Historia:
W sierpniu 1944 miasto Wrocław zostało ogłoszone twierdzą (Niem. Festung Breslau). 20 Stycznia 1945, na rozkaz gauleitera Dolnego Śląska Karla Hankego, dokonano przymusowej pieszej ewakuacji większości pozostającej jeszcze w mieście ludności cywilnej. Jak się ocenia, podczas ewakuacji z zimna i przemęczenia zginęło aż 90 tys. osób. Pozostali zapełnili ulice Drezna na krótko przed nalotami dywanowymi. Przez dwa i pół miesiąca, od 13 lutego do 6 maja 1945, Wrocław był oblegany przez wojska 1 Frontu Ukraińskiego, dowodzonego przez marszałka Koniewa. Podczas ciężkich walk obie strony podpalały całe kwartały domów, a załoga twierdzy, siłami robotników przymusowych i cywili[a], wyburzyła połowę dzielnicy w okolicach dzisiejszego placu Grunwaldzkiego, by zbudować lotnisko zapasowe. Od 15 lutego do 01 maja Luftwaffe utrzymywała most powietrzny z III Rzeszą. Przez 76 dni wykonano niemal 2 tysiące lotów i przewieziono do oblężonego miasta 1638 ton zapasów.
Kalendarium „wyzwolenia” Wrocławia 1945:
noc z 15 na 16 lutego – okrążenie Wrocławia przez wojska radzieckie
17–21 lutego – zajęcie peryferyjnych osiedli: Żernik, Złotnik, Kleciny, Oporowa, Partynic, Ołtaszyna i Brochowa
22 lutego – początek szturmu Wrocławia, natarcie 22 Korpusu 6 Armii w południowych rejonach miasta
23 lutego – rozpoczyna się wyburzanie budynków pod budowę lotniska w rejonie placu Grunwaldzkiego
08 marca – odwołanie Hansa von Ahlfena ze stanowiska dowódcy twierdzy, powołaniE na to stanowisko Hermanna Niehoffa
10 marca – Hans von Ahlfen opuszcza miasto samolotem
14 marca – przeniesienie siedziby dowództwa twierdzy z bunkra na Wzgórzu Liebicha do piwnic biblioteki na Piasku
29 marca – przybycie 2 Armii Wojska Polskiego w okolice Wrocławia
01 kwietnia – drugi szturm Wrocławia, natarcie 74 Korpusu w zachodnich rejonach miasta, zdobycie lotniska na Gądowie Małym
noc z 1 na 2 kwietnia – 750 samolotów radzieckich rozpoczyna masowe bombardowania Wrocławia
04 kwietnia – przegrupowanie 2 Armii Wojska Polskiego spod Wrocławia nad Nysę Łużycką
12 kwietnia – rozkaz Hitlera nakazujący obronę Wrocławia do ostatniego człowieka
30 kwietnia – w podziemnym bunkrze w Berlinie samobójstwo popełnia Adolf Hitler
4 maja – pierwsze wstępne rozmowy przedstawicieli walczących stron w sprawie zakończenia walk
5 maja – radziecka artyleria intensywnie ostrzeliwuje Śródmieście Wrocławia. W tym dniu Rosjanie wystosowali ultimatum do dowództwa twierdzy w sprawie bezwarunkowej kapitulacji
6 maja o świcie – ucieczka gauleitera Hankego z miasta
6 maja 8:00 – pierwsze spotkanie parlamentariuszy
6 maja 15:00 – Niehoff przyjmuje radzieckich oficerów w podziemiu obecnej Biblioteki Uniwersyteckiej na Piasku i rozpoczyna z nimi rozmowy
6 maja 18:30 – podpisanie kapitulacji Wrocławia w willi Colonia na Krzyka
Kapitulacja:
Dowódca twierdzy, generał Hermann Niehoff, po negocjacjach z generałem Głuzdowskim podpisał kapitulację 6 maja 1945. Wrocław skapitulował jako jedno z ostatnich miast niemieckich, cztery dni po zdobyciu Berlina, dwa dni przed podpisaniem przez Niemcy ogólnej kapitulacji. Warunkiem kapitulacji były gwarancje godnego traktowania udzielone przez Rosjan. Generał Głuzdowski gwarantował jeńcom opiekę medyczną, zachowanie własności osobistej oraz natychmiastową repatriację po zakończeniu wojny. Żadna z obietnic nie została spełniona. Większość jeńców trafiła do sowieckich łagrów, skąd wielu z nich (być może nawet połowa) nigdy nie wróciła. Bilans strat we Wrocławiu to szacowana na ponad 700 tysięcy liczba cywilów zmuszonych przez władze niemieckie do opuszczenia miasta; zginęło 6 tys. żołnierzy (23 tys. zostało rannych); wśród dziesiątek tysięcy cywilów, którzy zginęli podczas ewakuacji lub ostrzału miasta było też 3 tys. samobójców. Zniszczone w mieście budynki obróciły się w 18 milionów metrów sześciennych gruzu.
Informacja o pomniku:
Pomnik stanął w maju 1980 roku. Poświęcony jest wrocławskim pionierom pierwszych lat powojennych. Pomnik wykonany jest z białego cementu i ma wysokość 6 metrów. Symbolizuje zniszczone i płonące miasto za pomocą wzbijających się ku niebu płomieni. Na pomniku znajduje się napis "W XXXV rocznicę wyzwolenia Miasta Wrocławia Towarzystwo Miłośników Wrocławia i Społeczeństwo dzielnicy Śródmieście - Wrocław 1980" Na samym cokole znajduje się napis wykonany z brązu "Pionierom Wrocławia". Autorką pomnika jest Janina Szczypińska, wykonawcą zaś Wrocławskie Zakłady Kamienia Budowlanego i Cech Rzemiosł Metalowych.
O skrytce:
Kesz nie znajduje się na podanych koordynatach. W skrytce znajduje się jedynie logbook, więc proszę weź coś do pisania. (BYOP).
Prosimy o ostrożność przy podejmowaniu i o zostawienie kesza tak samo jak go się znalazło. Miłego szukania!