Jezierzyce – część miasta Szczecina na osiedlu Płonia-Śmierdnica-Jezierzyce, w odległości ok. 20 km od centrum.
Jezierzyce były jedyną częścią obecnego Szczecina, które nie znalazły się w granicach Wielkiego Miasta Szczecina. Osiedle zostało włączone do Szczecina, podobnie jak pobliskie Śmierdnica i Płonia dopiero w 1972r.; wcześniej należało do ówczesnego powiatu gryfińskiego (gmina Śmierdnica).
Nazwa osiedla pochodzi od słowa "jezioro", ze względu na obecność pobliskich stawów Klasztornego, Cysterskiego oraz trzeciego największego, który nie ma własnej nazwy geograficznej (staw hodowlany). Przez stawy przepływa rzeka Płonia. Jezierzyce są położone w otoczeniu lasów Puszczy Bukowej i Puszczy Goleniowskiej. Głównymi ulicami są Relaksowa i Topolowa, przy których znajduje się większość zabudowań oraz Gościnna prowadząca w kierunku jeziora Miedwie. Do Jezierzyc należy też niemal niezamieszkana część zwana Kłobucko. Komunikację z pozostałymi dzielnicami zapewnia linia autobusowa nr 79, mająca na osiedlu swoją pętlę. Do lat 60. lub 70. XX wieku czynna była linia kolejowa z Dąbia przez Stare Czarnowo do wsi Sobieradz, w okolicach Jezierzyc czynne były 2 stacje kolejowe Wrzosy Pomorskie oraz Kłobucko Gryfińskie.
Nazwę wsi Jezierzyce wprowadzono urzędowo w 1947 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę Jeseritz.
Pomnik przyrody – okaz lipy szerokolistnej, nazwany na cześć duńskiej księżniczki Walpurgi – pierwszej żony księcia Bogusława I.
Obwód pnia – 530 cm. Obecnie bardzo mocno okaleczona przez cięcia „sanitarne”.
Pojemnik ukryty jest blisko przystanku autubusowego, dlatego prosimy o daleko posuniętą ostrożność w czasie podejmowania i odkładania.