Julius en Caes, er zijn geen grotere vrienden. Ze vinden het allebei leuk om raadsels en puzzels op te lossen en elkaar uit te dagen met weer een raadsel. Maar de twee vrienden zijn deugnieten, daarom maken ze het elkaar graag moeilijk. En als de ander er niet uit komt, zijn ze de keizer te rijk.
Dit is een verhaal over drie kleine eendjes, de neefjes Kwik, Kwek en Kwak.
De drie neefjes houden wel van een spelletje. Daarom stelt Kwak voor om een geocache te gaan zoeken.
Kwik vindt dat een geweldig idee, maar hoe pak je zoiets aan?
Nou, zegt Kwak, daar hebben we ons handboek voor de jonge woudlopers toch voor?
Dus nemen ze het handboek door op zoek naar aanwijzingen.
Dat valt mee, Kwik heeft zijn telefoon bij de hand en zet de juiste app er al op. Ze kiezen een leuke cache en kunnen zo op weg.
Het is een heel nieuwe, nog door niemand gevonden. Misschien zijn zij wel de eersten!
"Hoho", roept Kwek, "niet zo snel, hier staat dat je soms tools nodig hebt. Laten we eens kijken wat we misschien nog meer kunnen gebruiken."
Ze nemen een magneet mee, lucifers, een rolletje touw, een dik touw, een elastiekje , een pincet, een kompas (het zijn tenslotte jonge woudlopers), een uitschuifbaar laddertje, een hengel, visdraad, haakjes en aas. En natuurlijk boterhammen en drinken voor onderweg.
"Zeg Kwak, waar is die hengel voor nodig?", vraagt Kwik.
Kwik kijkt verwonderd.
Kwek legt uit dat je soms moet 'vissen'. Hopelijk hebben ze het juiste aas meegenomen.
En zo gaan ze goed voorzien op weg.
Kwik kijkt op zijn telefoon welke paden ze moeten nemen.
Soms is het niet helemaal duidelijk, sommige paden zien ze wel, maar staan niet op de kaart. En andere paden zouden er wel moeten zijn, maar zijn blijkbaar zo overwoekerd dat ze niet te vinden zijn.
Maar Kwik let goed op de zon, een jonge woudloper zal niet snel verdwalen. Als je de zon ziet en ongeveer weet hoe laat het is, kun je je richting prima bepalen.
Het kompas heeft Kwik hiervoor niet nodig, dat heb je alleen nodig als je niet weet waar de zon staat. Zo gaat de tocht verder over paden links en rechts, vooruit en, vooruit, ook wel eens achteruit als het pad niet blijkt te bestaan.
Na een uur lopen komen ze bij een riviertje waar ze niet gemakkelijk over kunnen steken en in een nat pak hebben ze geen zin.
Hoe gaan ze dit aanpakken? Kwek heeft een idee. Hij schuift het laddertje uit en legt het als een brug over het riviertje.
Kwek, jongen, goed gedaan. Het drietal bereikt met droge voeten de overkant.
Na weer een tijd lopen voelt Kwik nattigheid. Regen? Nee, een flesje met drinken lekt.
Kwak stelt voor om even pauze te nemen en wat te eten en te drinken. Zo gezegd, zo gedaan.
Maar na een kwartier wordt Kwek onrustig, hij wil verder, het zou niet ver meer moeten zijn.
Kwik neemt de telefoon en brengt hen naar het punt waar de cache zou moeten liggen.
Allemaal bomen, veel stenen, uitbundig groen. Kwak ziet groen om de ogen, maar dat komt door het licht van de zon door de bladeren.
Ze kijken achter iedere boom, in ieder gat. Opeens ziet Kwak een potje. Daarin zit een geplastificeerd velletje papier met de tekst "GEFELICITEERD, je hebt het eerste punt gevonden. De cache hangt op 204 meter afstand op 178 graden."
Kwek gaat een lichtje op. Natuurlijk, helemaal vergeten, dit is een multicache.
Met behulp van het kompas loopt Kwik in de aangegeven richting, terwijl hij zijn stappen telt. Niet gemakkelijk, in een bos, dwars door struiken heen en bomen ontwijkend.
Op het aangegeven punt kijkt Kwik spiedend om zich heen. En nog eens. En dan omhoog. Ja, daar hangt hij. Een plastic buisje aan een beugel. Daar heb je die hengel natuurlijk voor nodig.
De hengel is gelukkig uitschuifbaar en lang genoeg, maar aan een gewoon vishaakje aan visdraad heb je niets. En aan aas ook niet.
Maar Kwik is handig. Met behulp van het elastiekje en een takje weet hij een soort haak aan de hengel te knutselen.
Kwik mag zijn eigen werk uitproberen. De haak onder de beugel mikken, optillen en dan niet in een bosje laten vallen. Oeps, hij valt.
Gelukkig kan Kwak hem vangen met een sprongetje, voordat hij in de bramen valt.
Er zit een rolletje papier in het buisje...
Kwik pakt alvast de pen. Pen? Pen? Ow, pen vergeten...
Maar Kwik pakt de lucifers, steekt er een aan en blaast hem meteen weer uit. Met dat beetje houtskool kun je ook je naam schrijven.
Met trillende handen rolt Kwek het papier uit. Zouden ze dan echt de eerste zijn...
Helaas, er staat al iets geschreven: FTF Jeel71_Erik67.
Maar wat hebben ze een lol gehad.
You can validate your puzzle solution with
certitude.