SKRYTKA POWSTAŁA Z OKAZJI GEOCACHING PARTY 2026
🎬 Filmowy GeoArt: Aleja Gwiazd ⭐
Łódź to niekwestionowana stolica polskiego kina. Przez dziesięciolecia to właśnie tu, w legendarnej Wytwórni Filmów Fabularnych, na korytarzach Szkoły Filmowej i w gąszczu fabrycznych kominów biło serce polskiej kinematografii. Ten GeoArt to hołd dla twórców, którzy ukształtowali nasz filmowy świat, a ich nazwiska na zawsze wpisały się w krajobraz miasta na słynnej łódzkiej Alei Gwiazd.
Od 1998 roku w chodnik ulicy Piotrkowskiej wmurowywane są mosiężne gwiazdy upamiętniające wybitne osobistości kina. Zgodnie z tradycją ulica dzieli się na dwie strony:
- Strona zachodnia (nieparzysta) - należy do aktorów i aktorek,
- Strona wschodnia (parzysta) - zarezerwowana jest dla twórców: reżyserów, operatorów, scenografów czy kompozytorów muzyki filmowej.
Obecnie znajduje się tam ponad 108 gwiazd, a nazwiska takie jak Wajda, Kieślowski, Janda, Gajos czy Sobociński to wizytówki polskiej sztuki na całym świecie.
🧩 O co chodzi w tym GeoArcie?
Ikony, które widzisz na mapie, układają się w gwiazdę. Niestety, skrytki nie znajdują się pod wskazanymi współrzędnymi!
Aby zdobyć finałowe koordynaty każdej skrzynki, musisz przenieść się na plan filmowy i wykazać się wiedzą godną absolwenta łódzkiej „Filmówki”. Zagadki ukryte w poszczególnych skrytkach będą dotyczyć legendarnej Alei Gwiazd, kultowych filmów kręconych w łódzkich plenerach (takich jak Ziemia obiecana czy Vabank) oraz powiązań między twórcami, którzy przed laty przechadzali się ulicą Piotrkowską.
Witold Sobociński
Witold Sobociński (ur. 15 października 1929 r. w Ozorkowie, zm. 19 listopada 2018 r. w Konstancinie-Jeziornej) – operator filmowy, pedagog.
Po ukończeniu studiów na Wydziale Operatorskim Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi (dyplom uzyskał w 1984 roku) pracował jako reżyser światła w Ośrodku Telewizji Polskiej w Łodzi oraz operator filmowy w Wytwórni Filmowej „Czołówka” i w Przedsiębiorstwie Realizacji Filmów „Zespoły Filmowe”.
W latach 50-tych występował jako muzyk wraz z zespołem jazzowym Melomani, w którym grał na różnych instrumentach, m.in. na perkusji i puzonie.
Jako samodzielny autor zdjęć zadebiutował w 1967 roku filmem „Ręce do góry” w reżyserii Jerzego Skolimowskiego. Później wielokrotnie współpracował m.in. z Andrzejem Wajdą („Wesele”, „Ziemia obiecana”, „Smuga cienia”), Wojciechem Jerzym Hasem („Sanatorium pod klepsydrą”) i Romanem Polańskim („Frantic”, „Piraci”). Zajmował się także realizacją filmów reklamowych. Był wieloletnim wykładowcą Łódzkiej Szkoły Filmowej.
Edward Kłosiński
Edward Kłosiński (ur. 2 stycznia 1943 r. w Warszawie, zm. 5 stycznia 2008 r.) – operator filmowy.
Ukończył Liceum Sztuk Plastycznych we Wrocławiu oraz studia na Wydziale Operatorskim w szkole filmowej w Łodzi w 1967 roku. Karierę operatorską rozpoczął jako fotosista i asystent operatora. Później był operatorem filmów oświatowych, operatorem kamery i II operatorem filmów krótkometrażowych. Współpracował z wytwórniami „Czołówka” i „Se-ma-for”.
Na jego dorobek artystyczny składa się ponad 100 filmów fabularnych. Był stałym współpracownikiem Andrzeja Wajdy („Człowiek z marmuru”, „Panny z Wilka”, „Człowiek z żelaza”), Krzysztofa Zanussiego („Iluminacja”, „Barwy ochronne”) czy Janusza Zaorskiego („Dziecinne pytania”, „Matka Królów”).
Uznany za jednego ze współtwórców nurtu kina moralnego niepokoju. W latach 1989–1991 był członkiem Komitetu Kinematografii. Laureat wielu festiwali polskich i zagranicznych, m.in. w Madrycie, Monte Carlo, Monachium, Panamie.
Zagadka
Pytanie:
Przy jakim słynnym filmie Andrzeja Wajdy współpracowali ze sobą operatorzy Witold Sobociński i Edward Kłosiński? Odpowiedzi wpisz do certitude:
Możesz sprawdzić swoje rozwiązanie zagadki w serwisie
certitude.