Na początku 1941 roku na terenie Sulejówka została utworzona tajna placówka, której celem było zdobywanie wszelkich materiałów dotyczących ZSRR. Filarem tej jednostki był ekspert od spraw Rosji (russlandexpert) major Baum (niektóre źródła podają nazwisko Baun), urodzony w Rosji. Biegle mówił po rosyjsku i ukraińsku. Materiały zdobyte w Sulejówku przechodziły wstępną selekcję i następnie trafiały do centrali w Berlinie.
Na początku 1942 roku Abwehr-Kommando I zmienia nazwę na Abwehrbefehlsstab Walli i działa pod kryptonimem Stab Walli. Powstają trzy wydziały (departamenty), które są odzwierciedleniem departamentów działających w centrali Abwehry w Berlinie. Kryptonimy departamentów, kolejno Walli I, II i III.
Komendantem Stab Walli zostaje mianowany pułkownik Heinz Schmalschlager pełniący jednocześnie funkcję dowódcy Walli III. Walli I dowodzi major Hermann Baum (awansowany wkrótce na pułkownika-porucznika), a Walli II st.porucznik Muller (później kapitan Becker). W następnej kolejności zostaje uruchomiona szkoła szpiegowska.
Zadania poszczególnych Walli częściowo się pokrywały, departamenty musiały ze sobą współpracować. Można przyjąć, że poszczególne departamenty zajmowały się następującymi sprawami:
Walli I - tajne informacje dotyczące radzieckich wojsk lądowych, floty powietrznej, wytwarzanie fałszywych dokumentów, dostawa nadajników radiowych (szyfry+kody), wywiad ekonomiczny
Walli II - sabotaż w Armii Czerwonej i na jej tyłach
Walli III - materiały dotyczące NKWD, szpiegostwo, infiltracja obcych siatek wywiadowczych.
Oblicza się, że szkoła Abwehry w Sulejówku wyszkoliła 500-600 komandosów, którzy działali na froncie wschodnim. Szkolono około 25-40 komandosów i 12 radiotelegrafistów na każdą armię działającą na wschodzie. Wszyscy agenci Walli byli w stałym kontakcie radiowym ze Stab Walli.
Granice "zasieków": od strony zachodniej: była to dzisiejsza ulica I Armii W.P. (przed wojną - ul. Legionów) - a więc "za" dzisiejszą Al. Piłsudskiego); południowa przebiegała z tyłu "Helina" aż do dzisiejszej ul. Grabskiego (dawniej ul. Poniatowskiego), która stanowiła granicę wschodnią; od północy granicę stanowiły tory kolejowe. Przejazd przez tory (dzisiejszy) był zamknięty, tak jak i objęty zasiekami odcinek dzisiejszej Al.Piłsudskiego (kiedyś nazywała się Szosowa). Dostępny przejazd przez tory był na wysokości dzisiejszej ul. Grabskiego
Można wywnioskować, że Sulejówek przetrwał wojnę w stanie nienaruszonym dlatego że Hitler miał polskiego idola- Marszałka Piłsudskiego. W czasie wizyt w Milusinie Niemcy upodobali sobie gabinet Marszałka. Wysocy dygnitarze lubili tam przesiadywać i snuć plany podboju Rosji grając w szachy przy fajansowym stoliku szachowym rodem z fabryki porcelany w Ćmielowie.
Milusin w tym okresie pełnił bardzo zagadkową funkcję. Trudno w tej chwili znaleźć odpowiednie słowo, by tę funkcje określić i przy okazji kogoś nie urazić. Była to zastanawiająca oaza polskości w pilnie strzeżonym obozie niemieckim. Owszem, była udostępniana Niemcom do zwiedzania, ale jednocześnie można przytoczyć dość długą listę Polaków, którzy tam się schronili w czasie okupacji. Nie trzeba przypominać, że przebywali tam za oficjalną zgodą szefostwa Walli, ponieważ na teren dzielnicy niemieckiej można było wejść tylko za okazaniem stosownego zezwolenia.
źródło: https://blogosulejowku.blogspot.com/2013/10/abwehra-w-sulejowku-stab-walli.html
Aby znaleźć kesza, musisz ukończyć scenariusz:
https://labs.geocaching.com/goto/a79d3465-210e-4e1e-bbc3-ecfd6691917d
następnie podmień literki na cyferki:
N52 14.ABC
E21 15.DEF
Kesz znajduje w mijescu z którego można sobie pooglądać siedzibę Stab Walli. Obecnie mieści się tutaj Ośrodek Rozwoju Edukacji. Proszę o dyskrecję w czasie podejmowania pojemnika. A także ostrożne obchodzenie się z nim, żeby cieszył innych poszukiwaczy.