Tur, przodek bydła domowego, prawdopodobnie pojawił się pierwotnie ok. 2-1,5 mln lat temu na terenie dzisiejszych Indii. Następnie, ok. 250 tys. lat temu dotarł do Europy, a po ostatnim zlodowaceniu, w holocenie, jego zasięg występowania obejmował już północną część Afryki, Europę oraz Azję. Było to zwierzę okazałe – duże, dorosłe tury mogły osiągać masę nawet 800 kg i wysokość w kłębie 3,2 m. Ich ostro zakończone rogi były charakterystycznie wygięte – w dolnym odcinku, u swej podstawy skierowane były na boki, a następnie krzywizna skręcała ku przodowi. U tura występował dymorfizm płciowy – samce, w porównaniu do samic, osiągały większe rozmiary i posiadały lepiej wykształcone rogi. Okres godowy tych zwierząt przypadał na wrzesień, a młode przychodziły na świat najprawdopodobniej w maju. Tur preferował wilgotne łąki położone na skraju lasów, wzdłuż strumieni oraz rzek, ale zasiedlał też tereny torfowiskowe i bagienne. Jego dieta składała się głównie z różnorodnych traw oraz roślin pastwiskowych.
Niestety tur jest zwierzęciem wymarłym. Do czynników, które miały wpływ na jego wymarcie, zalicza się między innymi szybki rozwój rolnictwa (szczególnie w Europie Zachodniej), wysoki tzw. inbreed (kojarzenie się osobników blisko ze sobą spokrewnionych), konkurencja o żywność z innymi gatunkami ssaków kopytnych, a także trwające do XVI wieku polowania na tury prowadzone przez człowieka. Chociaż gatunek ten był cenny dla królów polskich – ostanie żyjące osobniki próbowano objąć ochroną gatunkową - tur ostatecznie uległ wymarciu. Ostania samica padła w 1627 roku w Puszczy Jaktorowskiej.
W zbiorze Muzeum Przyrodniczego Uniwersytetu Wrocławskiego znajduje się czaszka tura znaleziona właśnie pod Wieruszowem, u brzegu rzeki Prosny. Odszukała ją osoba prywatna, od której została następnie odkupiona przez naukowców z Uniwersytetu Wrocławskiego i wystawiona w sali szkieletowej wspomnianego muzeum. Czaszka tura z Wieruszowa została poddana datowaniu metodą radiowęglową, które wykazało, iż osobnik ten żył pod Wieruszowem ok. 3000 lat temu.