Jezioro Czarne położone w środku lasu w pobliżu Parsęcka w pradolinie rzeki o tej samej nazwie. Wzdłuż górnego odcinka rzeki Parsęty, podąża zielony szlak rowerowy "DOLINA PARSĘTY". Zmierza alejami lipowymi, klonowo-jaworowymi i jesionowymi w zmiennie ukształtowanym terenie. Na trasie kościół i dwór w Parsęcku, nieopodal jeziora Czarne usytuowana jest mała osada Pustkowie z małą elektrownią wodną oraz próg wodny po młynie w Radomyślu. Długim, 3 km podjazdem, zdobywa się przeciwległe zbocze pradoliny Parsęty. Z okolic Nowego Chwalimia roztaczają się odległe pejzaże na dolinę Parsęty i Polską Górę (203 m n.p.m.). Za pradoliną, napotyka zabytkowe zespoły pałacowo-parkowe w Chwalimkach i Juchowie, niestety w dużej mierze zrujnowane oraz neogotycki kościół nad brzegiem jeziora Juchowo. Szlak biegnie dalej przez dolinę rzeki Nizicy i wzniesienie moreny czołowej pomiędzy Kadzielnią i Kucharowem. Parsęcko, to pod szczecinecka wieś o ciekawej historii. Parsęcko jest najstarszą wsią na terenie dzisiejszej gminy Szczecinek. Powstała na bazie osadnictwa słowiańskiego. Położona jest w zachodniej części gminy, oddalona o około 6 km od centrum Szczecinka, przy skrzyżowaniu dróg Szczecinek - Barwice, Grzmiąca. Wieś Parsęcko, o układzie widlicowym, położona u źródeł rzeki Parsęty, wzmiankowana jest w źródłach w XIII w., w zapisie wsi przez Bogusława IV na rzecz klasztoru cystersów w Bukowie. Odkrycia archeologiczne mówią o istnieniu tu osady ludzkiej już w IX-XII w. Zbudowana ona była na 5000 dębowych palach, na nieistniejącym już dziś jeziorze Parsęcko. Wieś otoczona była palisadą i stanowiła gród-twierdzę. Tradycje polskie we wsi przetrwały do XIX w., w którym w 1807 r., po manifeście Henryka Dąbrowskiego wzywającym Polaków do powstania przeciw Niemcom i udzielenia pomocy Napoleonowi, we wsi utworzył się powstańczy oddział konnicy w sile 300 ludzi, który zdobył Szczecinek.