Zapraszam na mojego geoarta, w którym każda nazwa skrytki jest związana ze światem gryzoni.

Nornica Ruda

Nornica ruda to niewielki gryzoń. Ma ciało o walcowatym kształcie, którego grzbiet pokrywa sierść barwy czerwono-rudej. Boki ciała porasta futerko o odcieniu szarawym, natomiast brzuch jest jaśniejszy. Ogon tych gryzoni pokrywają łuski, zastępując w tym miejscu dosyć słabe owłosienie. Oczy nornicy rudej są stosunkowo duże na tle jej zaokrąglonego pyszczka. Długość ciała wynosi do 17 cm, zaś jego masa 15-40 g.

Występowanie

Nornica ruda zasiedla zarówno całą Polskę, jak i rozległe obszary Europy - Wyspy Brytyjskie, Włochy, Hiszpanię, Turcję, ale także Skandynawię i Rosję. Na swoje siedliska nornice rude wybierają często lasy liściaste lub mieszane - szczególnie ich obrzeża, jak i zarośla przy brzegach rzek. Zdecydowanie rzadziej można je spotkać w lasach iglastych. Ich kryjówki mieszczą się w pniach drzew, pod stosami gałęzi czy kamieniami. Nornice rude potrafią również same zadbać o bezpieczne schronienia, kopiąc własne norki o imponującym systemie podziemnych korytarzy.

Tryb życia

Nornica ruda prowadzi osiadły tryb życia, swoje gniazda buduje z traw, mchu oraz liści. Jest aktywna właściwie całą dobę, ale najbardziej ruchliwa bywa o zmierzchu i o świcie. Jest sprawny biegaczem, równie dobrze radzi sobie wspinając się po drzewach. Gromadzi zapasy przed zimą, którą spędza w swoich kryjówkach.

Odżywianie

Pokarm nornicy rudej jest zróżnicowany. Wiosną, latem i na jesieni żywią się owocami drzew i krzewów, nasionami, soczystymi roślinami, ale także owadami i ich larwami, żabami, czy ptasimi jajami. Zdarza się również, że zjadają korę z drzew. W okresie zimy, żywią się zebranymi przez siebie zapasami, głównie żołędziami, owocami jarzębiny i nasionami lipy czy klonu. Same zaś padają ofiarą wielu drapieżników – lisa, kuny, różnych gatunków sów, a także żmii zygzakowatej.

MIŁEGO KESZOWANIA