#045 Szlak im. generała Tadeusza Rozwadowskiego Mystery Cache

Bitwa o Olszynkę Grochowską była jednym z najważniejszych starć powstania listopadowego i odegrała istotną rolę w obronie Warszawy przed armią rosyjską. Rozegrała się 25 lutego 1831 roku na wschodnich przedpolach stolicy, w rejonie Grochowa i Olszynki Grochowskiej. Mimo że nie przyniosła jednoznacznego rozstrzygnięcia, zatrzymała rosyjski marsz na Warszawę.

Tło i przyczyny konfliktu
Starcie stanowiło element powstania listopadowego. Celem nacierających wojsk carskich było stłumienie polskiego zrywu niepodległościowego i szybkie zajęcie Warszawy, co doprowadziłoby do zakończenia wojny. Drogę ku stolicy zablokowały zgrupowane na przedpolach Pragi oddziały polskie.

Siły stron i przygotowania
Naprzeciw siebie stanęły armia rosyjska pod dowództwem feldmarszałka Iwana Dybicza, licząca około 60 tysięcy żołnierzy i dysponująca 228 działami, oraz armia polska w sile około 40 tysięcy ludzi ze 120 działami. Oficjalnym wodzem polskim był książę Michał Radziwiłł, lecz faktyczne kierownictwo na polu walki sprawował generał Józef Chłopicki. Kluczową pozycją obronną stał się otoczony mokradłami lasek Olszynka.

Przebieg starcia i kluczowe manewry
Dybicz zrezygnował z manewru obejścia i o godzinie 9 rano zarządził frontalny atak na Olszynkę. Polskie dywizje piechoty wielokrotnie odpierały uderzenia. Po fali rosyjskich natarć lasek został utracony, lecz osobiste przeciwnatarcie zorganizowane przez Chłopickiego pozwoliło Polakom na ponowne jego odzyskanie. Dalsze plany Chłopickiego zostały zakłócone przez niesubordynację części generałów, a po jego zranieniu przez odłamek granatu dowództwo przejął generał Jan Skrzynecki, który zarządził odwrót. Rosyjską próbę rozbicia cofających się kolumn za pomocą szarży 10 tysięcy konnicy powstrzymało dopiero użycie przez Polaków rac kongrewskich oraz kontratak ułanów.

Wynik bitwy i bezpośrednie skutki
Bitwa zakończyła się rezultatem nierozstrzygniętym, zmuszając obie strony do odwrotu. Polacy stracili około 6800 żołnierzy, natomiast Rosjanie około 9400. Strategiczny sukces odnieśli powstańcy, gdyż potężne straty i twardy opór uniemożliwiły Dybiczowi podjęcie natychmiastowego ataku na umocnienia Pragi i zmusiły armię carską do odwrotu spod Warszawy.

1. W jakim roku rozegrała się bitwa o Olszynkę Grochowską?

2. Podaj nazwisko dowódcy, który faktycznie kierował obroną i dowodził polskimi siłami na polu bitwy przed odniesieniem rany.

3. Podaj nazwisko feldmarszałka, który dowodził wojskami rosyjskimi.

4. Która formacja wojskowa powstrzymała szarżę rosyjskiej kawalerii pod koniec bitwy?

The Battle of Olszynka Grochowska was one of the most significant engagements of the November Uprising and played a crucial role in the defense of Warsaw against the Russian army. It took place on February 25, 1831, on the eastern outskirts of the capital, in the area of Grochów and Olszynka Grochowska. Although it did not result in a clear victory, it halted the Russian advance on Warsaw.

Conflict Background
The battle was part of the November Uprising. The goal of the advancing Tsarist forces was to suppress the Polish independence movement and quickly capture Warsaw, which would bring the war to an end. The route to the capital was blocked by Polish troops massed on the outskirts of Praga.

Force Preparation
Facing off against each other were the Russian army, commanded by Field Marshal Ivan Dybicz, numbering about 60,000 soldiers and equipped with 228 cannons, and the Polish army, numbering about 40,000 men and equipped with 120 cannons. The official Polish commander was Prince Michał Radziwiłł, but General Józef Chłopicki exercised actual command on the battlefield. The small forest of Olszynka, surrounded by marshes, became a key defensive position.

Battle Progress
Dybicz abandoned the flanking maneuver and at 9 a.m. ordered a frontal assault on Olszynka. Polish infantry divisions repeatedly repelled the attacks. After a wave of Russian assaults, the grove was lost, but a personal counterattack organized by Chłopicki allowed the Poles to recapture it. Chłopicki’s further plans were disrupted by the insubordination of some of the generals, and after he was wounded by shrapnel, command was taken over by General Jan Skrzynecki, who ordered a retreat. The Russian attempt to break up the retreating columns with a charge of 10,000 cavalry was halted only by the Poles’ use of Congreve rockets and a counterattack by the uhlans.

Battle Aftermath
The battle ended in a stalemate, forcing both sides to retreat. The Poles lost about 6,800 soldiers, while the Russians lost about 9,400. The insurgents achieved a strategic success, as the heavy losses and fierce resistance prevented Dybicz from launching an immediate attack on the fortifications of Praga and forced the Tsarist army to retreat from Warsaw.

1. In what year did the Battle of Olszynka Grochowska take place?

2. Provide the name of the commander who actually directed the defense and commanded the Polish forces on the battlefield before being wounded.

3. Give the name of the field marshal who commanded the Russian troops.

4. Which military formation stopped the Russian cavalry charge at the end of the battle?