#010 Szlak im. generała Tadeusza Rozwadowskiego Mystery Cache

Ignacy Pantaleon Prądzyński przyszedł na świat w Sannikach. Początkowe nauki pobierał w Dreźnie, a po powrocie w granice tworzącego się Księstwa Warszawskiego wstąpił do jego nowo powołanej armii. Kwalifikacje inżynieryjne zdobył jako absolwent stołecznej Szkoły Aplikacyjnej Artylerii i Inżynierów, co ukierunkowało przebieg jego dalszych dokonań.

Pierwsze doświadczenia bojowe zbierał podczas kampanii napoleońskich. Przeszedł szlak bojowy wojny z Austrią, a następnie uczestniczył w wyprawie na Moskwę. Za postawę w bitwie nad Berezyną odebrał Złoty Krzyż Orderu Virtuti Militari. Brał także udział w starciu pod Lipskiem oraz w obronie Paryża, kończąc ten etap z francuską Legią Honorową. Po upadku cesarza przeszedł do armii Królestwa Polskiego, gdzie łączył zadania oficera kwatermistrzostwa z pracą wykładowcy. Wykorzystując wiedzę inżynieryjną, opracował projekt budowy Kanału Augustowskiego. Zaangażował się również w konspirację patriotyczną, stając się współzałożycielem m.in. Towarzystwa Prawdziwych Polaków oraz Towarzystwa Patriotycznego. Przez przynależność do tajnych organizacji spędził kilka lat w więzieniu.

Wybuch powstania listopadowego przywrócił go do aktywnej służby. Objął funkcję kwatermistrza generalnego Sztabu Głównego oraz dowódcy korpusu inżynierów. Jako strateg opowiadał się za działaniami zaczepnymi i przygotował plany operacyjne wojny z Rosją. Osobiście poprowadził wojska do wygranej bitwy pod Iganiami, a w krytycznym momencie zrywu, w sierpniu, przez kilka dni sprawował funkcję wodza naczelnego.

Po kapitulacji powstania został zesłany do Wiatki. Po powrocie z wygnania zamieszkał w Przepiórowie, odsuwając się od bezpośredniego życia publicznego; odmówił między innymi objęcia przywództwa w powstaniu węgierskim. Ostatnie lata życia upłynęły mu na zmaganiach z chorobą i spisywaniu pamiętników oraz rozpraw z zakresu sztuki wojennej. Podczas kuracji zdrowotnej na wyspie Helgoland utonął w trakcie kąpieli morskiej i tam został pochowany. Pod koniec XX wieku urnę z jego prochami przeniesiono do Krypty Zasłużonych Wielkopolan w Poznaniu.

1. Nad jaką rzeką rozegrała się bitwa, za postawę w której Ignacy Prądzyński odebrał Złoty Krzyż Orderu Virtuti Militari?

2. Jak nazywał się kanał, którego budową kierował Ignacy Prądzyński? (jedno słowo)

3. Jaką funkcję pełnił Ignacy Prądzyński podczas powstania listopadowego? (jedno słowo)

4. Na jakiej wyspie zmarł Ignacy Prądzyński?

Ignacy Pantaleon Prądzyński was born in Sanniki. He received his early education in Dresden, and upon returning to the emerging Duchy of Warsaw, he joined its newly formed army. He gained his engineering qualifications as a graduate of the capital’s School of Artillery and Engineers, which shaped the course of his future achievements.

He gained his first combat experience during the Napoleonic campaigns. He fought his way through the war against Austria and subsequently took part in the campaign against Moscow. For his conduct in the Battle of the Berezina, he was awarded the Gold Cross of the Order of Virtuti Militari. He also took part in the Battle of Leipzig and the defence of Paris, concluding this phase with the French Legion of Honour. Following the fall of the Emperor, he joined the army of the Kingdom of Poland, where he combined the duties of a quartermaster with those of a lecturer. Drawing on his engineering expertise, he developed a design for the construction of the Augustów Canal. He also became involved in the patriotic underground, becoming a co-founder of, among others, the Society of True Poles and the Patriotic Society. Due to his membership of these secret organisations, he spent several years in prison.

The outbreak of the November Uprising brought him back into active service. He took up the post of Quartermaster General of the General Staff and Commander of the Corps of Engineers. As a strategist, he advocated offensive operations and drew up operational plans for the war against Russia. He personally led the troops to victory at the Battle of Iganie, and at a critical moment in the uprising, in August, he served as commander-in-chief for several days.

Following the capitulation of the uprising, he was exiled to Wiatka. Upon his return from exile, he settled in Przepiórów, withdrawing from active public life; amongst other things, he refused to take the lead in the Hungarian uprising. He spent the final years of his life battling illness and writing his memoirs and treatises on the art of war. Whilst undergoing a health cure on the island of Helgoland, he drowned whilst swimming in the sea and was buried there. Towards the end of the 20th century, the urn containing his ashes was transferred to the Crypt of Distinguished Wielkopolska Figures in Poznań.

1. On which river did the battle take place for which Ignacy Prądzyński was awarded the Gold Cross of the Order of Virtuti Militari?

2. What was the name of the canal whose construction was overseen by Ignacy Prądzyński? (two words)

3. What role did Ignacy Prądzyński hold during the November Uprising? (one word)

4. On which island did Ignacy Prądzyński die?