Pałac w Górkach
W tej miejscowości rozpoczyna się historia Klimontowa. Niegdyś nazywana Starym Klimontowem, a od XVIII w. Górkami – najprawdopodobniej od wzgórz górujących nad doliną Koprzywianki.
Założycielem Górek (Klimontowa) był w XIII wieku Klemens z Ruszczy, kasztelan krakowski, doradca Bolesława Wstydliwego. W XV w. Górki nabyli Ossolińscy herbu Topór, mających swą siedzibę w Ossolinie. Po Ossolińskich wieś w 1650 roku przeszła w ręce Samuela Kalinowskiego herbu Kalinowa, a następnie Morsztynów i księcia Janusza Aleksandra Sanguszki herbu Pogoń Litewska. Od 1760 r. była w posiadaniu rodu Ledóchowskich herbu Szaława.
W 1822 roku w Górkach urodził się prymas Polski kardynał Mieczysław Halka-Ledóchowski. Jako arcybiskup poznańsko-gnieźnieński zasłynął tym, że sprzeciwiał się pruskim zaborcom w wycofaniu języka polskiego z nauki religii, bronił również niezależności Kościoła od państwa. Został za to uwięziony przez Niemców i zmuszony do wyjazdu do Rzymu.
W okresie powstania styczniowego w pałacu w Górkach urządzono szpital. Leczyli się tam powstańcy z oddziału pułkownika Dionizego Czachowskiego ranni w krwawej bitwie pod Rybnicą 20 października 1863 r. Ci, których nie udało się uratować, zostali pochowani na cmentarzu w Olbierzowicach.
W 1881 dobra klimontowskie z rąk Ledóchowskich zakupił Stanisław Karski, właściciel majątku Włostów i przekazał je swojemu synowi Włodzimierzowi, który przebudował istniejący budynek. W czasie okupacji hitlerowskiej Karscy udzielali schronienia m.in. partyzantom z oddziału "Jędrusie. Okazały pałac, w którym mieli także swój sztab Niemcy, ocalał od bomb i pocisków. Poważnie zniszczył go kilka lat po wojnie pożar, którego przyczyną było prawdopodobnie podpalenie. Odbudowany służył m.in. jako siedziba szkoły mechanizacji rolnictwa aż do lat 80-tych XX w. Po opuszczeniu przez uczniów budynku cały kompleks niszczał. Od 1994 r. znajduje się w rękach prywatnych i został odrestaurowany. Nie jest udostępniony do zwiedzania.
