Skrytka znajduje się na terenie nieitniejącej wsi Sowiróg (Loterswalde), leżącej w obrębie rezerwatu "Jezioro Nidzkie", dotarcie do niej wymaga ok 3 km spaceru (w jedną stronę) od wejścia do rezerwatu od strony wsi Jaśkowo. Pozostałości po wsi to obecnie rozłożysty dąb, resztyki przystani rybackiej i widoczne w niektórych miejscach pozostałości fundamentów. Nad brzegiem liczne wiatrołomy oraz drzewa podcięte przez bobry? Zimą i wczesną wiosną z miejsca ukrycia skrytki widok na jezioro.
Wieś Sowiróg - zob. Wikipedia
Sowiróg – (dawniej Sowirog, Loterswalde), dawna wieś w województwie warmińsko-mazurskim w Puszczy Piskiej, w powiecie piskim.
Wieś powstała w ramach kolonizacji Wielkiej Puszczy w komturstwie piskim. Wcześniej był to obszar Galindii. Wieś ziemiańska, dobra służebne w posiadaniu drobnego rycerstwa (tak zwani wolni, ziemianie w języku staropolskim), z obowiązkiem służby rycerskiej (zbrojnej). W XV w. w dokumentach wymieniana pod nazwą Sobiroch oraz prawdopodobnie także pod nazwą Weiroch.
Wieś lokowana w 1563 r. nad jeziorem Nidzkim (w miejscu osady bartnej), kiedy to książę Albrecht nadał Abrahamowi Lautterschkowi, strzelcowi i borowemu książęcemu w okręgu piskim, około 4-5 łanów na prawie chełmińskim w okolicy zwanej Przyrosla. Nieco wcześniej, w 1562, w pobliżu nadanie na jeden łan otrzymał Wojtek Przyrośla (ale tylko na czas jego życia). Nazwa okolicy i pierwotna nazwa osady Przyroślnajprawdopodobniej wzięła się od pierwszego właściciela Wojtka Przyrośli. Dobra Wojtka znajdowały się po drugiej stronie jeziora w stosunku do osady Sowiróg i znajdowały się przy książęcej budzie myśliwskiej zwanej Przyrośl. W 1579 r. dokumenty odnotowywały tylko budę myśliwską w Przyrośli (dawny majątek Wojtka już nie istniał). Osada Sowiróg należała do parafii w Piszu.
Wieś Sowiróg znana jest z powieści Ernsta Wiecherta „Dzieci Jerominów”. W 1939 r. wieś liczyła 169 mieszkańców. Po drugiej wojnie światowej ocalało 10 budynków i murowana szkoła. Ostatni mieszkańcy wyjechali w 1948 r. do Niemiec. W 1949 r. ocalałe budynki rozebrano. Jedynymi śladami po dawnej wsi są widoczne fundamenty dawnych budynków, pozostałości dawnego cmentarza, stare drzewa owocowe i roślinność ruderalna.