Zamek w Złocieńcu (nieistniejący) powstał na początku XIV w. z inicjatywy synów Ludolfa Wedela z Krępcewa nad Iną: Ludka i Hasso. Posiadał on wówczas regularny rzut o wymiarach 36 x 36 m i był zbudowany w stylu średniowiecznym.
W 1317 r. został on przekazany w zastaw na 14 lat biskupowi Kamieńskiemu. W 1320 r. prace przy zamku rozwinięto. Zamek otoczony został głęboką do 5 m fosą. Hasso i Ludek zbudowali również dwa równoległe do siebie budynki mieszkalne o proporcjach rzutu zbliżonych do wież około 10 x 7,5 m. Już w dokumentach z 1317 roku Złocieniec był nazywany miastem z zamkiem.
W 1326 roku kiedy to wojska polsko - litewskie zdobyły okolice Drawska i częściowo Złocieńca, zamek został częściowo zniszczony. W 1384 r. 1/4 część zamku został sprzedana sprzymierzeńcowi Polski i książąt pomorskich Ekhardowi von den Wolde. W 1389 r. Krzyżacy uderzyli na zamek w Złocieńcu i po trzydniowym oblężeniu zdobyli i spalili miasto wraz z zamkiem.
W 1450 r. Henryk von Borke, zw. "czarnym Rycerzem" został właścicielem części zamku. W 1518 r. Karsten Borke wykupił pozostałą część zamku od Melchiora von Wedel. Od tego czasu Borkowie stają się właścicielami zamku i miasta. Za ich panowania nastąpiła zasadnicza zmiana w wyglądzie zamku. Nie był to już zamek gotycki ale renesansowy.
Po śmierci ostatniego z rodu von Borke - Heinricha Philipa von Borke zamek przeszedł w posiadanie jego żony, a w 1836 r. w ręce jego sióstr. Ostatnie zmiany w przebudowie zamku nastąpiły w latach 1899 - 1906. Przebudowy tej dokonał ostatni z właścicieli zamku major Kurt von Griesheim.
Do tematu złocienieckiego zamku powrócono w czasach powojennych, w latach 1957 i 1967. Przeprowadzono wówczas prace archeologiczne, dzięki którym możemy poznać historię nieistniejącego już zamku.
