Magurka Wilkowicka jest czwartym pod względem wysokości szczytem Beskidu Małego. Wznosi się na wysokość 909 m n.p.m. Doskonały węzeł szlaków turystycznych pozwala dotrzeć na Magurkę z każdej strony świata! Na szczycie znajduje się bardzo ładnie położone schronisko PTTK "Magurka".Schronisko nosi imię prof. Józefa Grzybowskiego, propagatora turystyki wśród młodzieży.
Obok schroniska na skraju lasu znajduje się maszt przekaźnikowy Radia Maryja (właśnie po tym maszcie, możemy rozpoznać szczyt Magurki patrząc na to pasmo z innych miejsc). Obok znajduje się budynek z obrazem Matki Bożej.
Niegdyś Magurka była pisana: "Magórka". Bardzo często można spotkać stwierdzenie Magórki Łodygowickiej (tak ją opisywał Kazimierz Sosnowski), później powstała obecna nazwa Magurka Wilkowicka. Również Komoniecki w swoim "Dziejopisie Żywieckim" opisywał Magurkę: "... Ostatnia góra Magórka nad Huciskami od hut niegdy będących i wsią Łodygowicami, która wierchem czyni granice od starostwa lipnickiego aż do trzeciej części jej, gdzie rozgranicza się od Państwa Żywieckiego swojemi znaki".
Pierwsze schronisko powstało tutaj w roku 1903 i został ono wybudowane przez niemiecką organizację Beskidenverein. Później nazwano go schroniskiem arcyksiężnej Marii Teresy na Górze Józefa (Josefsberg, tak niemcy nazywali Magurkę). W 1908 roku powstał tutaj stacja meteorologiczna. Schronisko został spalone 22 marca 1912 roku. W 1913 roku powstaje kolejne schronisko w formie hotelu górskiego z 64 miejscami noclegowymi. W latach 1972-73 schronisko doczekało się kapitalnego remontu, zmodernizowano urządzenia sanitarne i wydzielono małe pokoje dla turystów.
Polana szczytowa na Magurce zapewnia, przy ładnej pogodzie, piękne panoramy! Radosław Truś tak je opisuje:
"Po północnej stronie (ponad drzewami) opada w dolinę Soły Bujakowski Groń. Za Sołą podnoszą się stoki Bukowskiego Gronia aż po Złotą Górkę, a w prawo od nich (na tle Kiczery) płaski Żar ze zbiornikiem elektrowni szczytowo-pompowej, następnie Cisowe Grapy i Kocierz. Zza tego ostatniego wystaje w lewo ramię Jawornicy, a jeszcze dalej Leskowiec. Przy lepszej pogodzie widać też niewysokie pasmo Bliźniaków. W prawo od Kocierza Jaworzyna, a plan dalej Łamana Skała. Na południu Beskid Żywiecki z kopuła Pilska oraz grupą Romanki i Lipowskiej. Za Kotliną Żywiecką daleka grupa Wielkiej Raczy i ostre wierzchołki słowackiej Małej Fatry. Po prawej Beskid Śląski: od Glinnego, poprzez Baranią Górę (nieco z tyłu), aż po Skrzyczne. Za nim w przedłużeniu doliny Żylicy wał Beskidu Węgierskiego z Kotarzem, a następnie Klimczok z Magurą i Szyndzielnią".
Na Magurce znajdował się kiedyś tor saneczkowy (obecny szlak zielony) schodzący w kierunku Straconki.
Magurka jest atrakcyjnym miejscem i nie bez przyczyny stała się najczęściej odwiedzanym szczytem zachodniej części Beskidu Małego.
Skrytka znajduje się za budynkami schroniska tuż przy polanie w "murku" z kamieni. Dojście zielonym szlakiem, ponieważ od drugiej strony polanka ogrodzona jest płotem.
Magurka Wilkowicka is the fourth highest peak of the Little Beskids, rising to an elevation of 909 meters above sea level. Its excellent network of hiking trails allows access to Magurka from every direction! At the summit, there is a beautifully situated PTTK shelter named 'Magurka.' The shelter is named after Professor Józef Grzybowski, a promoter of tourism among youth.
Next to the shelter, at the edge of the forest, there is a transmission mast for Radio Maryja (this mast helps us recognize the peak of Magurka when viewing the range from other locations). Nearby, there is a building featuring an image of the Virgin Mary.
Once, Magurka was written as 'Magórka.' It is very common to encounter the term Magórka Łodygowicka (as described by Kazimierz Sosnowski), and later the current name Magurka Wilkowicka emerged. Komoniecki also described Magurka in his 'Dziejopis Żywiecki': '... The last mountain Magórka above Huciska, once home to ironworks and the village of Łodygowice, which forms the boundary from the Lipnik starosty to its third part, where it borders the Żywiec State with its markers.'
The first shelter was established here in 1903 and was built by the German organization Beskidenverein. It was later named the Archduchess Maria Teresa Shelter on Mount Józef (Josefsberg, as the Germans called Magurka). In 1908, a meteorological station was established here. The shelter was burned down on March 22, 1912. In 1913, another shelter was built in the form of a mountain hotel with 64 accommodation places. In 1972-73, the shelter underwent a major renovation, modernizing sanitary facilities and creating small rooms for tourists.
The summit glade on Magurka offers beautiful panoramas on clear days! Radosław Truś describes them as follows:
'On the northern side (above the trees), the Bujakowski Groń descends into the Soła Valley. Beyond the Soła, the slopes of Bukowski Groń rise up to Złota Górka, and to the right of them (against the backdrop of Kiczera) is the flat Żar with the reservoir of the pumped-storage power plant, followed by Cisowe Grapy and Kocierz. From behind the latter, the arm of Jawornica protrudes to the left, and even further is Leskowiec. In better weather, the low range of Bliźniaki is also visible. To the right of Kocierz is Jaworzyna, and further along is Łamana Skała. To the south, the Żywiec Beskids with the dome of Pilsko and the group of Romanka and Lipowska. Beyond the Żywiecka Valley, the distant group of Wielka Racza and the sharp peaks of the Slovakian Mała Fatra. To the right, the Silesian Beskids: from Glinne, through Barania Góra (a bit further back), to Skrzyczne. Behind it, extending along the Żylica Valley, is the ridge of the Hungarian Beskids with Kotarz, and then Klimczok with Magura and Szyndzielnia.'
Once, there was a toboggan run on Magurka (now the green trail) descending towards Straconka.
Magurka is an attractive place and has rightfully become the most frequently visited peak in the western part of the Little Beskids.
The cache is located behind the buildings of the shelter, right by the glade in a 'wall' made of stones. Access is via the green trail, as the other side of the glade is fenced off.