[TR]
Kuzey Kafkasya Çerkeslerinin , Ubıh boyu, Çizemua Ailesi'ne mensup Çizemua Musavest Bey ve mâiyetindeki haneler tarafından, 1864 yılında bugünkü Yanıkköy (Hunca Hable) ve Maşukiye (Öçbe Hable) ile beraber kurulmuş olan bir köydür. Köyün ilk zamanlardaki adı, Çizemua Hable’dir. 1864 yılında Kafkasya'daki direniş sona erdi. Sultan Abdülaziz, Çerkezlerin Türkiye’ye göç etmesi konusunda Rusya devleti ile anlaşma sağladı ve sırayla, ayrı ayrı gruplar halinde göç konusunu görüşmek üzere Çerkez gruplarının saygın ve yetkili kişilerini İstanbul’a davet etti. Çizemua Musavest Bey, 13 kişilik bir grup ile saraydaki görüşmeye iştirak etti. Bu görüşmelerde, Kafkasya’dan gelecek ailelere, makul miktarda arazi verileceği, kimsenin zor durumda kalmayacağı bildirildi. Bu gruba, arabalar, jandarmalar, memurlar temin edilerek ve bütçe ayrılarak, yola çıkıp, İzmit’ten sonra olmak şartıyla, yer beğenmeleri bildirildi. Musavest bey, bugün Kırkpınar’ın bulunduğu yere gelindiğinde, dağları ve önündeki gölü gördüğünde, burayı Soçi'ye benzeterek yerleşmek için seçti. Çünkü bu bölge Soçi’yi andıran yeşilliğe ve güzel bir iklime sahipti. Bunun üzerine kendilerine, "Kafkasya’ya gidince, toplumu bu konuda bilgilendirin" denildi. Tekrar saraya dönünce, yemek sonrası uyumak üzere istirahata çekildiler. Ertesi sabah, bilinmeyen kişiler tarafından, yemeklerine zehir konması sonucu, öldükleri anlaşılıyor. Sultan Abdülaziz Han’ın bu duruma çok üzüldüğü, özel bir görevli göndererek, Musavest Bey'in okuma çağındaki çocuklarının Ahmet Reşit Bey (Besim bey'in babası), Osman Bey (Hasan Bey'in babası) ve Hacı Hüseyin Bey (Hikmet Bey'in babası) saraya getirilmesini istediği biliniyor. Musavest Bey’in çocukları, Enderun’da eğitim görmek üzere saraya getirildi ve daha sonrasında önemli görevlerde yer aldılar. Ahmet Reşit Bey, reji nazırlığı(günümüzdeki tekel bakanlığı) yaptı. Hacı Hüseyin Bey’in oğlu Yüzbaşı Kâzım, Sadrazam Mahmud şevket paşa’ya suikast tertipledi ve idâm edildi. Hacı Hüseyin Bey'in torunu Neslihan Hanım, Necip fazıl Kısakürek’in eşidir. Köyün ilk adı, Çizemua Köyü anlamına gelen Çizemua Hhable’dir. Fakat köy nüfusu arttıkça herkesin anlayabileceği bir ada gereksinim duyulur. Bunun üzerine dönemin Adapazarı kaymakamı, köydeki pınarların çok oluşu, köyde dünayaya gelen ilk kız çocuğunun Şadiye adında oluşu ve Türklerce uğurlu bulunan 40 sayısını birleştirerek “Kırkpınar Şâdiye” adını yaratmıştır. Cumhuriyet kurulduktan sonra ise Şadiye ismi kaldırılıp, köyün adı “Kırkpınar” olmuştur.
[EN]
It is a village that was establish by MR. Çizemua Musavest from Northern Caucasian Circassian's Ubih's Tribes and the dwellings corteged at 1864 along the establishment of other villages nearby which are Yannıköy (Hunca Hable) & Masukiye ( Ocbe Hable). The very first name of the village was Cizemua Hable. At 1864 the resistance was over in Caucasia,Sultan Abdulaziz reached an agreement upon the movement of Caucasian's to Turkey with Russian Government and invited some prestigious and honorbale people of Caucasian groups to İstanbul. Mr. Cizemua Musavest participated in a dinner with 13 people to a dinner in the Palace. During this dinner all Caucasian's were told that they would be given enough room to locate and there would be no hesitations about living as long as they locate after the boundaries of İzmit. Along the journey with the given budget and teh forces such as the military polices, cars and other people accompanied Caucasians and as Mr. Musavest saw this geography with a lake surrounded by mountains, he though this geography was so alike soçi where they used to live in the past and chose this area to relocate all tribe. As ifar as anyone knows they were murdered after a meal back in the palace and found that after they wanted to infrom their people about the newly determined area. As the Sultan finds out about the situation he felt so upset that he took the kids of Musavest's kid to thepalace and brought them and eventually they turned out to take really important positions in the affairs of state.
The name of the village was Cizemua in the begining but it was chaged since it should had been pronounced easily by other people to Kırkpınar, (40springs) as there were a lot of Spring around this area and 40 is regarded as a lucky number among Turkish people.