Skip to Content

This cache has been archived.

Kashubian Reviewer: Nie otrzymałem żadnej odpowiedzi od właściciela skrytki, więc jestem zmuszony ją zarchiwizować. Jeśli w terenie pozostały jakiekolwiek elementy po skrytce, proszę o ich uprzątnięcie.

Kashubian Reviewer
Geocaching.com Volunteer Cache Reviewer for Poland

More
<

Kościół Farny w Pucku

A cache by RAFAL.P Send Message to Owner Message this owner
Hidden : 08/16/2014
Difficulty:
1.5 out of 5
Terrain:
1.5 out of 5

Size: Size: small (small)

Join now to view geocache location details. It's free!

Watch

How Geocaching Works

Please note Use of geocaching.com services is subject to the terms and conditions in our disclaimer.

Geocache Description:

Kościół Farny w Pucku

Świątynia jest dumą Parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Pucku.


PL

Parafia pucka jest jedną z najstarszych na Pomorzu a na pewno w powiecie puckim. Pewnym jest, że powstała w wieku XII a najprawdopodobniej już w I połowie, krótko po przyłączeniu Pomorza do państwa piastowskiego przez Bolesława Krzywoustego (1116 rok).

Materialne ślady istnienia w Pucku kościoła parafialnego sięgają wieku XIII. Znaleźć je można w dzisiejszej Farze. Są nimi kamienne podwaliny pod filarami we wnętrzu świątyni. Te fundamenty to relikty dawnego romańskiego kościoła, który powstał najprawdopodobniej w II połowie XIII wieku po przekształceniu osady targowej w kasztelanię nadmorską. Do tego romańskiego kościoła w ostatnich latach istnienia kasztelani – przed 1309 rokiem – dobudowano istniejącą do dziś wieżę z dekoracyjnym ceglanym fryzem o motywie krzyżujących się półkolistych arkadek. Był to czas zagrożenia krzyżackiego dlatego wieża zyskała charakter obronny.

Obecną świątynię postawiono już w czasach krzyżackich pomiędzy rokiem 1330 a 1400. Z dawnego kościoła pozostała wieża i fundamenty filarów nawy głównej. Najstarsza, bo sprzed 1348 roku jest ściana północna kościoła z kaplicami a pozostałe ściany łącznie z łukiem tęczowym i filarami powstały nieco później, bo w II połowie XIV wieku.

W wieku XV za czasów patronatu cysterek żarnowieckich dostawiono wspaniały dwunastodzielny szczyt wschodni i pierwotne oddzielne zadaszenie każdej nawy, zastąpiono w roku 1496 ogromnym dachem z  zachowaną pierwotną więźbą dachową.

Fot. Fara w Pucku, widok ogólny, fot. RAFAL.P

W latach 1556 – 1589 kościół znalazł się w rękach luteran. Zwrócony katolikom musiał jednak być bardzo zniszczony, gdyż badania wykazały, że w tym czasie przelicowano lub też wykonano od nowa większą część ściany południowej, przebudowano kruchtę południową i kaplicę przywieżową oraz dobudowano kaplicę św. Krzyża – dziś Judyckiego. Inwestycje końca XVI wieku i wieku XVII są dziełem starostów puckich z rodu Wejherów, Rady Miasta oraz rodu Judyckich. W roku 1597 starosta pucki Ernest Wejher wraz z żoną Anną z Mortęskich ufundował kaplicę grobową przy południowej stronie wieży kościoła. Syn Ernesta Jan w 1623 roku ufundował ołtarz z obrazami Hermana Hana. Wnuk Ernesta – Jakub Wejher, wojewoda malborski i założyciel Wejherowa ufundował w 1637 roku kutą kratę roboty gdańskiej zamykającą kaplicę. Z końca XVI wieku pochodzi też południowa kaplica św. Krzyża, ufundowana przez radnych miejskich. W 1633 roku  kaplicę tę nabył ks. Mateusz Judycki. Za jego sprawą kaplicę przebudowano dodając kryptę grzebalną. Ufundowany przez Judyckiego w 1640 roku ołtarz nieco przebudowany w poł. XVIII wieku przetrwał w kaplicy do naszych czasów. W 1645 roku roboty murarskie wykonano jeszcze w prezbiterium kładąc dwuprzęsłowe sklepienie, by w 1663 roku pod nim na północnej ścianie umieścić dwa cenne obrazy o tematyce kontrreformacyjnej.

Fot. Fara w Pucku, fot. RAFAL.P

Wiek XVIII przyniósł nowych darczyńców: rodzinę Ross, która w 1730 roku ufundowała uposażenie kaplicy św. Anny i kryptę grobową znajdującą się pod kaplicą.

Około roku 1800 wyposażono świątynię w istniejące do dziś ołtarze: ołtarz główny z czterema przesuwanymi obrazami, dwa boczne: Matki Bożej i św. Antoniego oraz konfesjonały. W nowe ołtarze wkomponowano figury pochodzące najprawdopodobniej z wcześniejszych ołtarzy.

W latach 1892–96 z inicjatywy ks. Georga Goerke podjęto zakrojone na szeroką skalę prace budowlano konserwatorskie. Zmieniły one w zasadniczy sposób wygląd świątyni i zakończyły prace budowlane. We wnętrzu założono sklepienia w trzech nawach kościoła a kaplicę św. Anny i kaplicę północną przy wieży dodatkowo przebudowano i podwyższono zwieńczając tę pierwszą od zewnątrz szczytem neogotyckim. Powiększono także otwory okienne wstawiając w nowe okna witraże, wykonane przez niemiecką firmę z Linnich koło Inelich Wówczas również zamurowano portal północny oraz wnęki w których pierwotnie umieszczone były okna. We wnętrzu zmianie uległa posadzka kościoła i chór. Przeprowadzono też konserwację całego wyposażenia dodając nowe stacje drogi krzyżowej Dodatkowo uporządkowano obejście wokół kościoła przenosząc cenniejsze płyty nagrobne do jego wnętrza. Pamiątką okresu międzywojennego jest obraz główny z ołtarza w kaplicy Judyckiego.

Fot. Figura przy jednej z bram Fary, fot. RAFAL.P

Od roku 2000 świątynia przeżywa kolejne działania renowacyjno – budowlane. Wymieniono dach kościoła, uzupełniono ubytki lica cegieł, odprowadzono wody opadowe i gruntowe oraz zagospodarowano obejście. W celu osuszenia murów zerwano cementowe tynki wraz z lepikiem. Przeprowadzone przy tej okazji badania architektoniczne datę budowy kościoła przesunęły o 100 lat (z XV na XIV wiek). Kolejnym działaniem ma być przebudowa prezbiterium oraz malowanie wnętrza. Ostatnim etapem będzie renowacja całego wyposażenia.

Patronami kościoła od czasów średniowiecza są święci Apostołowie Piotr i Paweł oraz św. Walenty. Z tej też racji pucka fara jest miejscem ważnym dla rybaków znad tzw. Małego Morza oraz wszystkich, którzy szukają autentycznej miłości. Rybacy z półwyspu helskiego w dniu odpustu (zawsze ostatnia sobota i niedziela czerwca) przybywają tu na odświętnie przystrojonych kutrach, by tu u św. Piotra Rybaka błagać o wstawiennictwo. Odpustowa Msza św. dla rybaków sprawowana jest na ołtarzu polowym w porcie rybackim, u stóp puckiej fary. Uzupełnieniem przeżyć religijnych jest szereg atrakcji proponowanych w odbywającym się festynie. Każdego też roku 10 lutego uroczyście obchodzona jest rocznica zaślubin Polski z Morzem. Wówczas to pucka fara i port staje się miejscem centralnych obchodów tego święta z udziałem najwyższych przedstawicieli władz państwowych i kościelnych.

Fot. Figura na terenie Fary, fot. RAFAL.P

Badacze gotyku wiedzą, że w kościołach zbudowanych w tym czasie (XIII – XV wiek), odnajdujemy wiele elementów, których celowość bynajmniej nie była podyktowana wyłącznie wymogami statyki. Nam, ludziom współczesnym z niemałym trudem przychodzi odczytanie „zapisanych” w murach świątyni prawd naszej wiary oraz teorii filozoficznych, które zaprzątały myśl ludzką. Pewnie niewielu spośród wchodzących do puckiej fary, zdaje sobie sprawę, że osiem ośmiobocznych filarów to nie tylko podparcie sklepienia, ale to również symbol czterech żywiołów, z których składa się wszechświat (materia) i czterech ewangelii, które wyrażają to co duchowe. Ośmioboczność filarów to też nie przypadek. Cyfra osiem jest symbolem chrześcijaństwa. Chrystus, który wszystko czyni nowym przez swoje zmartwychwstanie, czyni nowym życie ludzkie, a dzień zmartwychwstania w pierwszych wiekach chrześcijaństwa świętowany był jako ósmy dzień. Nic więc dziwnego, że chrzcielnica, choć późniejsza, wpasowała się w tę symbolikę. Jej ściany to pięć boków ośmioboku dla podkreślenia nowych narodzin przy chrzcie. Nie inaczej jest z prezbiterium. Kolejnym elementem kościoła, który spełnia nie tylko funkcje nośne ale także edukacyjne jest wielka arkada, która oddziela prezbiterium od reszty kościoła. Symbolizuje łuk tęczowy, czyli znak przymierza jakie Bóg zawarł z Noem.

Fot. Zabytkowy dzwon na terenie Fary, fot. RAFAL.P

Znaczącą rolę w kościołach gotyckich odgrywało światło, którego celem nie było tylko oświetlenie wnętrza, ale takie jego oświetlenie, które jednocześnie zmuszało człowieka do refleksji nad jego dążeniami. „Gdy wchodzimy do katedry gotyckiej, widzimy zazwyczaj, ze dolna jej część pogrążona jest w półmroku: panuje tu oświetlenie szare, jednostajne i codzienne, w którym występują poszczególne człony budowli (…). Skoro jednak przeniesiemy oczy w górę, ujrzymy sklepienie, które na kształt tajemniczego baldachimu unosi się nad przyćmionym wnętrzem wraz z jego najniższymi partiami.” Zamysł budowniczych jest czytelny: pokazać szarość ziemskiego padołu – doczesności i blask nieba – wieczności. Takie wykorzystanie światła po części jest ciągle widoczne w kościele ale w zamyśle architektów miało być bardziej wyraziste. Nie wszyscy pewnie wiemy, że w czasie wielkich remontów końca XIX wieku, gdy możliwość czytania z książeczki była ważniejsza niż symbolika, powiększono znacznie okna naszego kościoła, wpuszczając światło rozświetlające sklepienia ale także posadzkę. Zapewne nieco inny efekt był wówczas gdy małe okna umieszczone były wysoko, we wnętrzu wnęk, których dolne partie odsłonięto w czasie ostatniego remontu. Jak wszystkie średniowieczne kościoły i ten jest orientowany tzn. zbudowany w taki sposób, że prezbiterium skierowane jest na wschód. Po stronie wschodniej umieszczono dwa okna, po obu stronach ołtarza. Biorąc pod uwagę fakt, że w tamtych czasach Eucharystia sprawowana była o świcie, możemy wyobrazić sobie jak niesamowite wrażenie wywierało światło na jej uczestnikach. Wschodzące słońce napełniające wnętrze prezbiterium i sprawowana Eucharystia musiały dawać wręcz namacalne odczucie przychodzenia Chrystusa Światłości świata. Do tego światło migocących świec oświetlające twarze aniołów i świętych z ołtarza – inne niż stałe światło reflektorów – sprawiało, ze wszystko ożywało, jakby się poruszało tworząc jeden chór z tych co w świątyni i z tych co już przeszli do chwały.

Parafia pw. św. ap. Piotra i Pawła w Pucku 10 sierpnia 2014 r.przyjęła relikwie św. Jana Pawła II. 

Opis zaczerpnięto ze strony Parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Pucku

Kesz: mały pojemnik śniadaniowy. W jego odnalezieniu pomoże Ci ten oto wierszyk:

"Koło tego, którego serce już nie zabije, Pod tym, co z serca spada, gdy trwoga zginie"

Nie ułatwiłem sprawy? Cóż, pójrz na spojlery...


EN

Description soon...

Cache: small container. Following rhyme should help you find it:

"Next to the one whose heart no longer beats, under the thing that some hearts are made of"

Did not help? See the spoilers then...

Additional Hints (Decrypt)

CY: fmhxnw j bcvfvr RA: frr gur grkg

Decryption Key

A|B|C|D|E|F|G|H|I|J|K|L|M
-------------------------
N|O|P|Q|R|S|T|U|V|W|X|Y|Z

(letter above equals below, and vice versa)



 

Find...

124 Logged Visits

Found it 92     Didn't find it 15     Write note 7     Archive 1     Temporarily Disable Listing 2     Enable Listing 1     Publish Listing 1     Needs Maintenance 3     Owner Maintenance 1     Post Reviewer Note 1     

View Logbook | View the Image Gallery of 9 images

**Warning! Spoilers may be included in the descriptions or links.

Current Time:
Last Updated:
Rendered From:Unknown
Coordinates are in the WGS84 datum

Return to the Top of the Page

Reviewer notes

Use this space to describe your geocache location, container, and how it's hidden to your reviewer. If you've made changes, tell the reviewer what changes you made. The more they know, the easier it is for them to publish your geocache. This note will not be visible to the public when your geocache is published.