Rezerwat przyrody Cisy Rokickie
-
Difficulty:
-
-
Terrain:
-
Size: 
(regular)
Please note Use of geocaching.com services is subject to the terms and conditions
in our disclaimer.
PL
Rezerwat przyrody „Cisy Rokickie im prof. Stanisława Króla” utworzony Zarządzeniem Ministra OŚiZN z dnia 29 grudnia 1987 r., o pow. 17,41 ha.
Rezerwat położony jest na terenie Nadleśnictwa Rokita podległego Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Szczecinie, w północnej części województwa zachodniopomorskiego, w gminie Przybiernów, w powiecie goleniowskim, w północno zachodniej najbardziej żyznej, wilgotnej części Puszczy Goleniowskiej, gdzie dominują mieszane, dwupiętrowe drzewostany.
Rezezwat obecnie jest zamnknięty. W celu udostępnienia do zwiedzania prosimy o telefon /91/ 4186581.
Rezerwat na charakter florystyczny. Celem ochrony rezerwatowej są naturalne odnowienia cisa pospolitego ( Taxus baccata L. ) o dużej dynamice naturalnego rozmnażania. Jest to najliczniejsza w kraju populacja cisa licząca 4014 drzew pochodzących z odnowień naturalnych ( według inwentaryzacji z 2005 roku ) oraz dodatkowo pojawiający się licznie nalot nowych odnowień. Najliczniejszą grupę stanowi kilka tysięcy cisów w wieku 60 – 70 lat stanowiących silnie zwarte drugie piętro cisa pod okapem drzewostanu sosnowego na siedliskach LMw i BMw. W rezerwacie rosną również okazy ponad 100-letnie i dużo młodsze. Cisy odnowiły się i są odnawiane dzięki licznie zalatującym ptakom z rodziny drozdowatych – drozdom, kwiczołom, paszkotom, droździkom, a z innych gatunków sójkom i ziębom. Na terenie rezerwatu występują gęste porosty i liany wiciokrzewu pomorskiego.
Nadleśnictwo z powodzeniem, prowadzi od 2002 roku program hodowli cisa i jego reintrodukcji. Łącznie wyhodowano na szkółce 33 000 sadzonek cisa, z tego w 2006 r. wysadzono 5900 szt. w podsadzeniach pod okapem drzewostanów sosnowych i dębowych II klas wieku oraz w gniazdach, a pozostałe w latach 2007 i 2008. Nadleśnictwo równolegle grodzi lub zabezpiecza osłonkami odnowienia naturalne tego gatunku. Program ochrony i hodowli cisa finansowany jest ze środków GEF-u ( Global Environment Facility) i przez WFOŚiGW z pomocą Federacji Zielonych ”Gaja” oddział w Szczecinie.
Rezerwat „Cisy Rokickie” został utworzony z inicjatywy prof. dr hab. Stanisława Króla z AR Poznań, który ponad 30 lat prowadził badania nad rokicką populacją cisów , służył doradztwem pracownikom nadleśnictwa w sprawach czynnej ochrony cisa.
Cis pospolity ( Taxus baccata L.) jako jedyny z 10 gatunków rodzaju Taxus rośnie dziko na kontynencie europejskim. Cisy są bardzo starym geologicznie reliktowym gatunkiem pochodzącym z epoki dolnej jury, a więc sprzed 190 milionów lat. Cis rozprzestrzenił się w klimacie o cechach oceanicznych, a na ziemiach Polski, gdzie wpływy tego klimatu słabną ukształtowała się wschodnia granica jego zasięgu.
Cis pospolity – przedstawiciel rodziny cisowate (Taxaceae ), jest drzewem iglastym, bardzo wolno rosnącym, długowiecznym, osiągającym w naszych warunkach przeciętnie 12 – 15 m wysokości i do 50 cm pierśnicy. Najstarszy w Polsce okaz cisa w Henrykowie Lubańskim ma około 1300 lat.
Najbardziej charakterystyczną cechą morfologiczną cisa jest brak szyszek, co u drzew iglastych jest rzadkością. w okresie dojrzewania pojawiają się na osobnikach żeńskich nasiona otoczone czerwoną soczystą osnówką. Cisy są rozdzielnopłciowe, kwiaty żeńskie są pojedyncze, a cisy zapylane są przez wiatr. Nasiona rozsiewane są przez ptaki ( zoochoria ). Trafiając na sprzyjające warunki ekologiczne, tworzą dzięki rozsiewaniu przez ptaki sporadyczne młode populacje cisa. Igły cisa są ciemnozielone z wierzchu, jaśniejsze od spodu, 2-3 cm długości, pień pokryty jest gładką łuszczącą się korowiną, barwy czerwonobrązowej. Cis jest najbardziej cienioznośnym gatunkiem naszych drzew iglastych, w związku z tym rośnie w drzewostanach w ich dolnej warstwie. W granicach swojego zasięgu występuje na różnych glebach. W Europie najwięcej stanowisk cisa znajduje się na glebach o podłożu wapiennym. W niżowej części Polski cis rośnie na glebach dyluwialnych, na glebach piaszczystych, ilasto – piaszczystych, gliniastych, a nawet na torfach.
Przed wielu wiekami cis był pospolitym drzewem leśnym, lecz był masowo eksploatowany w starożytności, a później w średniowieczu jako surowiec do celów militarnych do produkcji łuków i kusz oraz do wyrobu mebli i wielu przedmiotów codziennego użytku z uwagi na drzewo o wielu wartościowych cechach.
Jeszcze w średniowieczu w wielu rejonach Europy cis został wyniszczony. Już w 1423 roku polski król Władysław Jagiełło wydał dekret zabraniający wycinania tego drzewa. Po latach zapomniano o dekrecie króla Jagiełły i wycinano cisy masowo na potrzeby krajowe, a także na eksport do krajów Europy Zachodniej. Do wyniszczenia cisa w Polsce i w wielu krajach Europy przyczyniła się użyteczność jego drewna, nadmierna jego eksploatacja, trudności w wyhodowaniu młodego pokolenia cisów,
tępienie go przy pastwiskach z uwagi na jego trujące własności dla koni, bydła i owiec i wreszcie gospodarka leśna w ubiegłych wiekach stosująca zręby zupełne.
Fenomenem jest dalsze masowe odnawianie się cisa w rezerwacie i poza nim na ponad dwudziestu innychpowierzchniach, w tym odnowienia liczniejsze niż w rezerwacie, np. w oddz. 744 m odległym od rezerwatu o 8 km , gdzie wiosną 2006 roku zinwentaryzowano 4483 egzemplarze cisa. W lasach Nadleśnictwa istnieją bogate stanowiska tego gatunku na przestrzeni blisko 30 km od Budziszewic po Troszyn, rosnących grupowo i pojedynczo. Wiele tych drzew liczy od 100 do 400 lat i osiągają pierśnicę do 80 cm.
Łącznie zainwentaryzowano w Nadleśnictwie ponad 9800 dziko rosnących okazów cisa – na siedliskach lasu i boru mieszanego wilgotnego, lasu świeżego, lasu wilgotnego i w olesach, w drzewostanach sosnowych, dąbrowach, buczynach, w lasach łęgowych.
ENG
Nature Reserve Cisy Rokickie (Rokickie Yews) was created on the 29. December 1987, on the area of 17,41 ha.
It's located on the Rokita Forestry, in the north part of Westpomeranian Province, Przybiernów County, in the north-west, most fertile and damp part of Goleniów Forest, dominated by mixed stands. The Reserve is currently closed, if you want to visit please contact the forestry on /91/4186581.
The reserve is of floristic nature. The aim is to protect the natural renewals of yew trees
( Taxus baccata L. ) The reserve consitutes the largest yew population in Poland, it has about 4014 trees from natural renewals. The biggest group consists of several hundred yew trees aged 60-70 years. There are also 100-year-old specimens here. The yew trees have been renewed thanks to many birds such as robins, fieldfares, jays and chaffinches. You can see thick lichens and honeysuckle lianas here as well.
The forestry has run a yew tree farming and its reintroduction since 2002. 33,000 yew seedlings have been grown in the tree nursery, from this number 5,900 were planted under pines and oaks. The forestry is also fencing and protecting with covers natural renewals of yew trees. The programme of yew tree protection and farming is financed from the Global Environment Facility financial funds and from Gaja Green Federation from Szczecin.
The reserve was created through the initiative of professor Stanisław Król from Poznań Agricultiral Academy. He was carrying out the research of this yew tree population and helped the forestry officials with current protection of the trees.
European yew ( Taxus baccata L.) is the only one from the 10 species of Taxus genus growing wild on the European continent. Yews are geologically relict species, originating from the Jurassic period, 190 million years ago. Yew trees spread in oceanic climate and in Poland, where the influences of this climate are weaker, a southern border of its coverage is established.
Yew tree is the member of Taxaceae family, is a slow-growing long-lived conifer, growing in our conditions up to 12 - 15 metres of height. The oldest Polish specimen of European yew in Henryków Lubański is over 1300 years old. The most characteristic morphological feature of the tree is that it has no cones, which is a rarity among conifers. In the female specimens seeds are surrounded with soft, bright red berry-like structure called an aril. Yews are dioecious, female flowers are single and pollenated by wind. Seeds are spread by birds. When the seed lands in favourable conditions they create spontaneous young populations. Yew needles are dark-green on the top and light-green on the bottom, about 2-3 centimetres long, the trunk is covered with smooth, scaly red-brown bark. Yew is a part-shade tree in the lower layer of the tree stands. In Europe yew trees usually grow on calcareous soils but in Poland it's also seen on diluvial, sandy and clay soils and even on peats.
Many years ago yews were popular forest trees but they'd been massively exploited in the ancient and middle ages for military aims (for bows and crossbows) as well as for furniture and many everyday objects. In the medieval times yew trees became almost totally cut off in Europe. In 1423 Polish king Władysław Jagiełło issued a law which forbade cutting those trees. But the law was soon forgotten. Yews became rare because of their wood which was extremely useful, difficulties in growing the next generations and people who were destroying yews which grew near pastures, since they're poisonous for horses, cattle and sheep.
A phenomenon is the fact of further massive renewal of yew trees in the reserve and outside it. All in all more than 9800 wild growing specimens were found in the forestry.
translation by seaneczka
Additional Hints
(Decrypt)
CY qmvhcyn avfxb ceml mvrzv
RAT gerr ubyybj, arne gur tebhaq