Kesz położony jest na terenie PIERZCHÓWKI - historycznej, południowej części wsi Łagiewniki - obecnie jednej IX Dzielnicy Gminy Miejskiej Kraków.
ŁAGIEWNIKI
Na podstawie wykopalisk z pogranicza Łagiewnik i Kurdwanowa przypuszcza się, że teren ten był już zasiedlony miedzy II a IV wiekiem n.e. Ludność osiedlała się w dolinie rzeki Wilgi i jej dopływów. Były to tereny porośnięte lasami – pełnymi dzikiej zwierzyny.
Od X wieku głównym zajęciem tutejszej ludności było „łagiewnictwo” - czyli wyrób naczyń podróżnych tzw. „łagwi” wykonanych z drewna, skóry lub kruszcu, które służyły do przechowywania napojów. Od nazwy tych naczyń i osób, które je wykonywały powstała nazwa miejscowości – „ŁAGIEWNIKI”.
Mieszkańcy tego terenu zajmowali się także miodosytnictwem, piwowarstwem, oraz uprawą roli. Przez Łagiewniki prowadził stary szlak handlowy. Biegł on ulicami: Myślenicką, Fredry /dawniej Krakowską/, Łagiewnicką, Zamoyskiego, przez Wisłę na Kazimierz i pod Wawel – a zwany był „drogą królewską” lub „węgierską”, później „myślenicką”. Tą drogą przybywali do Krakowa królowie: m in. Bolesław Śmiały, Królowa Jadwiga. Około 1800r. droga ta straciła znaczenie po wytyczeniu przez Austriaków – po I rozbiorze Polski – ulicy Zakopiańskiej /dawniej ul.Główna/, która przecinała teren wsi Łagiewniki.
Od XIV wieku wieś była osadą o charakterze rolniczo – hodowlanym. Najwięcej ludności osiedlało się wokół obszaru dworskiego tj. ulic Myślenickiej i Sobótka /dawniej Gromadzka/. Rzeką Wilgą odbywał się spływ drewna na budowę miasta Kazimierz /obecnej dzielnicy miasta Krakowa/. Na terenie Łagiewnik znajdowały się młyny kasztelanii krakowskiej.
Najstarszą źródłową wzmianką o Łagiewnikach jest notatka w „Księdze Ławniczej Krakowskiej” z roku 1375.
Obszar wsi Łagiewniki podzielono na 3 części, co związane było z systemem uprawy pól.
I Daleszów – płn – zach. część wsi wraz z centrum,
II Dąbrówka – płn – wsch. część wsi,
III Pierzchówka – płd część wsi /nazwa ta pozostała w nazwie ulicy/ .
Z kroniki Jana Długosza dowiadujemy się, że w XV w. wieś Łagiewniki należała do kasztelanii krakowskiej – do kościoła św. Jakuba na Kazimierzu, a administracyjnie znajdowała się w powiecie szczyrzyckim.
Pod koniec XV w. Łagiewniki stały się własnością Jana Jordana z Zakliczyna – żupnika krakowskiego i należały do jego rodziny do 1557 roku, kiedy to Spytek Jordan podarował wieś kasztelanii krakowskiej.
Po I rozbiorze Polski /1772r./ Łagiewniki znalazły się pod zaborem austriackim i weszły w skład tzw. ekonomii myślenickiej w Galicji Wschodniej – ze stolicą we Lwowie. W 1777 roku rząd austriacki sprzedał ten teren księżnej litewskiej – Franciszce Krasińskiej, która była żoną Karola – syna króla polskiego – Augusta III. Następnie Łagiewniki przeszły w spadku na jej córkę Marię – księżnę Carignan. W XVIII wieku Łagiewniki należały do tzw. „cyrkułu myślenickiego”, a gdy siedzibę cyrkułu przeniesiono do Wadowic, znalazły się w obwodzie wadowickim. Urząd powiatowy dla Łagiewnik mieścił się w Skawinie, a urząd pocztowy w Podgórzu. W tym czasie w Łagiewnikach znajdowały się tylko 23 domy.
Gdy w XIX w utworzono nowe powiaty, Łagiewniki weszły do powiatu wielickiego i wtedy urząd powiatowy dla Łagiewnik mieścił się w Wieliczce, a sąd powiatowy i notariat w Skawinie, a od 1895r. w Podgórzu.
W 1896r. Łagiewniki zostały włączone do starostwa powiatu podgórskiego, a w 1918r. włączono je do powiatu krakowskiego pod nazwą:„ ŁAGIEWNIKI KRAKOWSKIE ”
Rozporządzeniem Generalnego Gubernatora z 28 maja 1941 roku wyłączono Łagiewniki z obszarów wiejskich powiatu krakowskiego i przyłączono do Krakowa.
Po zakończeniu wojny w roku 1945 nastąpiło realne przyłączenie Łagiewnik do miasta Krakowa.
Skrytka mikro, w środku logbook i ołówek.