De Rothemer Molen, ook IJzeren Molen of Nieuwe Molen genoemd, is een watermolen aan een zijtak van de Geul, de Kleine Geul genaamd, in Rothem, gemeente Meerssen.
Oorspronkelijk was de molen een bezit van de Heren van Kasteel Vaeshartelt, nabij het gehucht Weert. Sinds 1381 rustte er een erfdienstbaarheid op, volgens welke de molen met een daarbij gelegen sluisje de gracht van het kasteel op peil moest houden. Bij de aanleg van de A2-snelweg zijn de molen en het kasteel van elkaar gescheiden.
De Rothemer Molen maakt deel uit van de Landgoederenzone Maastricht - Meerssen.
Bij de bevrijding door het Amerikaanse leger in 1944 brandde de oliemolen gedeeltelijk af. Bij de wederopbouw werd het gebouw als woning ingericht.
De molen heeft een waterrad met een middellijn van 6,70 meter en is begin jaren 50 buiten bedrijf gesteld. Om te voorkomen dat de molen als verloren moet worden beschouwd, was dringend restauratie nodig. Deze restauratie is in 2009 gestart met inhoudelijke ondersteuning van de Limburgse Monumenten Stichting.
(begane grond) 
(verdieping)
Bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/IJzeren_Molen
Waterschap Roer en Overmaas werkt momenteel aan de Kanjel in Meerssen en Maastricht.
De beek in Meerssen krijgt een nieuwe inlaatvoorziening, wordt deels verlegd en wordt over een lengte van ca. 100 m verbreed en verdiept. De lossluizen van de Rothemermolen worden geautomatiseerd. Ook wordt een stapelmuur aangelegd in de Kanjel ter hoogte van de Willem Alexanderweg in Maastricht. Met dit project werkt het waterschap aan voldoende water en verbetering van de waterkwaliteit en aan versterking van de oever langs de Kanjel. De werkzaamheden zijn naar verwachting medio 2013 gereed. De kosten bedragen ruim 1 miljoen euro.
(kleine Geul)
Met het automatiseren van de lossluizen van de Rothemermolen wordt gestreefd naar een constante wateraanvoer vanuit het Geulke naar de Kanjel. Dit zorgt voor betere doorstroming van de vijvers van de diverse kastelen in de Landgoederenzone. Door verleggen en het verbreden en verdiepen van de Kanjel over een lengte van 100 m kan het slib in het water bezinken. Dit verbetert de waterkwaliteit en de doorstroming in de Kanjel. Het aanwezige slib in de Kanjel wordt verwijderd. Het gedeelte van de Kanjel dat wordt verbreed en verdiept krijgt rondom een moeraszone van enkele meters breed en er worden bomen aangeplant. Wandelaars kunnen straks struinen door dit gebied.
Aan de Willem Alexanderweg in Maastricht liggen zeven woningen waarvan de tuinen grenzen aan de Kanjel. Het talud langs de Kanjel is daar niet sterk genoeg, waardoor de tuinen verzakken. Op verzoek van de bewoners neemt het waterschap het verstevigen van het talud mee in de werkzaamheden aan de Kanjel. Om verdere verzakking van de tuinen tegen te gaan, legt het waterschap een stapelmuur van Ardenner grès aan over een lengte van ca 140 meter.