Je kan de traditionals van deze reeks het makkelijkst (maar niet verplicht) afgaan in deze volgorde:
- Antwerpen-Zuid: Zillion
- Antwerpen-Zuid: Konijnenwei
- Antwerpen-Zuid: Den Bell
- Antwerpen-Zuid: Oud Justitiepaleis
- Antwerpen-Zuid: Museum voor Schone Kunsten
The recommended (but not compulsory) order to visit the traditional caches in this series would be:
- Antwerpen-Zuid: Zillion
- Antwerpen-Zuid: Konijnenwei
- Antwerpen-Zuid: Den Bell
- Antwerpen-Zuid: Oud Justitiepaleis
- Antwerpen-Zuid: Museum voor Schone Kunsten
Het gerechtshof maakt deel uit van een reeks monumentale burgerlijke gebouwen die in de tweede helft van de 19de eeuw in Antwerpen werden opgetrokken, voornamelijk langs de leien. Deze werden aangelegd na de afbraak van de Spaanse omwalling in 1864. Naar Weens model werd langs deze gordel de bouw voorzien van verschillende imposante gebouwen met representatief karakter zoals onder andere nog de nationale bank.
Voordien vond het Antwerpse gerecht zijn onderdak in het huidige postgebouw op de Groenplaats en in het stadhuis van Antwerpen. Toen in 1866 deze onderkomens te klein werden, besliste de provincieraad het nieuwe gerechtsgebouw op de richten op de gronden van de af te breken stadsvestingen. Daartoe werd er een jaar later besloten om over te gaan naar een internationale ontwerpwedstrijd voor deze prestigieuze opdracht. Nog een jaar later werd Louis Baeckelmans door de jury aangeduid als winnaar van deze wedstrijd.
Het gerechtsgebouw werd opgetrokken van 1871 tot 1877 in eclectische stijl met een neorenaissance-inslag. Het silhouet, de daken en het decor werden geïnspireerd op het Louvre in Parijs. Nog geen vier maanden na de eerstesteenlegging overleed de 36-jarige architect Louis Baeckelmans. Zijn oudere broer aanvaardde om zijn overleden broer op te volgen, niet zonder ook nog eens zijn stempel te drukken op de plannen. Op 15 november 1877 werd het gebouw officieel ingehuldigd met een correctionele rechtszitting, maar het zou dan nog twee jaar duren vooraleer de afwerking volledig werd gerealiseerd.
In 1911 vonden er de eerste belangrijke uitbreidingswerken plaats: nl. het creëren van ruimte door het bijbouwen van een derde bouwlaag. In 1929 werd er voor de tweede keer een uitbreiding gemaakt, ditmaal met een aanzienlijke ruimtewinst van 6.600m² als resultaat. Er werd een hele verdieping bijgebouwd, een ruime bibliotheek opgericht en één van de twee binnenkoeren werd overkoepeld. Daar waar vroeger de grote binnenkoer nog licht en lucht verschafte aan de aanpalende zittingszalen en lokalen, kwam nu tussen de ‘Salle des pas perdus’ en de Stockmansstraat de griffie van de rechtbank van eerste aanleg tot stand. Opvallend is dat ondanks al deze uitbreidingen het gerechtshof nog steeds overkomt als één geheel, als één paleis.
Sinds deze laatste verbouwingswerken zijn er geen noemenswaardige verbouwingen gebeurt. Delen van de rechtbank zijn naar andere locaties verhuisd (Politierechtbank, hof van beroep, arbeidsrechtbank,…) zodat verdere uitbreidingen onnodig waren. Ondanks de vele veranderingen in de loop van de tijd zijn toch nog een aantal delen van het gebouw, zoals de majestueuze assisenzaal, nagenoeg in hun originele staat aan te treffen. Toch drong een restauratie en een gedeeltelijke renovatie zich zeker op.
Het oude gerechtshof werd op 14 juli 1997 beschermd in uitvoering van de bepalingen van artikel 8 van het Ministerieel besluit houdende bescherming van monumenten, stads- en dorpsgezichten. Deze bescherming wordt gemotiveerd aan de hand van de historische en artistieke waarde van het gebouw.
In de toekomst zal dit gebouw huisvesting voorzien voor o.a. Assisen en het Hof van Beroep.
(Bron: buildingsagency.be)