Wszystko zaczęło się w 1961 roku. Na miejscowym stadionie wybudowano tor gokartowy. Bieżnię opasującą boisko zastąpił pas asfaltu, w głębi powstał park maszyn. Pierwsze zawody odbyły się 13 czerwca tego samego roku. Zgromadziły zawodników z wielu polskich miejscowości i kilkutysięczną widownię. To była dobra wróżba. Owo zainteresowanie sportem motorowym w Czerwionce sprzyjało przejściu zawodników z gokartów na motocykle. Na czele sekcji motocrossowej stanął inżynier Jerzy Godula.
Na terenach wyrobisk miejscowej cegielni powstał tor motocrossowy, a wiodącymi zawodnikami tamtych lat byli Edward Rybka, Gerard Harazim, Janusz Kranc, Henryk Mazur - późniejszy mechanik sekcji. Nadszedł rok 1969 tragiczny dla sportowców i kibiców Czerwionki, na torze ginie zawodnik Śląska Wrocław - Zdzisław Burzyński, ówczesny mistrz polski. Decyzją władz tor na terenie cegielni „Marianna” zostaje uznany za zbyt niebezpieczny i wyłączony z użytku, zamknięty. Wydaje się, że to koniec motocrossu w Czerwionce, jest jednak inaczej.
Sekcja nie poddaje się, zawodnicy na treningi dojeżdżają do Cieszyna, Mysłowic. Żal tylko kibiców, którzy będą pozbawieni oglądania swojej ulubionej dyscypliny przez dłuższy okres czasu.
Rok 1974 przynosi nowe nadzieje. Decyzją Ministerstwa Obrony Narodowej ulegają likwidacji wojskowe kluby motorowe. Wszyscy zawodnicy ówczesnego wicemistrza Polski Śląska Wrocław przechodzą do Czerwionki między innymi Sławomir Trojanowski, Walter Stępiński i Czesław Sędrowicz - Mistrz Polski w klasie 500ccm. Przyjeżdżają i przywożą tak potrzebny sprzęt. Drużyna zajmuje wtedy IV miejsce w kraju. To już było coś, a jeszcze lepiej w roku następnym, kiedy to Górnicy zdobywają tytuł drugiego wicemistrza Polski. Są też tytuły indywidualnych mistrzów i wicemistrzów głównie za sprawą Czesława Sędrowicza i Waltera Stępińskiego.
Wreszcie nastaje rok 1978. Dyrektor kopalni „Dębieńsko” mgr.inż. Marian Polus dokonuje otwarcia nowego toru.
I nikt nie wątpi, że był to festyn radości miejscowej społeczności. Nowy tor zostaje uznany za jeden z lepszych w kraju, a jego wysokie walory techniczne skłaniają władze polskiego sportu motorowego do zorganizowania w marcu 1980 roku zgrupowania całej krajowej czołówki. Nowe warunki sprzyjają ambicjom działaczy i zawodników.
Cieszy fakt, że tak silne ośrodki jak między innymi szczeciński, warszawski, poznański czy kielecki plasują się za motocrossowcami z Czerwionki. Ci jednak nie oglądają się wstecz. Ich uwagę i ducha sportowej walki przykuwają wielcy wać. „Górnicy” są już zdecydowanym mistrzem strefy południowej. Są w posiadaniu tytułów mistrzów i wicemistrzów kraju.
W reprezentacji Polski na mistrzostwa świata we Włoszech w roku 1986 zjawiają się trzej z „Górnika” - Maciej Stańco, Piotr Kasperek, Walter Stępiński. W zawodach o puchar telewizji w Cieszynie na najwyższym podium staje Stańco. Wzbudza entuzjazm i podziw niespotykaną wolą walki.
Na międzynarodowych zawodach w Jugosławii z udziałem motocrossowych gwiazd z 22 krajów - uzyskują trzecią lokatę. Cała drużyna podnosi poziom, usilnie trenując, wieńczy zmagania kolejnymi sukcesami. Pomaga też stały kontakt z drużyną z NRD Brand-Erbisdorf. Ale to wciąż jeszcze nie to, cel ciągle przed nimi.
Wreszcie nadchodzi pamiętny 30 sierpnia 1986 roku. Na torze w Czerwionce odbywają się ostatnie eliminacje motocrossowych mistrzostw Polski. KS - 23 Górnik Czerwionka zostaje mistrzem! Wieloletni trud wydał owoce. Prezes zarządu Górnika Czerwionka Wiktor Michalik, na co dzień był głównym inżynierem KWK „Dębieńsko”, nie ukrywał zadowolenia. Podwójny tytuł mistrza Polski satysfakcjonował.
Na ów podwójny tytuł składało się zdobycie drużynowego mistrza kraju, co było wynikiem sumy punktów zdobytych przez wszystkich startujących zawodników w 14 eliminacjach oraz zdobycie zespołowego mistrza Polski, konkurencji przeprowadzanej systemem turniejowym. Ten liczący sukces śląskiego sportu okazał się możliwy dzięki plejadzie miejscowych gwiazd motocyklowych, wysiłkowi organizacyjnemu działaczy na czele z wiceprezesem Jerzym Godulą, Henrykiem Buchtą oraz trenerowi sekcji, byłemu wielokrotnemu mistrzowi kraju Gerardowi Harazimowi. Dość powiedzieć, że mistrzowska drużyna reprezentowana była przez kilku mistrzów i wicemistrzów kraju w poszczególnych klasach.
Zawodnikiem numer jeden pozostawał Maciej Stańco jeżdżący na słynnym suzuki mistrz Polski w klasie 250ccm. Inni twórcy sukcesu to Piotr Kasperek wicemistrz Polski w klasie 125ccm, Janusz Śpiewok trzeci w klasie 500ccm, czwarty w kraju Dariusz Hennek jeżdżący w klasie 125ccm, Andrzej Łaska mistrz Polski w klasie 50ccm i aktualny wicemistrz w tej samej klasie Zbigniew Kulik. Do czołówki krajowej należeli również Walter Stępiński, Bogusław Żeleźny, Joachim Wieczorek.
Rok 1987 to ponowne wicemistrzostwo kraju. W następnych latach w Polsce zachodzą ogromne zmiany, co ma również wpływ na losy motocrossu w Czerwionce. Zmiany ustrojowe nie najlepiej podziałały na sport motocyklowy. 1 Stycznia 1993 roku Klub KS - 23 „Górnik” Czerwionka uzyskuje statut klubu gminy i miasta. Na przełomie 93-96 następuje upadek klubu, a co za tym idzie także sekcji motocrossowej. Zawodnicy przechodzą do innych klubów w Polsce. Jednak duch motocrossu w Czerwionce nadal pozostał.
I tak od 2003 roku grupa zapaleńców i byłych zawodników podjęła próbę reaktywacji tego sportu na terenie gminy Czerwionka-Leszczyny. 24 Lipca 2007 roku powstaje Stowarzyszenie Motocross Klub Czerwionka. Pierwszym prezesem zostaje pan Marek Buchta, a jego zastępcami są Jacek Rybka i Piotr Szubert.
26 sierpnia i 14 pażdziernika 2007 roku Stowarzyszenie zorganizowało festyny motocrossowe, na których frekwencja publiczności przeszła najśmielsze oczekiwania, był to dowód jak wielkim zainteresowaniem cieszy się ta dyscyplina sportu w Czerwionce. W 2009 roku zmieniają się władze klubu, na czele Stowarzyszenia staje pan Ryszard Misiarz zawodnik Klubu Motocrossowego Wiraż Cieszyn.
W 2010 roku 13 czerwca i 3 października klub organizuje zawody z cyklu Pucharu 6 Torów. 18 Stycznia 2011 roku Motocross Klub Czerwionka zostaje członkiem rzeczywistym Polskiego Związku Motorowego.