De honingbij
De honingbij (Apis mellifera) is slechts één van de ongeveer 360 bijensoorten die in Nederland voorkomen. Deze soort wordt vooral door imkers gehouden, maar kan ook verwilderd in de natuur leven. De honingbij verschilt duidelijk van de meeste wilde bijen.
Honingbijen leven in grote, sociale volken met een duidelijke taakverdeling. Een volk bestaat in de winter uit ongeveer 10.000 bijen en groeit in de zomer tot wel 60.000 individuen. Het volk legt gezamenlijk een honingvoorraad aan om de winter door te komen en periodes met weinig voedsel te overbruggen.
Een bijenvolk bestaat uit één koningin, werksterbijen en darren. De koningin heeft als belangrijkste taak het leggen van eitjes; in de zomer kan dit oplopen tot zo’n 2.500 per dag. Daarnaast verspreidt ze feromonen (geurstoffen), die zorgen voor samenhang binnen het volk en herkenning van de eigen kolonie.
Wanneer een bijenvolk in de zomer op zijn grootst is, verspreiden de feromonen van de koningin zich minder goed. De werksterbijen kweken dan een nieuwe koningin. Vlak voordat zij uitkomt, vertrekt de oude koningin met een deel van het volk: een zwerm. Dit is het natuurlijke voortplantingsproces van bijen, waarbij het volk als één geheel functioneert.
Werksterbijen vervullen gedurende hun leven verschillende taken. In de zomer leven ze ongeveer zes weken. De eerste drie weken blijven ze in de kast of korf, waar ze beginnen met het schoonmaken van cellen. Daarna verzorgen ze het broed, voeden ze de koningin en bouwen of herstellen ze raten door was uit te scheiden. Ook verwerken en slaan ze nectar en stuifmeel op en zorgen ze voor ventilatie en temperatuurregeling in het nest. Aan het einde van deze periode bewaken ze de ingang.
Daarna worden ze haalbijen en verzamelen ze buiten de kast nectar en stuifmeel.
De darren zijn de mannelijke bijen. Ze ontstaan uit onbevruchte eitjes en hun aantal varieert van enkele honderden tot ongeveer duizend. Hun belangrijkste functie is het bevruchten van jonge koninginnen. Aan het einde van de zomer, meestal rond augustus of begin september, is deze taak voorbij. Darren verzamelen zelf geen voedsel, maar worden door werksterbijen gevoed. Omdat het volk zich moet voorbereiden op de winter, stopt deze verzorging. De verzwakte darren worden naar de uitgang gedreven en uit de kast verwijderd. Pogingen om terug te keren worden tegengehouden. Buiten de kast kunnen ze niet overleven en sterven ze door honger, kou of predatie. Dit verschijnsel staat bekend als de darrenslacht.
Download de cartridge van de The Reverse Cache - beta via: Wherigo Cartridge