Supernova Traditional Cache

Een supernova is een ster die een gigantische ontploffing ondergaat. Er blijft alleen een kleine, zeer zware kern over. Het meervoud van supernova is supernovae.

Aan het eind van zijn levensloop heeft een zware ster alleen in zijn buitenste lagen nog waterstof. Meer naar binnen toe komen voornamelijk zwaardere elementen voor zoals helium, koolstof, magnesium, zuurstof en silicium. De kern van zo'n ster bestaat zelfs voor een deel uit ijzer. Natuurlijk niet in vaste vorm. Daar is de temperatuur binnen in de ster immers veel te hoog voor. Alle stoffen kunnen in sterren alleen maar in gasvorm voorkomen.

Supernovae zijn erg zeldzaam. Waarschijnlijk komen er in ons melkwegstelsel maar enkele per eeuw voor. Daar komt nog bij dat we de meeste supernovae in ons melkwegstelsel niet kunnen waarnemen. Het licht van de explosie wordt teveel verzwakt door stof en gas dat zich tussen de sterren bevindt ( inter stellaire absorptie noemen we dat). Wel worden er jaarlijks enkele tientallen supernovae in andere sterrenstelsels waargenomen. Soms zijn deze net zo helder als het sterren stelsel zelf. Hieruit blijkt wel hoeveel energie er vrij komt tijdens zo'n supernova-explosie. Die energie kan wel een miljoen keer groter zijn als bij een gewone nova uitbarsting. Een supernova heeft een lichtkracht die wel zo'n vier miljard keer groter is dan de lichtkracht van de zon. Dat betekent dat er bij een supernova in één seconde net zoveel energie vrijkomt als bij de zon in vier miljard seconden. Dat is 130 jaar! Eén van de bekendste supernovae verscheen in het jaar 1054 in het sterrenbeeld Stier. Het restant van deze gigantische explosie kunnen we nog steeds waarnemen. Het is de beroemde krabnevel. De supernova waardoor de Krabnevel is ontstaan was zó helder, dat hij zelfs 23 dagen lang midden op de dag met het blote oog zichtbaar is geweest. Het verschijnsel is beschreven in Chinese en Japanse kronieken. Vooral in China werd er in die tijd veel aan sterrenkunde gedaan. De grootste helderheid van de supernova uit 1054 is waarschijnlijk magnitude-6 geweest. Dat is ongeveer vijf keer zo helder dan de grootste helderheid van de planeet Venus. Of bijna honderd keer zo helder dan Sirius, de helderste ster aan de hemel.