Pierwsze plany budowy zajezdni tramwajowej na Mokotowie pojawiły się przed II wojną światową. Ostatecznie zbudowano ją w latach 1949-1955. Otwarcie zajezdni nastąpiło 10 września 1955 roku. Przy otwarciu zajezdnia była prawie w stanie surowym, np. hala nie posiadała ogrzewania, a większość budynków socjalnych była w budowie. Dwie hale postojowe mogły pomieścić 200 wagonów, a następne 50 stacjonowało pod gołym niebem na placu obok zajezdni.
W 1956 roku do zajezdni trafił jeden z dwóch pierwszych w Polsce wagonów szybkobieżnych – Tatra T1. Rok później ukończono, budowany od dwóch lat, 3-kondygnacyjny budynek administracyjny.
W latach 60. zajezdnię ogrodzono i wyposażono w bramy wjazdowe, dostarczano też pierwsze wagony Konstal 13N, które stąd wyruszyły na trasy linii 31 i 33. Dnia 1 stycznia 1967 roku zakład otrzymał oznaczenie "R-3". Pod koniec 1977 roku w zajezdni eksploatowano już tylko wagony szybkobieżne 13N.
W latach 90. ruszyła modernizacja taboru i infrastruktury na terenie zajezdni. 10 maja 1999 roku do zajezdni dostarczono wagony niskopodłogowe Konstal 116Na/1. W październiku 2000 roku rozpoczęto generalną modernizację sieci trakcyjnej na terenie zajezdni. Wymiana obejmowała także słupy trakcyjne i oświetleniowe. Wykonano również instalację elektrycznego ogrzewania wszystkich zwrotnic, prace trwały do czerwca 2001 roku.
W 2005 roku zajezdnia obchodziła 50-lecie istnienia. Dwa lata później do zajezdni dostarczono 15 pięcioczłonowych, w 100% niskopodłogowych wagonów PESA 120N.
Źródło: Warszawikia
CIEKAWOSTKI
Na torze numer 3 w hali możemy spotkać tramwaje zabytkowe począwszy od najstarszego tramwaju eletrycznego w Polsce (wagon typu "A" nr 43) przez wagony typu: C (numer 257), Lw (numer 541), K zwane "Berlinkami" (numery 403 i 445) po "eNki" (numery 607, 674, 838 - tzw. "wiertarka" i 8011, 1620 - doczepy), oraz tramwaj typu 13N o numerze 407.
Do końca 2014 w każdy pierwszy piątek miesiąca na zajezdni spotykali się członkowie Klubu Miłośników Komunikacji Miejskiej (aktualnie spotykają się w siedzibie ZTM'u na Żelaznej).
Zajezdnia sąsiaduje z zajezdnią autobusową R-1 "Woronicza", na wysokości budynku biurowego znajduje się furtka łącząca oba zakłady, zwykle jest zamknięta.