Rudy
Rudy, czyli Jan Bytnar urodził się 6 maja 1921 roku w Kolbuszowej. Pochodził z rodziny inteligenckiej o silnych tradycjach niepodległościowych.
W życiu szkolnym Rudy wyróżniał się spośród grona rówieśników, był spokojny, skoncentrowany na bieżących problemach, skory do nauki i poznawania świata. Z łatwością nawiązywał kontakt z rówieśnikami, co sprzyjało rozwijaniu jego zdolności przywódczych.
W 1934 roku rozpoczął on służbę w harcerstwie, wstępując do 23. Warszawskiej Drużyny Harcerskiej im. Bolesława Chrobrego tzw. „Pomarańczarni”. Do 1939 roku udało się mu zdobyć aż 32 sprawności.
W Szarych Szeregach służył od marca 1941 roku. Objął dowództwo nad hufcem Ochota Chorągwi Warszawskiej, rozpoczynając pracę w Małym Sabotażu. Szybko dał się poznać jako świetny wykonawca akcji dywersyjno-sabotażowych.
Rudy podczas akcji wykazywał się sporą inwencją twórczą i dużą dozą ironii. Wśród bardziej znanych akcji Bytnara wspomnieć można rysunki żółwia na murach Warszawy symbolizujące powolną niemiecką machinę wojenną i okupacyjną oraz napis „Tylko świnie siedzą w kinie” piętnujący Polaków uczęszczających do niemieckich kin.
W listopadzie 1942 roku został mianowany jednym z dowódców oddziałów Grup Szturmowych, obejmując Hufiec „Południe” („Sad”) w Oddziale Specjalnym „Jerzy”.
23 marca został aresztowany i zabrany na Aleję Szucha, gdzie był brutalnie przesłuchiwany. Harcerze postanowili odbić Bytnara. Doszło więc do akcji pod Arsenałem, podczas którego Rudy został uwolniony z przewożącej go furgonetki. Niestety w konsekwencji odniesionych podczas przesłuchania obrażeń Jan Bytnar zmarł 30 marca 1943 roku. Przed śmiercią prosi o przeczytanie fragmentu wiersza Słowackiego pt.: „Testament mój”. Rudy został pochowany na warszawskich Powązkach. Pośmiertnie nadano mu stopień harcmistrza oraz podporucznika i odznaczono Krzyżem Walecznych.