W tym miejscu, na terenach wiejskich między Zarębami Kościelnymi a Andrzejewem, stał niegdyś wiejski wiatrak zbudowany na przełomie XIX i XX wieku. Był to drewniany wiatrak typu koźlak, tradycyjny dla Mazowsza, którego cały korpus obracał się wokół centralnego słupa.
Służył okolicznym mieszkańcom do mielenia zboża – pszenicy, żyta i jęczmienia – co w rolniczym krajobrazie tej okolicy było zajęciem niezbędnym. Wiatrak był własnością prywatną i był prowadzony przez miejscową rodzinę.
Po II wojnie światowej, wraz z pojawieniem się młynów mechanicznych i kolektywizacją rolnictwa, stopniowo tracił swoje znaczenie. W latach 50.–60. zakończył działalność i został opuszczony. Dziś już nie funkcjonuje – pozostały jedynie ślady i pamięć o budowli, która niegdyś była charakterystycznym elementem mazowieckiego krajobrazu wiejski
ego.