benidorm se encuentra en las zonas externas de la Cordillera Bética, un sistema montañoso formado durante la orogenia Alpina (Terciario). Esta orogenia fue consecuencia de la colisión entre las placas africana y euroasiática.

Las rocas a lo largo de la costa pertenecen a un conjunto de sedimentos marinos mesozoicos y cenozoicos tempranos, donde la caliza es la roca dominante. Estas capas fueron durante la tectónica Alpina:

• ligeramente plegadas

• fracturadas por fallas y diaclasas

• y localmente elevadas

Por ello, las formaciones calcáreas afloran hoy directamente en la línea de costa.

3. Estratigrafía y naturaleza de las rocas

Los acantilados costeros de Benidorm están compuestos principalmente por calizas marinas y calcarenitas.

3.1 Calcarenita y caliza bioclástica

Gran parte de la roca es una calcarenita bioclástica:
una caliza formada por fragmentos del tamaño de arena de esqueletos de organismos marinos.

Características:

• textura granular

• fragmentos fósiles visibles

• porosidad relativamente alta

• dureza variable

Estos sedimentos se formaron en un mar poco profundo y de alta energía, donde las olas y corrientes trituraban conchas y las depositaban como arena calcárea.

3.2 Bancos masivos de caliza

Entre las capas más granulares también aparecen calizas más compactas y de grano fino. Estas pueden haberse formado en aguas más tranquilas, donde se depositaba lodo carbonatado más fino. Suelen constituir las partes más resistentes de los acantilados.

3.3 Color y meteorización

Los típicos tonos:

• amarillo-anaranjados

• marrón rojizos

son resultado de minerales con hierro que se oxidan al exponerse al aire y al agua. Las superficies recién fracturadas suelen ser de color gris claro o beige.

4. Ambiente de sedimentación: una plataforma carbonatada tropical

Durante el Mesozoico, esta región se encontraba en un mar subtropical a tropical cálido, comparable a las actuales Bahamas.

Características importantes de este ambiente:

• aguas claras con poco aporte de arcilla o arena desde el continente

• abundancia de organismos marinos con esqueleto calcáreo

• intensa producción biológica de carbonato

• frecuente retrabajo por olas y tormentas

Los sedimentos se acumulaban como:

• lodo carbonatado

• arena bioclástica

• bancos de conchas

Tras millones de años, se formó un potente paquete de calizas que más tarde constituiría la base de los actuales acantilados costeros.

5. Diagénesis: litificación de los sedimentos calcáreos

Después de su depósito, los sedimentos experimentaron varios procesos diagenéticos.

5.1 Compactación

El peso de las capas suprayacentes expulsó el agua de los poros y redujo la porosidad.

5.2 Cementación

La calcita se precipitó en los poros y actuó como un “cemento” natural entre los granos.

5.3 Recristalización

Las partículas finas de carbonato se recristalizaron en cristales de calcita más grandes, lo que hizo que algunas estructuras sedimentarias se volvieran menos visibles.

5.4 Disolución y reprecipitación

El agua subterránea pudo disolver caliza y volver a depositarla en otros lugares, lo que dio lugar a:

• venas de calcita

• zonas endurecidas

• variaciones de dureza dentro de una misma capa

6. Deformación tectónica y levantamiento

Durante la orogenia Alpina, la región fue:

• ligeramente plegada

• cortada por fallas

• y elevada

Como resultado, las capas de caliza quedaron por encima del nivel del mar. Las numerosas diaclasas (fracturas sin desplazamiento) y fallas debilitaron la roca y más tarde se convirtieron en zonas preferentes para la erosión y la karstificación.

7. Erosión marina y formación de cavidades naturales

A lo largo de la costa actual, varios procesos actúan conjuntamente para vaciar la roca.

7.1 Acción hidráulica

Las olas empujan agua y aire dentro de las fracturas. Las diferencias de presión desprenden fragmentos de roca.

7.2 Cristalización de sales

El agua marina penetra en los poros. Al evaporarse, la sal cristaliza, se expande y rompe la roca.

7.3 Abrasión

La arena y los cantos rodados en la zona de rompiente actúan como papel de lija.

7.4 Disolución

El agua marina ligeramente ácida y el agua de lluvia disuelven lentamente el carbonato cálcico.

Estos procesos conducen a la formación de:

• nichos marinos

• salientes rocosos en voladizo

• pequeñas cuevas y abrigos litorales

La cavidad de tu foto es uno de estos huecos de erosión marina, formados al nivel del mar donde la acción del oleaje es máxima.

8. Karstificación por encima del nivel del mar

También fuera de la influencia directa del mar, la caliza es sensible a la disolución por el agua de lluvia que contiene dióxido de carbono.

Esto provoca:

• ensanchamiento de fracturas

• pequeñas cavidades de disolución

• superficies rocosas rugosas e irregulares

Aunque las formas kársticas aquí son menos espectaculares que en regiones montañosas calcáreas, contribuyen al debilitamiento de la roca y la preparan para la erosión marina.

9. Fósiles y contenido paleontológico

Las calizas alrededor de Benidorm contienen numerosos fósiles, generalmente fragmentarios.

9.1 Grupos fósiles típicos

• Bivalvos (moluscos de dos conchas)

• Gasterópodos (caracoles)

• Foraminíferos (plancton microscópico con esqueleto calcáreo)

• Equinodermos (como lirios de mar, a veces en forma de placas o fragmentos)

9.2 Cómo reconocerlos en el campo?

Los fósiles suelen aparecer como:

• secciones de conchas claras u oscuras

• patrones redondos u ovalados en la roca

• fragmentos con textura diferente a la matriz

En las calcarenitas, los fósiles suelen estar rotos y redondeados, lo que indica transporte por olas antes de su depósito.

9.3 Paleoambiente

El contenido fósil confirma un mar cálido y poco profundo con abundante vida bentónica, donde los organismos con esqueleto calcáreo eran muy comunes.

10. Erosión diferencial y forma de los acantilados

No todas las capas se erosionan a la misma velocidad. Diferencias en:

• tamaño de grano

• grado de cementación

• densidad de fracturas

producen erosión diferencial. Los bancos más duros forman salientes rocosos, mientras que las zonas más débiles retroceden más rápido y generan cavidades.

11. Importancia geológica y paisajística

La costa de Benidorm es un claro ejemplo de:

• un antiguo plataforma carbonatada marina elevada

• modelada activamente por erosión costera

• con interacción visible entre propiedades de la roca y procesos marinos

La zona es valiosa para:

• geología costera

• sedimentología

• estudio de formas de erosión marina

• excursiones geológicas educativas

12. Conclusión

Los acantilados costeros de Benidorm constituyen una sección natural a través de depósitos de caliza marina formados en un mar tropical cálido. Tras su litificación y levantamiento tectónico, estas rocas quedaron expuestas a una intensa erosión por el mar, la sal y el viento.

El resultado es un paisaje litoral dinámico con:

• calizas ricas en fósiles

• formas de disolución tipo kárstico

• y cavidades de erosión marina

El lugar donde estabas no es simplemente un abrigo rocoso, sino una pequeña ventana a un fondo marino de millones de años, que todavía hoy sigue siendo modelado por el mar actual

Tu turno en el campo

Registra esta caché como “Found it” y envíame tus respuestas propuestas ya sea a través de mi perfil o mediante el sistema de mensajería de geocaching.com (Message Center). Me pondré en contacto contigo si hay algún problema.

• Según usted, en la cavidad natural de la roca en los acantilados costeros de Benidorm, qué características visibles indican que el hueco se ha formado principalmente por erosión marina y no por fractura tectónica?

• Según usted, observando de cerca la roca calcárea en esta pared costera de Benidorm, qué evidencias visibles muestran que el material está compuesto por fragmentos bioclásticos (restos de organismos marinos) y no por un mineral cristalino homogéneo?

• Una foto tuya o de un objeto personal.

Bibliografía : igme - earth science - Eocene Stratigraphic - wiki

The Coastal Cliffs of Benidorm: A Natural Cross-Section of Marine Limestone and Coastal Erosion on the Costa Blanca

The coastal zone of Benidorm, located on the eastern coast of Spain along the Mediterranean Sea, represents a striking and educational natural geological section of marine limestone formations. These rocks, deposited in warm, shallow seas, document a long history of sedimentation, diagenesis, tectonic uplift, karstification, and marine erosion.

The cliffs, rocky ledges, and natural cavities along the coast show how ancient seabeds were transformed into a dynamic coastal landscape, where the influence of the sea, climate, and rock properties can be read directly in the relief.

1. Origin of the coastal landscape of Benidorm

The present-day coastline of Benidorm is the result of a long interaction between:

• marine sedimentation in the geological past

• tectonic uplift of the Iberian Peninsula

• continuous erosion by the Mediterranean Sea

Where cliffs and rocky coves are observed today, there was once a shallow tropical sea in which carbonate-rich sediments accumulated. Due to later uplift, these former seabed deposits rose above sea level, after which the sea began to erode them again — this time as coastal cliffs.

2. Regional geological context

Benidorm is located in the external zones of the Betic Cordillera, a mountain system formed during the Alpine orogeny (Tertiary). This orogeny resulted from the collision between the African and Eurasian plates.

The rocks along the coast belong to a sequence of Mesozoic and early Cenozoic marine sediments, in which limestone is the dominant rock type. During Alpine tectonics, these layers were:

• gently folded

• fractured by faults and joints

• locally uplifted

As a result, limestone formations now crop out directly along the coastline.

3. Stratigraphy and nature of the rocks

The coastal cliffs of Benidorm are mainly composed of marine limestones and calcarenites.

3.1 Calcarenite and bioclastic limestone

Much of the rock is bioclastic calcarenite:
a limestone formed from sand-sized fragments of marine organism skeletons.

Characteristics:

• granular texture

• visible fossil fragments

• relatively high porosity

• variable hardness

These sediments formed in a shallow, high-energy marine environment, where waves and currents broke shells into fragments and deposited them as calcareous sand.

3.2 Massive limestone beds

Among the more granular layers, more compact, fine-grained limestones also appear. These may have formed in calmer waters, where finer carbonate mud was deposited. They usually constitute the most resistant parts of the cliffs.

3.3 Color and weathering

Typical colors:

• yellow-orange

• reddish-brown

are the result of iron-bearing minerals that oxidize when exposed to air and water. Freshly broken surfaces are usually light gray or beige.

4. Depositional environment: a tropical carbonate platform

During the Mesozoic, this region was located in a warm subtropical to tropical sea, comparable to today’s Bahamas.

Important characteristics of this environment:

• clear waters with little clay or sand input from land

• abundance of marine organisms with calcareous skeletons

• intense biological production of carbonate

• frequent reworking by waves and storms

Sediments accumulated as:

• carbonate mud

• bioclastic sand

• shell beds

After millions of years, a thick limestone succession formed, later becoming the foundation of the present coastal cliffs.

5. Diagenesis: lithification of calcareous sediments

After deposition, the sediments underwent several diagenetic processes.

5.1 Compaction

The weight of overlying layers expelled pore water and reduced porosity.

5.2 Cementation

Calcite precipitated within the pores and acted as a natural “cement” between grains.

5.3 Recrystallization

Fine carbonate particles recrystallized into larger calcite crystals, making some sedimentary structures less visible.

5.4 Dissolution and reprecipitation

Groundwater dissolved limestone and redeposited it elsewhere, producing:

• calcite veins

• hardened zones

• variations in hardness within the same layer

6. Tectonic deformation and uplift

During the Alpine orogeny, the region was:

• gently folded

• cut by faults

• uplifted

As a result, the limestone layers rose above sea level. Numerous joints (fractures without displacement) and faults weakened the rock and later became preferential pathways for erosion and karstification.

7. Marine erosion and formation of natural cavities

Along the present coastline, several processes act together to hollow out the rock.

7.1 Hydraulic action

Waves force water and air into fractures. Pressure differences break off rock fragments.

7.2 Salt crystallization

Seawater penetrates the pores. When it evaporates, salt crystallizes, expands, and breaks the rock.

7.3 Abrasion

Sand and pebbles in the surf zone act like sandpaper.

7.4 Dissolution

Slightly acidic seawater and rainwater slowly dissolve calcium carbonate.

These processes lead to the formation of:

• marine notches

• overhanging rock ledges

• small coastal caves and shelters

The cavity in your photo is one of these marine erosion hollows, formed at sea level where wave action is strongest.

8. Karstification above sea level

Away from direct marine influence, limestone is also susceptible to dissolution by rainwater containing carbon dioxide.

This causes:

• widening of fractures

• small dissolution cavities

• rough, irregular rock surfaces

Although karst features here are less spectacular than in mountainous limestone regions, they contribute to rock weakening and prepare it for marine erosion.

9. Fossils and paleontological content

The limestones around Benidorm contain numerous fossils, generally fragmentary.

9.1 Typical fossil groups

• Bivalves (two-shelled mollusks)

• Gastropods (snails)

• Foraminifera (microscopic plankton with calcareous shells)

• Echinoderms (such as sea lilies, sometimes preserved as plates or fragments)

9.2 How to recognize them in the field?

Fossils usually appear as:

• light or dark shell sections

• round or oval patterns in the rock

• fragments with a texture different from the matrix

In calcarenites, fossils are often broken and rounded, indicating transport by waves before deposition.

9.3 Paleoenvironment

The fossil content confirms a warm, shallow sea with abundant benthic life, where organisms with calcareous skeletons were very common.

10. Differential erosion and cliff morphology

Not all layers erode at the same rate. Differences in:

• grain size

• degree of cementation

• fracture density

produce differential erosion. Harder beds form rock ledges, while weaker zones retreat more rapidly and generate cavities.

11. Geological and scenic importance

The coast of Benidorm is a clear example of:

• an uplifted ancient marine carbonate platform

• actively shaped by coastal erosion

• with visible interaction between rock properties and marine processes

The area is valuable for:

• coastal geology

• sedimentology

• the study of marine erosion landforms

• educational geological field trips

12. Conclusion

The coastal cliffs of Benidorm constitute a natural section through marine limestone deposits formed in a warm tropical sea. After lithification and tectonic uplift, these rocks were exposed to intense erosion by the sea, salt, and wind.

The result is a dynamic coastal landscape with:

• fossil-rich limestones

• karst-type dissolution features

• marine erosion cavities

The place where you were standing is not merely a rock shelter, but a small window into a seabed millions of years old, which is still being shaped today by the present sea.

Your turn in the field

Log this cache as “Found it” and send me your proposed answers either via my profile or through the geocaching.com messaging system (Message Center). I will contact you if there is any problem.

• According to you, in the natural cavity in the rock on the coastal cliffs of Benidorm, which visible characteristics indicate that the hollow was formed mainly by marine erosion rather than by tectonic fracturing?
• According to you, by closely observing the limestone in this coastal wall of Benidorm, which visible evidence shows that the material is composed of bioclastic fragments (remains of marine organisms) rather than a homogeneous crystalline mineral?
• A photo of you or of a personal object.

De Kustkliffen van Benidorm: Een Natuurlijke Doorsnede van Mariene Kalksteen en Kusterosie aan de Costa Blanca

De kustzone van Benidorm, gelegen aan de oostkust van Spanje langs de Middellandse Zee, vormt een opvallende en leerzame natuurlijke geologische doorsnede van mariene kalksteenformaties. Deze gesteenten, afgezet in warme, ondiepe zeeën, documenteren een lange geschiedenis van sedimentatie, diagenese, tektonische opheffing, karstvorming en mariene erosie.

De kliffen, rotsrichels en natuurlijke holtes langs de kust laten zien hoe oude zeebodems zijn omgevormd tot een dynamisch kustlandschap, waarin de invloed van zee, klimaat en gesteente-eigenschappen direct in het reliëf af te lezen is.

1. Ontstaan van het kustlandschap van Benidorm

De huidige kustlijn van Benidorm is het resultaat van een langdurige wisselwerking tussen:

• mariene sedimentatie in het geologische verleden

• tektonische opheffing van het Iberisch Schiereiland

• voortdurende erosie door de Middellandse Zee

Waar men vandaag kliffen en rotsachtige inhammen aantreft, bevond zich vroeger een ondiepe tropische zee waarin carbonaatrijke sedimenten werden afgezet. Door latere opheffing kwamen deze afzettingen van de zeebodem boven zeeniveau te liggen, waarna de zee ze opnieuw begon te eroderen — ditmaal als kustkliffen.

2. Regionale geologische context

Benidorm ligt in de externe zones van de Betische Cordillera, een bergketen die werd gevormd tijdens de Alpiene orogenese (Tertiair). Deze orogenese was het gevolg van de botsing tussen de Afrikaanse en Euraziatische platen.

De gesteenten langs de kust behoren tot een reeks mesozoïsche en vroeg-cenozoïsche mariene sedimenten, waarin kalksteen het dominante gesteentetype is. Tijdens de Alpiene tektoniek werden deze lagen:

• licht geplooid

• doorsneden door breuken en diaklazen

• lokaal opgeheven

Daardoor komen kalksteenformaties tegenwoordig direct aan de kust aan de oppervlakte.

3. Stratigrafie en aard van de gesteenten

De kustkliffen van Benidorm bestaan hoofdzakelijk uit mariene kalkstenen en calcarenieten.

3.1 Calcareniet en bioklastische kalksteen

Een groot deel van het gesteente is bioklastische calcareniet:
een kalksteen die is opgebouwd uit zandgrote fragmenten van skeletten van mariene organismen.

Kenmerken:

• korrelige textuur

• zichtbare fossiele fragmenten

• relatief hoge porositeit

• variabele hardheid

Deze sedimenten zijn gevormd in een ondiep, energierijk marien milieu, waar golven en stromingen schelpen verbrijzelden en afzetten als kalkzand.

3.2 Massieve kalksteenbanken

Tussen de meer korrelige lagen komen ook compactere, fijnkorrelige kalkstenen voor. Deze kunnen zijn gevormd in rustiger water, waar fijner carbonaatslib werd afgezet. Ze vormen doorgaans de meest resistente delen van de kliffen.

3.3 Kleur en verwering

De typische kleuren:

• geel-oranje

• roodbruin

zijn het gevolg van ijzerhoudende mineralen die oxideren bij blootstelling aan lucht en water. Vers gebroken oppervlakken zijn meestal lichtgrijs of beige van kleur.

4. Afzettingsmilieu: een tropisch carbonaatplatform

Tijdens het Mesozoïcum bevond deze regio zich in een warm subtropisch tot tropisch zeegebied, vergelijkbaar met de huidige Bahama’s.

Belangrijke kenmerken van dit milieu:

• helder water met weinig aanvoer van klei of zand vanaf het land

• overvloed aan mariene organismen met een kalkskelet

• intense biologische productie van carbonaat

• frequente herwerking door golven en stormen

De sedimenten werden afgezet als:

• carbonaatslib

• bioklastisch zand

• schelpenbanken

Na miljoenen jaren ontstond een dik pakket kalksteen dat later de basis vormde van de huidige kustkliffen.

5. Diagenese: lithificatie van kalkhoudende sedimenten

Na afzetting ondergingen de sedimenten verschillende diagenetische processen.

5.1 Compactie

Het gewicht van bovenliggende lagen perste het poriewater eruit en verminderde de porositeit.

5.2 Cementatie

Calciet sloeg neer in de poriën en fungeerde als een natuurlijk “cement” tussen de korrels.

5.3 Rekristallisatie

Fijne carbonaatdeeltjes rekristalliseerden tot grotere calcietkristallen, waardoor sommige sedimentaire structuren minder zichtbaar werden.

5.4 Oplossing en herprecipitatie

Grondwater kon kalksteen oplossen en elders opnieuw afzetten, wat leidde tot:

• calcietaders

• verharde zones

• variaties in hardheid binnen één en dezelfde laag

6. Tektonische vervorming en opheffing

Tijdens de Alpiene orogenese werd de regio:

• licht geplooid

• doorsneden door breuken

• opgeheven

Als gevolg daarvan kwamen de kalksteenlagen boven zeeniveau te liggen. De talrijke diaklazen (scheuren zonder verplaatsing) en breuken verzwakten het gesteente en werden later voorkeurszones voor erosie en karstvorming.

7. Mariene erosie en vorming van natuurlijke holtes

Langs de huidige kust werken verschillende processen samen om het gesteente uit te hollen.

7.1 Hydraulische werking

Golven persen water en lucht in scheuren. Drukverschillen laten gesteentefragmenten losbreken.

7.2 Zoutkristallisatie

Zeewater dringt de poriën binnen. Bij verdamping kristalliseert het zout, zet uit en breekt het gesteente.

7.3 Abrasie

Zand en rolstenen in de branding werken als schuurpapier.

7.4 Oplossing

Licht zuur zeewater en regenwater lossen calciumcarbonaat langzaam op.

Deze processen leiden tot de vorming van:

• mariene erosienissen

• overhangende rotsrichels

• kleine kustgrotten en rotsabri’s

De holte op jouw foto is zo’n mariene erosieholte, gevormd ter hoogte van de zeespiegel waar de golfslag het sterkst is.

8. Karstvorming boven zeeniveau

Ook buiten de directe invloed van de zee is kalksteen gevoelig voor oplossing door regenwater dat kooldioxide bevat.

Dit veroorzaakt:

• verbreding van scheuren

• kleine oplossingsholtes

• ruwe en onregelmatige rotsoppervlakken

Hoewel de karstvormen hier minder spectaculair zijn dan in bergachtige kalksteenregio’s, dragen ze bij aan de verzwakking van het gesteente en bereiden ze het voor op mariene erosie.

9. Fossielen en paleontologische inhoud

De kalkstenen rond Benidorm bevatten talrijke fossielen, meestal in fragmentarische vorm.

9.1 Typische fossielgroepen

• Tweekleppigen (bivalven)

• Gastropoden (slakken)

• Foraminiferen (microscopisch plankton met een kalkskelet)

• Stekelhuidigen (zoals zeelelies, soms als plaatjes of fragmenten)

9.2 Hoe herken je ze in het veld?

Fossielen verschijnen meestal als:

• lichte of donkere doorsneden van schelpen

• ronde of ovale patronen in het gesteente

• fragmenten met een andere textuur dan de matrix

In calcarenieten zijn fossielen vaak gebroken en afgerond, wat wijst op transport door golven vóór afzetting.

9.3 Paleo-omgeving

De fossiele inhoud bevestigt een warm, ondiep zeegebied met overvloedig benthisch leven, waarin organismen met een kalkskelet zeer algemeen waren.

10. Differentiële erosie en vorm van de kliffen

Niet alle lagen eroderen even snel. Verschillen in:

• korrelgrootte

• mate van cementatie

• dichtheid van scheuren

veroorzaken differentiële erosie. Hardere banken vormen rotsrichels, terwijl zwakkere zones sneller terugwijken en holtes vormen.

11. Geologisch en landschappelijk belang

De kust van Benidorm is een duidelijk voorbeeld van:

• een opgeheven oude mariene carbonaatplatform

• actief gemodelleerd door kusterosie

• met een zichtbare interactie tussen gesteente-eigenschappen en mariene processen

Het gebied is waardevol voor:

• kustgeologie

• sedimentologie

• studie van mariene erosievormen

• educatieve geologische excursies

12. Conclusie

De kustkliffen van Benidorm vormen een natuurlijke doorsnede door mariene kalksteenafzettingen die zijn gevormd in een warm tropisch zeegebied. Na lithificatie en tektonische opheffing werden deze gesteenten blootgesteld aan intense erosie door zee, zout en wind.

Het resultaat is een dynamisch kustlandschap met:

• fossielrijke kalkstenen

• karstachtige oplossingsvormen

• mariene erosieholtes

De plek waar je stond is niet zomaar een rotsabri, maar een klein venster op een miljoenen jaren oude zeebodem, die ook vandaag nog wordt gevormd door de huidige zee.

Opdracht :

Registreer deze cache als “Found it” en stuur mij je voorgestelde antwoorden via mijn profiel of via het berichtensysteem van geocaching.com (Message Center). Ik neem contact met je op als er een probleem is.

• Volgens jou, welke zichtbare kenmerken in de natuurlijke holte in de rots van de kustkliffen van Benidorm geven aan dat deze voornamelijk is gevormd door mariene erosie en niet door tektonische breukvorming?
• Volgens jou, welke zichtbare aanwijzingen tonen bij het van dichtbij bekijken van de kalksteen in deze kustwand van Benidorm aan dat het materiaal bestaat uit bioklastische fragmenten (resten van mariene organismen) en niet uit een homogeen kristallijn mineraal?
• Een foto van jou of van een persoonlijk object.