O miejscu
Pierwsze wzmianki o Woźnikach jako miejscu kultu Świętego Franciszka pochodzą z XV wieku. Natomiast pierwszy kościół i klasztor z muru pruskiego wybudowany został (na tak zwanym wzgórzu "Wyrwał") przez Kazimierza Rogalińskiego (dziedzica na Woźnikach), w 1660 r. Na początku XVIII w. obiekt spłonął i rozpoczęto budowę w tym samym miejscu nowego kościoła i klasztoru według planów architekta Jana Catenazzi. Budowę ukończono ostatecznie w roku 1750. W 1775 r. kościół otrzymał jednolite wyposażenie wnętrza (ołtarze, ambona, ławki, konfesjonały, boazeria, szafy w zakrystii) wykonane przez braci zakonnych, Tomasza Mielnarskiego i Adama Sikorskiego.
Niestety w 1836 r. klasztor został skasowany przez władze pruskie. Ostatni zakonnik, który pozostał do śmierci w Woźnikach, Jan Chryzostom Chrzeliński – zmarł w 1841 r. i został pochowany w podziemiach kościoła. Rok później władze pruskie sprzedały kościół i klasztor właścicielce Woźnik – Konstancji Mielżyńskiej. Klasztor został rozebrany, a podziemia kościoła służyły Mielżyńskim jako grobowiec rodzinny.
W 1926 r. ze względu na zły stan techniczny kościoła konsystorz uznał go za ruinę i zakazał odprawiania w nim liturgii.
W 1933 r. świątynią zainteresował się konserwator zabytków i wpisał go do rejestru zabytków.
W październiku 1936 r. właściciel obiektu Andrzej Kurnatowski zaproponował Prowincji oo. Franciszkanów kupno Woźnik. Franciszkanie ze względu na jego odludne położenie, znaczny stopień zniszczenia i zbyt wysoką cenę nie zdecydowali się jednak na zakup
Po II wojnie światowej świątynia z resztkami klasztoru została przekazana Dyrekcji Lasów Państwowych. W następnych latach popadała coraz bardziej w ruinę, a jej wyposażenie trafiło do innych kościołów m.in. do Skórzewa k. Poznania i do Buku.
W 1975 r. ks. kanonik Hieronim Lewandowski, proboszcz parafii św. Wojciecha w Poznaniu, po obejrzeniu ruin kościoła, podjął myśl uratowania tego zabytku. Po załatwieniu koniecznych formalności, władze państwowe dnia 30 stycznia 1976 r. przekazały obiekt Archidiecezji Poznańskiej. Wtedy rozpoczęły się pierwsze prace zabezpieczające i następnie remontowe. Wkrótce można było dokonać powtórnego poświęcenia kościoła. Aktu tego dokonał 20 czerwca 1976 r. arcybiskup, metropolita poznański, Antoni Baraniak.
W 1978 r. Kuria Metropolitalna w Poznaniu przekazała kościół i resztki klasztoru franciszkanom z prowincji Wniebowzięcia. W następnych latach przeprowadzono ich odbudowę i renowację, odzyskano też większą część zabytkowego wyposażenia. Do najcenniejszych przedmiotów znajdujących się w świątyni należą krucyfiks z 1540 r. i polichromowa tarcza z herbem Łodzia z 1677 r.
W 1993 r. kościół i klasztor w Woźnikach otrzymał I nagrodę w konkursie Ministerstwa Kultury i Sztuki dla najlepszego użytkownika obiektu zabytkowego.
W podziemiach kościoła spoczywają zakonnicy i fundatorzy kościoła oraz klasztoru.
Od 2010 r. do kościoła i klasztoru w Woźnikach prowadzi ścieżka rowerowa z Grodziska Wielkopolskiego zwana Grodziskim Szlakiem Pielgrzyma.
Klasztor i jego podziemia można zwiedzać indywidualnie lub w małych grupach po zgłoszeniu się przy furcie klasztornej.
Grupy zorganizowane powinny się zgłosić wcześniej i podać liczbę uczestników, specyfikę grupy (dzieci, młodzież, pielgrzymka, grupa turystyczna itp.), daty i godziny przyjazdu oraz jego cel, np. zwiedzanie, poznanie postaci św. Franciszka.
O skrytce
Do położonego niedaleko od Woźnik Strykowa przyjeżdżamy w celu odwiedzenia rodziny od 13 lat. Staramy się aby, w miarę możliwości, były to wizyty aktywne. Zwiedzamy bliższą i dalszą okolicę. Tak trafiliśmy tutaj. Przepięknie położony klasztor w miejscu tak ustronnym, że pewnie gdyby nie fakt, że rodzina o nim wiedziała, my nigdy byśmy tu nie trafili. A szkoda by było.
A ponieważ dla nas Geocaching to właśnie pokazanie innym miejsc w które mogliby sami nie trafić, postanowiliśmy założyć tu skrytkę.
Pojemnik to 140 ml pudełko. Zawiera ołówek, logbook i kilka fantów na wymianę.
Znajduje się na terenie przyklasztornego parku. Uszanujcie bliskość świątyni.
Jest na uwięzi, wiec bardzo prosimy ostrożne obchodzenie się z nim.