O skrytce
Współrzędne startowe nie wskazują miejsca ukrycia, aby je znaleźć należy udać się na start i czytać scenariusz. Zebrane cyfry mają swoją kolejność np (1) - wartość zebrana jako pierwsza. Ma to duże znaczenie przy kodzie do skrzynki finałowej. Trasa ma ok 2 km. Aby dostać się do finału nie trzeba przechodzić przez płot czy ogrodzenie.
Proszę o dyskrecję. Logbook i pieczątka to wyposażenie skrytki.
Uwaga. Proszę nie zamieszczać zdjęć pojemnika finałowego oraz wszystkich tabliczek ze szlaku. Daj innym samodzielnie wykonać zadanie i być mile zaskoczonym/lub nie na finale.
Dziś już nie słuchać tu pieców ani hutniczego gwaru,
nie doświadczysz też bijącego od murów fabryki żaru.
Szum płomieni, stuk narzędzi i ciężka praca rąk
przez długie lata splatały się tutaj w codzienny krąg.
Dziś pozostała pamięć o pracy hutników i ich trudzie,
która przypomina, jak wiele potrafią stworzyć ludzie.
Każdy krok przybliży Cię do historii zapisanej we wsi od lat,
gdzie ogień, szkło i ludzie tworzyli niezwykły świat!
Spod świetlicy musisz na wędrówkę wystartować
i niczym hutnik szkło swoją cierpliwość hartować.
Parę zagadek bowiem czeka i opowieści o Zielonej Hucie,
nim do skarbu trafisz, wyjaśnimy tak w skrócie.
Wypatruj na trasie tablic, które hutniczy mają wątek,
na ogrodzeniu jest pierwsza, podejdź do niej na początek.
Z treści się dowiesz, że tutejsze szkło pełne blasku,
wyjątkową barwę miało dzięki składnikom zawartym w piasku.
Butelki, naczynia, ozdoby trafiały pod niejeden dach,
nie tylko w Zielonej Hucie, ale okolicznych miastach i wsiach.
Już pewnie się domyślasz, skąd nazwa miejscowości pochodzi,
oczywiście z tradycji hutniczych się wywodzi.
Ciekawostkę teraz znajdź na samym dole tablicy,
w niej doszukasz się o określeniu wsi jeszcze jednej tajemnicy.
„(_) _ _ _ _ _ _ _ (_) _ _ Huta Szkła” – tak też ją zwano,
10 8
ale jednak tę funkcjonującą obecnie wybrano.
A ile liter tworzy nazwę na zielonej tablicy, na fotografii?
Niech _ _ _ (_) _ _ _ _ _ _ jednym ruchem do kratek trafi.
3
Wyjdź na ulicę i w lewo metrów ponad sto mierz,
jeśli korzenie historii Zielonej Huty poznać chcesz.
Od szkła swój początek miejscowość bierze,
tu niegdyś pośród borów i lasów stanęły hutnicze wieże.
Nie bez powodu, gdzie drewna, wody i piasku nie brakowało,
na takim terenie ludność osiedliła się śmiało.
Szybko miejsce rosnąć w siłę zaczęło, bo przy zakładzie,
domy, budynki gospodarcze i drogi budowano w hutniczej osadzie.
Dziś niestety, choćbyś miał ogromnych chęci całe pokłady,
budynków nie zobaczysz, nie istnieją już całe dekady.
Tylko dawne pocztówki czy ryciny pokażą obiekty hutnicze,
widokówka na tablicy nakreśli Ci też ich oblicze.
Porachuj, ile mniejszych części na nią się składa,
niech taka cyferka szybkim ruchem w kratkę wpada. (_)
B
Na tej tablicy również na ciekawostce skup spojrzenie,
byś wiedział, co takiego nadawało szkłu zabarwienie.
To związek _ _ (_) _ _ _ zawarty w piasku, składnik cenny,
4
dzięki niemu kolor zielonohuckich wyrobów jest niecodzienny.
Idź dalej przed siebie i przejdź z prawej pasami,
za nimi na ogrodzeniu tablicę wypatrzysz swymi oczami.
Dziś we wsi spokój panuje, lecz kiedyś gwaru było wiele,
odpowiadali za niego miejscowej huty założyciele.
Jeśli myślisz, że kilku ich było, jesteś w błędzie,
spójrz na tablicę, a imię jednej osoby do Ciebie przybędzie.
_ _ _ (_) _ _ _ to człowiek, od którego wszystko się zaczęło,
12
szukane słowo w nagłówku na samej górze w linii stanęło.
Wokół niego zgromadzili się ludzie do pracy chętni,
dzięki nim wokół huty życie dość szybko tętni.
Nie tylko pracą oni żyli, choć ta dawała im chleb przysłowiowy,
o odpoczynku też pamiętali, by spokojne były ich głowy.
Życie społeczne kwitło, każde wydarzenie to heca,
wszak kiedyś też należało odejść od hutniczego pieca.
A huty założyciel? Do dziś pozostaje symbolem:
wiary, nadziei i tego, co można zrobić z wolnym polem.
Ruszaj, do krzyżówki z krzyżem, jest całkiem blisko,
gdy skręcisz w prawo, przy Twym boku będzie złomowisko.
Wzdłuż niego idź śmiało, a gdy skończy się ogrodzenie,
to znak, że czas na kolejne w hutnictwo wtajemniczenie.
Z prawej strony stoi tablica pełna treści
oraz zdjęć żyrandola, który kościół w Konarzynach mieści.
To pamiątka po mieszkańcach, których pracy nie zatarł czas
i świadectwo, że ich dzieło żyje wciąż pośród nas.
Spójrz tylko na te zdobienia bogate i wszelkie detale,
szkło z tutejsze huty do ich wykonania nadawało się doskonale.
Ogromna wiedza, umiejętności artystyczne z najwyższej półki
i praca podobna do tej, jaką w ulu wykonują pszczółki.
Zielone szkiełka rozświetlają mrok konarzyńskiego kościoła,
z każdego elementu historia tej ziemi do Ciebie woła.
Może Ci się uda dotrzeć do tej świątyni, lecz w tym momencie
zdjęcia muszą wystarczyć, skup się na każdym ich elemencie.
Jest na nich kościół, są także szczegóły pięknego żyrandola.
A ile jest wszystkich zdjęć? Wpisz szybko do wolnego pola. (_)
C
Sprawdź jeszcze w tytule tablicy, jakie żyrandol ma określenie,
ta przenośnia podkreśla jego wyjątkowe dla Zielonohucian znaczenie.
To _ _ _ _ _ (_)(_)dawnej huty – taka metafora,
11 5
w niej znaczeń ukryta jest porcja spora.
Idź w prawo, drogą prowadzącą pośród pól i łąk,
to dobry czas, by pomyśleć o pracy ludzkich rąk.
Praca w dawnej hucie szkła wymagała na ciepło odporności,
hutnicze piece potrafiły być rozgrzane do czerwoności.
Przy takiej, rzeklibyśmy ekstremalnej temperaturze,
hutnicy formowali szklane wyroby małe i duże.
Różne stanowiska i podział obowiązków gwarantowały,
że z tutejszej huty cuda ze szkła się wydostawały.
Mistrz odpowiadał za precyzyjne dmuchanie i ostateczne
formowanie masy szklanej, by kolejne działania były skuteczne.
Topiarz przygotowywał mieszankę szklarską i proces topnienia
nadzorował, produkcja przebiegała więc bez uchybienia.
Nie można zapomnieć o dmuchaczu – takie osoby słynne
za pomocą piszczeli hutniczej pobierały szkło płynne.
Dopiero wtedy wstępny kształt wyrobowi można było nadać,
a ten po wyschnięciu do narzędzi szlifierza przykładać.
Po lewej stronie znajdziesz tablicę niemal pod samym lasem,
w tym kierunku rozglądaj się więc czasem.
Tym razem będzie o wodzie i tu pora przejść do sedna,
ta w hucie jest niezbędna, wspomniała już o tym tablica jedna.
Woda chłodzić pozwala buchające ciepłem maszyny,
do studzenia roztopionego surowca używa się jej nie bez przyczyny.
Przy brzegach rzeki życie płynęło od poranka aż po zmrok,
do niej ludzie oraz zwierzęta kierowali swój krok.
Ta w pobliżu wsi była świadkiem wydarzeń sprzed wielu lat,
które czasem na mieszkańców spadały jak grad.
Dziś Chocina to przede wszystkim dar natury, który tu płynie,
wiele gatunków roślin i zwierząt żyje w jej dolinie.
Kilka z tej bogatej gamy znajdziesz na liście,
w dziale ciekawostek szukaj gatunków oczywiście.
Tu _ _ _ _ _ (_)(_)między wydry a czaple wpadły,
2 7
raczej na chwilę, bo obcy im jest tryb życia osiadły.
Gdy na świecie upał panuje niczym w hucie żar,
możesz udać się nad tę rzekę i wykorzystać taki natury dar.
Tymczasem sprawdź, ile razy jej nazwa w pierwszej linii występuje,
bo teraz na taką literkę kratka oczekuje. (_)
A
Wędruj dalej, aż polna droga Twą trasę przetnie,
na niej z prawej strony tablica uśmiechnie się dyskretnie.
Jak już wiesz, nie tylko hutą mieszkańcy żyli,
duży nacisk na pielęgnowanie tradycji także położyli.
Stroje, haft, mowa, zwyczaje - do dziś są żywe,
one sprawią, że Zielonej Huty poznasz oblicze prawdziwe.
Tablica obok Ciebie pokazuje, jak kaszubskie serce bije,
dzięki wielu osobom kultura tego rejonu wciąż żyje.
Koło Gospodyń Wiejskich (_) _ _ _ _ (_) _ _ _ _ _ _ _ Białki
9 6
działaniem zachwyca niczym z konarzyńskiego żyrandola kryształki.
W haftach czy strojach kobiet niejeden kolor się mieni,
w tym tkwi bowiem sedno tej pięknej ziemi.
A ile podstawowych kolorów haftu oczy cieszy?
Ciekawostka na tablicy z odpowiedzią już spieszy. (_)
D
Około 300 metrów odmierz teraz ścieżyną,
by na kolejną tablicę spojrzeć z zaciekawioną miną.
Z prawej jej szukaj, dokładnie na metalowym płocie,
podobnie jak poprzednie wieści przyniesie krocie.
Tym razem, tak na przekór cennej przeszłości,
z tej tablicy czuć powiew obecnej we wsi nowoczesności.
Dzięki zaangażowaniu mieszkańców wielu
Zielona Huta się rozwija i dąży do wspólnego celu.
Przy czym nie gasną dawnej huty szkła echa,
wszak kiedyś szklane z niej wyroby miała niejedna strzecha.
Dziś do tej historii mieszkańcy w księdze nowe zapisują karty,
każdy czyn tutejszej społeczności jest tego warty.
Wszystko po to, aby kolejne pokolenia pamiętały,
że kiedyś w miejscowości kominy huty o sobie znak dawały.
W dziedzictwo wsi wpisują się także budowle ze zdjęć,
na pierwszym z nich jest _ _ _ _ _ _ (_) _ _, wpisz i dalej pędź.
1
Przed siebie idź do głównej drogi dość żwawo,
na niej chodnikiem trzeba zmierzać w prawo.
Gdy pierwszy dom z lewej zobaczysz, to dobry znak,
bo tu dokładnie kończy się po Zielonej Hucie szlak.
Finał jest tu:
N 53° 50.(A+B)(A+D)(B-A) E 17° 24.(D-C)(B+C)(A+B+C)′
Nim skarb podejmiesz, hasło złóż, by w euforii
nie zapomnieć o dołożeniu jednego puzzla do tej historii.
_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
Skarb jest z lewej strony budynku, na pewno na szkle,
podpowiemy, byś nie błądził jak dziecko we mgle.
Poprawne odpowiedzi na trasie pozwolą złamać szyfr,
użyj więc do otwarcia kłódki _ _ _ _ magicznych cyfr.
A B C D
Wpisz się jeszcze do Logbooka, przybij pieczątkę,
a z Zielonej Huty będziesz miał miłą pamiątkę.