Przebieg rzeki Prosny, począwszy od samego jej źródła, aż do Wieruszowa, jest charakterystycznie wyprostowany. Jest to efektem szczególnego rodzaju prac wykonanych w drugiej połowie XX wieku w ramach kompleksowej regulacji rzeki Prosny. Współcześnie cechami charakterystycznymi tego odcinka są licznie występujące jazy piętrzące i progi stabilizujące, które - choć w większości utraciły swoje pierwotne znaczenie - cały czas oddziałują na przepływ wody w rzece.
Regulacja rzeki, podobnie jak melioracja całej doliny, miała usprawnić nawodnienie terenów rolniczych oraz zapewnić pobór wody na potrzeby stawów. Szacuje się, że pracami melioracyjnymi objęto obszar blisko 9500 ha użytków rolnych, położonych głównie w dolinie Prosny, ale też w okolicach większych spośród jej dopływów. Zamierzona ingerencja człowieka w stosunki wodne Prosny doprowadziła do skrócenia rzeki o około 28% jej pierwotnej długości. Wyprostowanie i pogłębienie koryta spowodowało zwiększenie spadku, a zatem i przyspieszenie spływu i nasilenie procesów erozyjnych. W celu ograniczenia takich efektów wybudowano na tym odcinku już wcześniej wspomniane konstrukcje wodne. Prace melioracyjnie doprowadziły do wysuszenia doliny, a wtórnym następstwem tak osuszenia jak i uregulowania są zmiany florystyczne i faunistyczne, a także zmiana zagospodarowania doliny.
Czym jest renaturyzacja rzeki? Jest to przywrócenie już uregulowanej rzeki do stanu zbliżonego do naturalnego, panującego przed ingerencją człowieka. Renaturyzacja rzeki jest co prawda procesem długotrwałym i wymagającym olbrzymiego nakładu pracy, mimo to jej dokonanie jest możliwe. Głównym celem takich przedsięwzięć jest przywrócenie rzece właściwych jej funkcji ekologicznych.
A może warto pomyśleć o renaturyzacji Prosny?