PARK TYSIĄCLECIA ZBUDOWANY CZYNEM SPOŁECZNYM ZAŁÓG I MIESZKAŃCÓW DZIELNICY NOWE MIASTO POZNAŃ 22 LIPCA 1966. Taki napis wyryto na obelisku znajdującym się przy wejściu do parku od strony ul. Św. Michała.
Jednak pierwsze plany utworzenia w tym miejscu parku powstawały jeszcze w latach 1928-1929, lecz nie doszły one do skutku z powodu opozycji grupy przyrodników skupionych wokół Adama Wodziczki. W 1931 ogłoszono konkurs na zagospodarowanie tzw. Cybińskiego Klina Zieleni, który zaczęto realizować dopiero po odbudowie Poznania ze zniszczeń wojennych.
Ostatecznie park udostępniono mieszkańcom miasta 16 lipca 1966 (stąd nazwa) jako pierwszy z pięciu projektowanych nowych parków w Poznaniu, ale prace wykończeniowe trwały jeszcze do 1970. Powstał wówczas m.in. amfiteatr z muszlą koncertową, usytuowany we wschodniej części, po którym pozostał nasyp ziemny w kształcie podkowy - widownia ze schodkowo zainstalowanymi drewnianymi ławkami.
Park Tysiąclecia położony jest na północ od Jeziora Maltańskiego, oddzielony od niego ul. Komandoria i ciągnącymi się wzdłuż niej zabudowaniami zakładu przemysłowego. Z drugiej strony granicę stanowi ul. Warszawska. Na wschodnim krańcu pobudowano w latach 70-tych ubiegłego wieku Novotel, a niedawno Termy Maltańskie. Park zajmuje powierzchnię 26,3 ha.
Charakterystycznym drzewem, najliczniej występującym na terenie parku, jest robinia akacjowa. Drzewo to, które łatwo się przyjmuje i rozmnaża, zostało zasadzone w XIX wieku dla zamaskowania istniejącej tutaj strzelnicy wojskowej. Niewątpliwą atrakcją tego miejsca jest również 28 głazów narzutowych ułożonych wzdłuż alejki na osi północ-południe. Większość z nich pochodzi ze żwirowni miejskiej przy ul. Głównej, z okolicy szkoły dla głuchoniemych na Śródce oraz z dna niecki Jeziora Maltańskiego. W ostatnich latach wybudowano w parku siłownię na powietrzu (obok amfiteatru) oraz plac zabaw dla dzieci (w pobliżu obelisku). Przez park przebiega też częściowo tor kolejki maltańskiej.
Źródło: Wikipedia.