PARK TYSIĄCLECIA ZBUDOWANY CZYNEM SPOŁECZNYM ZAŁÓG I MIESZKAŃCÓW DZIELNICY NOWE MIASTO POZNAŃ 22 LIPCA 1966. Taki napis wyryto na obelisku znajdującym się przy wejściu do parku od strony ul. Św. Michała.
Jednak pierwsze plany utworzenia w tym miejscu parku powsta- wały jeszcze w latach 1928-1929, lecz nie doszły one do skutku z powodu opozycji grupy przyrodników skupionych wokół Adama Wodziczki. W 1931 ogłoszono konkurs na zagospodarowanie tzw. Cybińskiego Klina Zieleni, który zaczęto realizować dopiero po odbudowie Poznania ze zniszczeń wojennych.
Ostatecznie park udo- stępniono mieszkańcom miasta 16 lipca 1966 (stąd nazwa) jako pierwszy z pięciu projektowanych nowych parków w Poznaniu, ale prace wykończeniowe trwały jeszcze do 1970. Powstał wówczas m.in. amfiteatr z muszlą koncertową, usytuowa- ny we wschodniej części, po którym pozostał nasyp ziemny w kształcie podkowy - widownia ze schodkowo zainstalowanymi drewnianymi ławkami.
Park Tysiąclecia położony jest na północ od Jeziora Maltańskiego, oddzielony od niego ul. Komandoria i ciągnącymi się wzdłuż niej zabudowaniami zakładu przemysłowego. Z drugiej strony granicę stanowi ul. Warszawska. Na wschodnim krańcu pobudowano w latach 70-tych ubiegłego wieku Novotel, a niedawno Termy Maltańskie. Park zajmuje powierzchnię 26,3 ha.
Charakterystycznym drzewem, najliczniej występującym na terenie parku, jest robinia akacjowa. Drzewo to, które łatwo się przyjmuje i rozmnaża, zostało zasadzone w XIX wieku dla zamaskowania istniejącej tutaj strzelnicy wojskowej. Niewątpliwą atrakcją tego miejsca jest również 28 głazów narzutowych ułożonych wzdłuż alejki na osi północ-południe. Większość z nich pochodzi ze żwirowni miejskiej przy ul. Głównej, z okolicy szkoły dla głuchoniemych na Śródce oraz z dna niecki Jeziora Maltańskiego. W ostatnich latach wybudowano w parku siłownię na powietrzu (obok amfiteatru) oraz plac zabaw dla dzieci (w pobliżu obelisku). Przez park przebiega też częściowo tor kolejki maltańskiej.
Źródło: Wikipedia.