Przełęcz Przegibek wznosi się na wysokość 663 m n.p.m. Przebiega przez nią asfaltowa droga prowadząca z Bielska-Białej do Międzybrodzia Bialskiego. Budowa tej brukowanej niegdyś szosy został ukończona w roku 1864. A trwała 10 lat! Budowali ją, co ciekawe, w czynie społecznym tutejsi mieszkańcy oraz wojsko. A granitowy bruk sprowadzono spod Wrocławia.
To właśnie łatwy dojazd stanowi o popularności przełęczy. Na przełęczy znajdziemy bezpłatny parking na około 40 samochodów. Bardzo ważny jest również fakt, że z przełęczy prowadzi najkrótszy szlak do schroniska PTTK na Magurce Wilkowickiej. Sama przełęcz stanowi dobry węzeł szlaków turystycznych. Wszystkie te aspekty powodują, że turyści wybierają to miejsce jako początek wycieczek w zachodniej części Beskidu Małego.
Jednak sama przełęcz też posiada własne uroki. Kiedy odjadą już wszystkie samochody i zrobi się trochę ciszej łatwiej zobaczyć co otacza to miejsce.
Patrząc na wschód, zobaczymy niewielką kapliczkę z piaskowca godulskiego. Zbudowana została przez pracowników kamieniołomu straceńskiego w roku 1858. We wnętrzu znajduje się kamienna figurka Chrystusa.
Za kapliczką znajduje się jedyne miejsce widokowe na przełęczy. Koniecznie zobacz to miejsce gdy jest cicho i spokojnie (najlepiej w tygodniu). A widoki w sposób fachowy opisuje Radosław Truś w swoim przewodniku:
"Widoki w dolinę Ponikwi z ograniczającym ją od północy Nowym Światem, dalej - już za doliną Soły, ponad przełęczą Przegib - dojrzymy Góry Zasolskie. Od lewej: czubek Bukowskiego Gronia, Kiczera, zza której wystaje wierzchołek Jawornicy, jeszcze odleglejszy Gancarz, następnie płaski Żar i najwyższy, zalesiony Kocierz".
Po drugiej stronie niebieskiego szlaku znajduje się Pomnik Ofiar Wojny wzniesiony przez Związek Inwalidów Wojennych RP w 1996 roku.
Niewiele osób wie (o czym pisze również Radosław Truś), że latem 1943 r. hitlerowcy wybudowali system rowów strzeleckich od Przełęczy Przegibek po sam grzbiet Magurki. Po prawej stronie można jeszcze dostrzec resztki okopów.
Skrytka znajduje się w lesie za pominkiem.
The Przegibek Pass rises to an elevation of 663 meters above sea level. An asphalt road runs through it, leading from Bielsko-Biała to Międzybrodzie Bialskie. The construction of this once cobbled road was completed in 1864 and took 10 years! Interestingly, it was built by local residents and the military as a community effort. The granite cobblestones were brought in from Wrocław.
It is the easy access that contributes to the popularity of the pass. At the pass, there is a free parking area for about 40 cars. It is also very important to note that the shortest trail to the PTTK shelter on Magurka Wilkowicka starts from the pass. The pass itself serves as a good hub for hiking trails. All these aspects make tourists choose this place as the starting point for excursions in the western part of the Little Beskids.
However, the pass itself also has its own charms. Once all the cars have left and it becomes a bit quieter, it is easier to see what surrounds this place.
Looking east, we can see a small chapel made of Godula sandstone. It was built by workers from the Straconka quarry in 1858. Inside, there is a stone figure of Christ.
Behind the chapel is the only viewpoint at the pass. Be sure to visit this place when it is quiet and peaceful (preferably during the week). The views are expertly described by Radosław Truś in his guide:
"Views into the Ponikwi Valley, bordered to the north by Nowy Świat, and further—beyond the Soła Valley, above the Przegibek Pass—we can see the Zasolskie Mountains. From the left: the tip of Bukowski Groń, Kiczera, from behind which the peak of Jawornica rises, the even more distant Gancarz, followed by the flat Żar and the highest, forested Kocierz."
On the other side of the blue trail, there is a War Victims Monument erected by the Polish War Invalids Association in 1996.
Few people know (as Radosław Truś also writes) that in the summer of 1943, the Nazis built a system of shooting trenches from the Przegibek Pass all the way to the ridge of Magurka. On the right side, remnants of the trenches can still be seen.
The cache is located in the forest behind the monument.