Kurtyna Kozakiewicza to niezrealizowany projekt z 2006 roku, który zakładał gruntowne zmiany na terenie dzisiejszego Parku Izabeli i Jarogniewa Drwęskich. Został zamówiony przez Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych, które zaproponowało artyście Jarosławowi Kozakiewiczowi przygotowanie projektu dla dowolnego miejsca w Poznaniu. Ostatecznie padło na park, w którym właśnie poszukujesz skrytki. Kozakiewicz wymyślił zupełnie nową koncepcję zagospodarowania oraz organizacji parku, która zrewolucjonizowała by to Wildeckie miejsce rekreacji.
Najważniejszymi założeniami projektu były:
1. Zbudowanie zielonego wału wzdłuż ul. Królowej Jadwigi, który odciął by park od hałasu generowanego przez przejeżdżające pojazdy. Ulica ta jest jedną z głównych dróg powiatowych (5763P), a przy okazji jest przedłużeniem DW433, przez co ruch jest tu wzmożony większość dnia. W takich warunkach ciężko o zrelaksowanie się wśród śpiewu ptaków i szumu liści drzew. Pomysł ten nie spodobał się jednak miejskiemu konserwatorowi zabytków, który nie zezwolił na realizację projektu. Wraz z upadkiem idei wału, powstał pomysł, aby zbudować tu ażurową kurtynę, która była by porośnięta roślinami, i zasłaniała park od ulicy i wzroku kierowców. Kurtyna miała mieć 2,5 metra wysokości, i ciągnąć się przez całą długość parkowej doliny. Kurtyna, wraz ze skarpą na której stoisz (lub staniesz kiedy wyruszysz szukać skrytki), utworzyła by zamkniętą kotlinę, w której Poznaniacy mogli by odpoczywać, odcięci od zgiełku miasta wzniesieniami z każdej strony.
2. Na skarpie miały powstać łamane, ekspresyjne schody, które stanowiły by za razem rzędy siedzeń przypominające amfiteatr, służące za miejsce spotkań, mające na celu integrować mieszkańców Poznania.
3. Wzdłuż alejek miało płynąć źródełko z wodospadem.
Projekt został zbojkotowany przez niektórych architektów, urbanistów oraz przez część mieszkańców. Miejski konserwator zabytków nie dopuścił do realizacji projektu, uzasadniając to nadmierną ingerencją w Poznański Ring Stübbena.
Wśród pozytywnych głosów na temat projektu Kozakiewicza znalazła się opinia znawcy architektury dr. Krzysztofa Kalitko, który określił projekt jako "niosący ogromny potencjał artystycznej wrażliwości, rozumienia funkcji i zalet tego miejsca Poznania". Funkcję parku Izabeli i Jarogniewa Drwęskich określił jako zredukowaną do przyulicznego pasa zieleni, nie zachęcającego do wizyt. Projekt Kozakiewicza był według niego stymulatorem zmian w tej części miasta.
W okolicy warto odwiedzić:
100m. Pomnik Powstańców Wielkopolskich (skrzyżowanie ul. Matyi/ul. Wierzbięcice)
400m. Leprozorium Św. Łazarza (ul. Niedziałkowskiego 30)
500m. Stary Browar (wejście od ul. Ratajczaka, Kościuszki, Półwiejska)
500m. Wielki portret Krzysztofa Krawczyka (ul. Różana 10A)
500m. Willa Bajerleina (ul. Różana 13)
600m. Budynek Spar- und Bauverein (ul. Wierzbięcice 20)