Francais
La belle source curative.
La fontaine Font Faure se situe entre les communes de Benayes et de
Masseret, dans la belle et grande forêt du même nom, en partie
réserve de chasse, à proximité du château de Forsac.
La légende raconte que saint Éloi, patron des forgerons des
orfèvres, ferblantiers, forgerons, maréchaux-ferrants, utilisateurs
de chevaux, laboureurs, cultivateurs, charretiers, souhaitant
ferrer sa mule, lança un fer et fit jaillir une source pour le
refroidir. Faure est patois pour Forge.
Après la source est réputée aux vertus curatives. Elle donnant lieu
à un pélerinage où les vêtements des malades sont déposés sur la
croix et la source. Même aujourd´hui la fontaine fait toujours
l'objet d'un pèlerinage annuel chaque 25 juin. Pourtant pas que
pour St. Éloi, mais aussi pour Saint Jean d'été, suivi d'un repas
et d'un bal champêtre. Il y a des années qu´il y a près de 700
personnes autour de la source Font Faure.
St. Eloi est né d’une famille relativement pauvre, vers 588 à
Catillac près de Limoges et il est mort en 659. Forgeron, très tôt
il est destiné à exercer le métier d’orfèvre, à cette époque
une activité prestigieuse. Il est placé en apprentissage à Paris
auprès de Bobon, monétaire de la Cour et trésorier de Clotaire II.
Là St. Eloi est nommé Maître de la monnaie et après Trésorier du
roi et a confié de nombreuses missions diplomatiques. C’est
un homme capable d’en imposer aux plus grands tout en restant
humble devant Dieu. En 632, saint Eloi devient prêtre et fonde le
monastère de Solignac. Grand protecteur des chevaux, des mulets et
des ânes, Saint Eloi est fêté en été par tous les paysans qui
amenaient leurs bêtes devant l'église paroissiale pour recevoir la
bénédiction annuelle. Même sur les brides ils ont des ornaments de
lui.
C’est en 641 qu’il est fait évêque de Noyon. Il
fonde successivement les monastères de Noyon, Tournai, saint
Quentin, les sanctuaires de saint Bon et de sainte Colombe (près de
Sens). Il fait aussi construire un hôpital dans son évêché qui sera
destiné aux pauvres. Il consacrera aussi une bonne partie de sa vie
au rachat des esclaves.
Grâce à sa piété et sa vertu, il fut reconnu dès sa mort Saint, et
devint le patron des orfèvres et de tous les artisans travaillant
les métaux : forgerons, maréchaux-ferrants.
optional: Promenade Chemin bleu :
balisage : 1 ou 2 trait(s) bleu(s); attention, retour, ou départ,
par l'itinéraire rouge
longueur : 9 km (+ 2 km pour l'aller-retour à la Font Faure)
durée : 2h-2h30
difficulté : assez facile; à signaler toutefois, une descente
(montée) assez prononcée dans un chemin creux en contrebas de La
Bordas et un raidillon, court, au-dessus de la passerelle sur
l'Auvézère.
English
The beautiful healing source.
The source Font Faure is situated between the villages Benayes
and Masseret. It lays in the beautiful and big forest with the same
name that partially is reserved for the hunt around castle
Forsac.
According to legend, saint Éloi, patron saint of gold- and
whitesmiths, smiths, blacksmiths, horselovers, cultivators and
waggoners, wanted to shoe his mule. He cast a redhot shoe and
created a source in which he could cool the horseshoe. Faure is
dialect for forge.
After that the source got its reputation, to have healing
capacities. The source caused a pelgrimage at what clothes of the
ill were hang from the cross and the source. Even nowadays the
source still is the target of an annual pelgrimage on the 25th of
june. Though not only for St. Éloi, but also for Saint Jean d'été.
The pelgrimage is followed by a dinner and an open air ball. There
have been years that almost 700 people gathered around the source
of Font Faure.
St. Eloi was born in a relatively poor family in 588 in Catillac
close to Limoges and he died in 659. Being a blacksmith he very
early decided that he want to become a goldsmith, in those days a
very prestigious profession. He was send to Paris for an
apprenticeship and later became court minter and treasurer of
Clotaire II. There St. Eloi was made Maître de la monnaie and after
that treasurer of the king and numerous diplomatic missions were
entrusted to him. He was a man who was capable to impress the
great, but to stay humble befor God. In 632, St Éloi became priest
and founded the monastry of Solignac. Great patron of all horses,
mules and donkeys, during the summer St Éloi was honored by all the
farmers who took their animals to the churchdoor to receive their
annual blessing. Even on their bridles they have ornaments of
him.
In 641 he became bisshop of Noyon. He founded in sequence the
monastries of Noyon, Tournai, Saint Quentin, Les sanctuaires de
Saint Bon and of Sainte Colombe (nearby Sens). He also have built a
hospital for the poor. He devoted a great part of his live to buy
back slaves.
Thanks to his devotion and his merits, immediately after his dead
he was declared a saint and so became patron saint of all labourers
who worked with metal.
Optional: Walk, blue route:
Signposting: 1 or 2 blue markings; attention, for the return
road follow the red markings.
Length: 9 km (+ 2 km for too and fro to the source Font
Faure)
Time: 2h-2h30.
Difficulty: moderately easy; sometimes with steep descents and
ascents at the bottom of La Bordas and at the pont over the
Auvézère.
Nederlands
De mooie genezende bron.
De bron Font Faure bevindt zich tussen de dorpjes Benayes en
Masseret. Hij ligt in het mooie en grote bos met dezelfde naam dat
gedeeltelijk gereserveerd is voor de jacht in de omgeving van
kasteel De Forsac.
De legende verhaalt dat sint Éloi, beschermheilige van de
goudsmeden, ijzerslagers, smeden, hoefsmeden, paardenliefhebbers,
landbouwers en voermannen, zijn muildier wenste te beslaan. Hij
wierp een gloeiend heet gesmeed hoefijzer en liet een bron ontstaan
waarin hij het kon afkoelen. Faure is dialect voor Forge, dat
smidse betekent.
Daarna kreeg de bron zijn reputatie, genezend te zijn. De bron
veroorzaakte een pelgrimage waarbij de kleding van de zieken
gehangen wordt aan het kruis en de bron. Zelfs nog heden ten dage
is de bron nog altijd het doel van een jaarlijkse pelgrimage op 25
juni. Echter niet alleen voor St. Éloi, maar ook voor Saint Jean
d'été. De pelgrimage wordt gevolgd door een diner en een openlucht
bal. Er zijn jaren geweest dat er zich bijna 700 mensen schaarden
rond de bron Font Faure.
St. Eloi werd geboren in een relatief arme familie in 588 te
Catillac dichtbij Limoges en hij is overleden in 659. Smid zijnde
besloot hij heel vroeg al dat hij goudsmid wilde worden,
toentertijd een zeer prestigieus beroep. Hij werd voor een stage
naar Parijs gestuurd en werd later hofmunter en schatbewaarder van
Clotaire II. Daar werd St. Eloi benoemd tot Maître de la monnaie en
daarna schatbewaarder van de koning en werden hem talrijke
diplomatieke missies toevertrouwd. Het was een man die in staat was
de groten te imponeren, maar nederig tegenover God te blijven. In
632, werd st Éloi priester en stichtte het klooster van Solignac.
Grote beschermer van paarden, muildieren en ezels, werd St Éloi in
de zomer geëerd door alle boeren die hun dieren meenamen om voor de
kerkdeur de jaarlijkse zegening te ontvangen. Zelfs op hun
hoofdstellen plaatsen ze afbeeldingen van hem.
In 641 werd hij bisschop van Noyon. Hij stichtte
achtereenvolgens de kloosters van Noyon, Tournai, Saint Quentin,
Les sanctuaires de Saint Bon en van Sainte Colombe (dichtbij Sens).
Hij liet ook een ziekenhuis bouwen voor de armen. Hij wijdde een
groot gedeelte van zijn leven aan het terugkopen van slaven.
Dankzij zijn devotie en deugden werd hij gelijk na zijn dood heilig
verklaard en werd dus de beschermheilige van alle handarbeidslieden
die met metaal werkten.
Optioneel: Wandeling, blauwe route:
Bewegwijzering: 1 of 2 blauwe strepen; attentie, voor de
terugweg de rode volgen.
Lengte: 9 km (+ 2 km voor de heen en terugweg naar de bron Font
Faure)
Tijdsduur: 2h-2h30.
Moeilijkheidsgraad: redelijk makkelijk; soms met steile dalingen of
stijgingen onderaan de La Bordas en bij het bruggetje over de
Auvézère.