Please note Use of geocaching.com services is subject to the terms and conditions
in our disclaimer.
Repelsteentje
Er was eens een arme molenaar in Hellevoetsluis die, om indruk te maken op de koning, een grote leugen vertelde. "Mijn dochter kan goud spinnen uit waardeloos strandzand," pochte hij.
De koning, die nooit genoeg rijkdom kon bezitten, liet het meisje direct opsluiten in een kamer vol zand bij de zee. "Als je dit morgenochtend niet in puur goud hebt veranderd, loopt het slecht met je af," sprak hij streng. Het meisje barstte in tranen uit, want zij wist immers helemaal niet hoe dat moest.
Plotseling ging de deur open en stapte er een klein, vreemd mannetje binnen. "Wat geef je me als ik het zand voor je in goud verander?" vroeg hij met een gemene glimlach. Het meisje gaf hem haar ketting. Het mannetje nam plaats achter het spinwiel en bzz, bzz, bzz, driemaal draaien en de hele kamer glinsterde van het goud.
De koning was verrukt, maar zijn hebzucht was nog niet gestild. De volgende nacht sloot hij haar opnieuw op, nu in een nog grotere kamer. Weer verscheen het mannetje. Dit keer ruilde het meisje haar ring voor zijn hulp. Maar de derde nacht had ze niets meer om te geven. "Beloof me je eerste kind als je koningin wordt," eiste het wezentje. In pure wanhoop stemde het meisje toe.
Jaren later, toen het meisje inmiddels koningin was en een prachtige zoon genaamd Maas had gekregen, kwam het mannetje zijn belofte opeisen. De koningin smeekte om genade. Het mannetje kreeg een beetje medelijden en zei: "Je krijgt drie dagen de tijd. Als je mijn naam raadt, mag je het kind houden."
De koningin stuurde haar trouwste ridders het hele land door om namen te verzamelen. Op de derde avond keerde een jager terug met een vreemd verhaal. "Ik liep diep in de duinen bij het strand," vertelde hij. "Daar zag ik een klein mannetje dansen rond een kampvuur. Hij sprong op één been en zong:
Heden bak ik, morgen brouw ik,
overmorgen haal ik het kind van de koningvrouw;
o, wat goed dat niemand weet
dat ik Repelsteeltje heet!"
Toen het mannetje die nacht bij de koningin kwam, vroeg ze koeltjes: "Heet je soms Fred? Of Leo?"
"Nee!" lachte het mannetje gemeen.
"Heet je dan misschien... Repelsteentje?"
Het mannetje schreeuwde het uit van woede. "De duivel heeft het je verteld! De duivel heeft het je verteld!" stampte hij. Hij werd zo wild van razernij dat hij zijn rechtervoet zo diep in het natte strandzand sloeg, dat hij er volledig in wegzakte.
Het enige wat hij achterliet, was een vreemde, holle steen diep tussen de takken van een boom. Het mannetje is sindsdien nooit meer gezien, maar zijn geheim ligt nog altijd op die plek bewaard. Wie goed zoekt tussen de takken de boom, vindt misschien wel de rol waarop zijn ware geschiedenis geschreven staat.
Additional Hints
()
ARQ:Wr ubrsg trra Rvafgrva gr mvwa bz qrmr pnpur gr ivaqra.
RAT: Lbh qbag unir gb or Rvafgrva gb svaq guvf pnpur.