Muzeum Etnograficzne w Zielonej Górze z siedzibą w Ochli powstało w 1982 roku, ale jego historia sięga lat 60. XX w. W roku 1960 w Muzeum Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze utworzono dział etnograficzny i rozpoczęto zbieranie materialnych zabytków kultury ludowej. Od 1971 roku Urząd Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków zajmował się też badaniem i ochroną architektury ludowej na Ziemi Lubuskiej. Po roku urząd zainicjował utworzenie parku budownictwa ludowego w Ochli koło Zielonej Góry. W roku 1973 przeniesiono tam pierwszy obiekt. Był to najstarszy datowany budynek mieszkalny w muzeum – pochodząca z 1675 roku chałupa chłopska z Potrzebowa. W 1976 roku połączono Zielonogórski Park Etnograficzny w Ochli z działem etnograficznym muzeum w Zielonej Górze, natomiast rok później park, jako oddział muzeum, został udostępniony do zwiedzania. Oprócz chałupy z Potrzebowa można było już zobaczyć wielobudynkową zagrodę przeniesioną z Krobielewa w Zachodniej Wielkopolsce. Wreszcie w 1982 roku przekształcono park etnograficzny w samodzielną placówkę naukową, badawczą i oświatową, której nazwa funkcjonuje do dziś: Muzeum Etnograficzne w Zielone Górze z siedzibą w Ochli. Muzeum od tego czasu rozwija się i działa bardzo prężnie. Oprócz prezentowania artefaktów kultury ludowej muzeum prowadzi działalność kulturalną i oświatową. Odkąd pojawiła się taka możliwość placówka korzysta z funduszy strukturalnych Unii Europejskiej. Obecnie muzeum pozyskało znaczące środki na rozbudowę, w niedługim czasie przybędzie 17 nowych obiektów.